زندانیان سیاسی زن را بلادرنگ آزاد کنید
در یک نامه سرگشاده، بیست نهاد بین‌المللی و ایرانی حقوق بشری، از مقامات رژیم خواسته‌اند تا زندانیان سیاسی زن را فورا آزاد کنند. در این نامه نام ۵۰ زندانی سیاسی زن که در تهران و شهرستان‌ها زندانی هستند، آمده است.
در نامه سرگشاده‌ای که به امضای ۲۰ سازمان حقوق بشری بین‌المللی رسیده است، مرکز حقوق بشر «رائول والنبرگ» خواستار آزادی فوری زندانیان زن ایرانی شده است. نایب رییس پارلمان اروپا نیز این نامه را امضا کرده است.
نویسندگان این نامه نوشته‌اند: علیرغم وضعیت اسفناک کنونی در ایران، رژیم ایران از هفته گذشته کسب و کارها را دوباره باز کرده و وسایل نقلیه عمومی را به راه انداخته است؛ کاری که به نظر نویسندگان این نامه می‌تواند منجر به بروز موج جدیدی از شیوع کرونا شود.
همچنین در این نامه سرگشاده آمده‌است: «این وضعیت در زندان‌های ایران خیلی بدتر است». نویسندگان نامه همچنین اشاره می‌کنند که در ماه فوریه، سازمان ملل گزارشی از وضعیت غیربهداشتی زندان‌های ایران و تعداد بیش از ظرفیت زندانیان منتشر کرده‌است؛ وضعیتی که می‌تواند باعث شیوع سریع بیماری‌های عفونی شود و حالا از اوایل ماه مارس، کرونا هم وارد این لیست شده است.
در ادامه نامه سرگشاده به شرایط نامناسب و غیر بهداشتی زندان زنان اشاره شده و اینکه تعدادی بیشتر از ظرفیت زندان در آنجا نگهداری می‌‌شوند.
در قسمتی دیگر از نامه می‌خوانیم که، در هر اتاق زندان زنان ۱۸ زندانی زن هستند که تمامی کارهای روزانه خود از قبیل نشستن، خوابیدن، خوردن و نوشیدن را در همین اتاق و با فاصله‌ای بسیار کم از هم انجام می‌دهند.
این زنان همچنین به وسایل بهداشتی و دارویی نیز دسترسی ندارند و از دادن دارو به بیماران نیز خودداری می‌شود. نویسندگان نامه این عمل را مصداق شکنجه دانسته‌اند. برخی از این زندانیان در اعتراض به این وضعیت دست به اعتصاب غذا نیز زده‌اند.
بر اساس گزارش‌های منتشر شده تا کنون حداقل ۱۰ زندانی در ایران بر اثر کرونا جانشان را از دست داده‌اند.
در این نامه آمده است: «این بخشی از سیاستی است که به نظر می‌رسد برای شکنجه بیشتر زندانیان سیاسی از طریق نگه داشتن آنها در شرایط خطرناک زندان اتخاذ شده است.»
نویسندگان نامه سرگشاده در پایان نامه خود نوشته‌اند: «بنابراین ما از دولتها، سازمان‌های غیردولتی، روزنامه‌نگاران، سازمان ملل و سایر نهادهای بین‌المللی می‌خواهیم که با افزایش فشار بر مقامات ایران خواهان آزادی فوری زندانیان شناخته‌شده‌ای که نامشان در آخر نامه آمده و نیز سایر زندانیان سیاسی به منظور نجات جان آنها شوند.»
نویسندگان نامه تاکید کرده‌اند که زنانی که نامشان در لیست این نامه آمده است، مدافعان شناخته‌شده حقوق بشر، وکیل، نویسنده، هنرمند و فعال محیط زیست هستند و برخی از آنها طولانی‌ترین و شدیدترین احکام در تاریخ ایران را گرفته‌اند. این لیست شامل زندانیان ایرانی و نیز دو تابعیتی است.
نسرین ستوده، نرگس محمدی، نیلوفر بیانی، سپیده کاشانی، آتنا دائمی، فریبا عادلخواه، زینب جلالیان، گلرخ ایرایی و مریم اکبری منفرد از جمله ۵۰ زندانی‌ای هستند که نامشان در این لیست آمده است.
