رویارویی تاریخی و پررنج و خون با رژیم اعدام و قتل‌عام
در شامگاه ۳۰ مهر ۱۴۰۴، هم‌زمان با سالگرد معرفی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران، یکان‌ها و کانون‌های شورشی در نقاط مختلف تهران دست به قدرت نمایی با رژه موتوری زدند. این اقدام، که با عنوان «پراتیک شورشگرانه موتوری» شناخته می‌شود، نمادی از استمرار راه مبارزه، پایداری و رویارویی نسل شورشگر با رژیم اعدام و قتل‌عام بود
این درحالی بود که خیابان‌های تهران از انواع دوربین‌های آشکار و مخفی پرشده است و نیروهای بسیجی و سپاهی جرات واکنش نشان دادن نداشتند.
یکان‌های موتوری با در دست داشتن پرچم سیمرغ و شعار «ایران آزاد، پیش به سوی جمهوری دموکراتیک»، در خیابان‌ها و محلات مختلف تهران به حرکت درآمدند و پیام امید و مقاومت را به مردم رساندند. این حرکت شجاعانه، پاسخی بود به فضای سرکوب و اختناق حاکم بر کشور و نشانه‌ای از عزم راسخ جوانان شورشگر برای ادامه مبارزه تا سرنگونی رژیم ولایت‌فقیه.
۳۰ مهر در تاریخ مقاومت مردم ایران، روزی نمادین است؛ روزی که خانم مریم رجوی بعنوان رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت برای دوران پس از سرنگونی رژیم ولایت‌فقیه معرفی شد، تا چشم‌انداز ایران آزاد و دموکراتیک ترسیم شود. از آن زمان تاکنون، این روز برای نیروهای مقاومت و کانون‌های شورشی یادآور پیمان خون و تعهد در مسیر آزادی است.
پراتیک اخیر، بازتابی از خشم فروخفته جامعه و پاسخ شجاعانه نسل جوان به فقر، سرکوب، اعدام و بحران‌های بی‌پایان حکومت است. جوانان دلاور با به خطر انداختن جان خود، نشان دادند که صدای آزادی خاموش‌شدنی نیست و اراده مردم برای تغییر سرنوشت، قوی‌تر از هر سرکوب و تهدیدی است.
این رویارویی نمادین اما پرمعنا، یادآور راهی است طولانی و پررنج و خون که مردم ایران برای آزادی در پیش گرفته‌اند – راهی که تا برپایی جمهوری دموکراتیک و سرنگونی کامل رژیم جنایت و اعدام ادامه خواهد داشت.
