روشن شدن موتور ژئوپلتیک و کابوس سرنگونی
موتور ژئوپلتیک اصطلاحی برای فرمه کردن مبانی اصلی تغییرات در منطقه، و خصوصا عوامل پایهای مؤثر، برای تغییرات انقلابی در ایران میباشد که با روشن شدن این موتور، شیب تحولات با شتاب و سرعتی مضاعف به سمت سرنگونی محتوم رژیم آخوندی راه میبرد. و این همان کابوس سرنگونی است که خلیفه ارتجاع بخاطر آن خواب راحت را از دست داده است.
خامنهای در صحبتهای خود، در ۱۸دی۹۸ روی دونکته کلیدی انگشت گذاشت که چکیده نظرات او نسبت به حوادث جاریست.
اول اینکه در مورد انتقامگیری و پاسخی کوبنده به آمریکا که نفر اصلیش را به هلاکت رسانده است، گفت: یک سیلی بگوش او نواخته شد. و نهایتا خواهان خروج آمریکا از منطقه شد. نکته دوم اینکه؛ با شلاقکش کردن دولت آلبانی دق دل خالی کرد که چرا به مخالفین اصلیش پناه داده است.
با تعمق بیشتر روی این دونکته، میتوان جوهره سیاست فعلی ولیفقیه و سمتگیری تصمیماتش را فهم کرد. در بحث پاسخ نظامی و کوبنده به نیروهای آمریکایی، نشان داد که حد مجازش برای درگیری همین بوده که با اطلاع از قبل، و احتیاط کامل، چند موشک نمایشی بزند تا اقتدار پوشالی خود در داخل کشور را حفظ نماید. موضوع اخراج آمریکا از منطقه هم یک شوخی ۴۰ساله است که چاشنی این موضعگیری سرفصلی او شده است.
در مورد نکته دومی که خامنهای مفصلتر به آن پرداخت، همان درس دشمن شناسی او بود که بطور خیلی صریح و روشن به دشمن اصلیش که مقاومت ایران باشد اشاره کرد. زیرا خلیفه ارتجاع بخوبی میداند که حتی میتواند با آمریکا بر سر میز مذاکره بنشیند و شروط آنرا نیز بپذیرد، اما نمیتواند از دست دشمن اصلیش که مقاومت سازمان یافته باشه خلاصی یابد و در طول ۴۰ سال گذشته، سایه به سایه او را دنبال کرده و در مقابل همه حمله و هجومهای سنگین آن نیز مقاومت کرده و از بین نرفته است.
شرایط اعتلای انقلابی در ایران، متکی بر سه عنصر اصلی است که خامنهای در ۱۹دی۹۶ از آن به عنوان مثلث دشمنانش نام برد. البته با فرافکنی آخوندی گفت که سه راس این مثلث: یکی آمریکا دوم عربستان و سومی هم مجاهدین هستند. اما اگر واقعیت را بخواهیم این مثلث، سه طرف دارد که یکی از آنها آمریکا و دولتهای منطقه هستند. طرف دوم آن تمامیت رژیم با همه باندهای داخلی آن، و طرف سوم نیز مردم قیام آفرین با سازمان پیشاهنگ انقلابی خود هستند که در کسوت کانونهای شورشی خود را در جامعه نشان دادهاند.
وقتی گفته میشود موتور ژئوپلتیک روشن شده است، به معنی آنست که هم شرایط عینی جامعه کاملا مهیاست و خودش را در دو قیام پی در پی نشان داده. و هم شرایط ذهنی که نیروی منسجم رهبری کننده آن در سطح داخلی و بینالمللی شناخته شده و حضوری فعال دارد. و هم اینکه شرط سوم که همان تضاد رشد یابنده رژیم، با آمریکا و کشورهای منطقه است به نقطه بیبازگشتی رسیده است.
به یقین هرگامی که در این مسیر برداشته میشود، تاریخی ورق میخورد و شرایط دیگر به گذشته برنمیگردد. اکنون تمامی چرخهای عوامل خارجی و داخلی، برضد حاکمیت آخوندی بچرخش درآمده و با ضعف روز افزون رژیم، و بنبستهای سیاسی و اقتصادی مفرطی که گریبانش را گرفته، قدرت ایستادگی در مقابل این تحولات قدرتمند را ندارد.
به همین دلیل است که خامنهای در سخنرانی خودروز۱۸ دی به آمریکا گرا میدهد که اگر میخواهی دست از حمایت نیروهای نیابتی خود در کشورهای منطقه بردارم، شما نیز باید مجاهدین را که در آلبانی ساکن هستند و برای سرنگونی من شبانه روز نقشه میکشند را حمایت نکنید و به آنها میدان عمل بیشتری ندهید.
ظاهرا پیام خامنهای را دولت آمریکا گرفت و پمپئو، وزیر خارجه ایالات متحده در دستوری محرمانه، از دپیلماتها و مقامهای رسمی آمریکا خواسته که تماس با مخالفان رژیم را محدود کنند. کلی کرافت نماینده آمریکا در سازمان ملل نیز اعلام کرد که آمریکا بدون هیچ پیششرطی، حاضر به مذاکره با حاکمان ایران است.
طبعا چنین چشمک و چراغهای دیپلماتیک، وقتی ارزش پرداختن جدی پیدا میکنند که به راهکار عملی در صحنه بیانجامد. و اینجاست که ولیفقیه محاصره شده در چنبره بحرانها، باید تصمیم بگیرد که جام زهر مذاکره را بخورد یا همچنان به سیاست انقباضی خود ادامه دهد. زیرا بطور واقعی موتور ژئوپلتیک در کل منطقه ایران و عراق و لبنان روشن شده و همه خلقها بپا خاسته و نابودی رژیم آخوندی را فریاد میکنند و این کابوسی است که سراپای حاکمان آخوندی و خصوصا شخص خامنهای را فرا گرفته است.







