عاقبت یک استراتژی جنایت‌کارانه
رژیم تحت رهبری خامنه‌ای و آمریکا، تا قبل از حمله آمریکا به سایت‌های اتمی رژیم در تاریخ اول تیر ۴۰۴، پنج دور مذاکره در عمان و ایتالیا داشتند.
روز شمار مذاکرات
دور اول مذاکرات در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۴۰۴ در مسقط، عمان
دور دوم مذاکرات ۳۰ فروردین ۱۴۰۴ در رم، ایتالیا (در سفارت عمان)
دور سوم مذاکرات ۶ اردیبهشت در مسقط، عمان
دور چهارم مذاکرات ۲۱ اردیبهشت در مسقط، عمان
دور پنجم مذاکرات ۲ خرداد ۱۴۰۴، رم، ایتالیا
مذاکرات در واقع یک چرخه باطل بود که رژیم برای وقت‌کشی انجام می‌داد تا بتواند از سرفصل مکانیسم ماشه با کمترین خسارت عبور کند.
روز ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ یک انفجار یا آتش‌سوزی عظیم در بارانداز اسکله عمومی (غیرنظامی) بندرعباس رخ‌داد که همه رسانه‌ها به‌ویژه رسانه‌های رژیم اذعان داشتند که یک محموله نظامی (ظاهرا مواد لازم برای سوخت موشکی) بوده که در میان کانتینر‌های مواد غذایی و پوشاک و …(غیرنظامی) وارد بندر شده بوده.
کسی در این مورد که آن آتش‌سوزی چرا و چگونه رخ‌داد، پژوهش مشخصی نکرد. چرا که همه‌چیز در دست رژیم بود و امکان تحقیق جدی وجود نداشت اما به هرحال مشخص بود که یک محموله بزرگ سوخت موشکی نابوده شده است و انسانهای زیادی قربانی جنایتی شدند که خامنه‌ای طراح آن بود.
پنج روز بعد یک آتش‌سوزی بزرگ در باغ‌ها و مراتع اورشلیم رخ‌داد . (برخی رسانه‌ها آن را پاسخ غیرمستقیم رژیم به ماجرای بندرعباس تلقی کردند اما سرانجام آن ماجرا هم هرگز روشن نشد) .
روز ۱۶ اردیبهشت آمریکا به شکلی ناگهانی با حوثی‌ها آتش‌بس اعلام کرد، اسراییل در این مورد ظاهرا غافل‌گیر شد.
روز ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ آمریکا دستور خروج برخی نیروها و اتباعش از برخی نقاط خاورمیانه را اعلام کرد.
روز ۲۱ خرداد دور پنجم مذاکرات رژیم و آمریکا در ایتالیا بدون نتیجه پایان یافت.
روز ۲۲ خرداد ۱۴۰۴ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارشی منتشر کرد و اعلام کرد در چند سایت اتمی رژیم، آثار مواد رادیو‌آکتیو پیدا شده اما رژیم اجازه بازرسی از آن‌ها را نداده و نمی‌دهد. آژانس اعلام کرد نسبت به اقدام رژیم برای ساخت سلاح هسته‌ای نمی‌تواند نظر بدهد چون رژیم امکان بازرسی درست و حسابی نمی‌دهد. برای نخستین بار آژانس رژیم ایران را به نقض قوانین پادمانی متهم کرد.
در همان روز شورای حکام آژانس بین‌المللی اتمی با اکثریت بزرگی قطعنامه محکومیت رژیم ایران را تصویب کرد.
در همین زمینه
حمله آمریکا به تاسیسات اتمی فردو، نطنز و اصفهان!
آغاز جنگی تازه!
روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ حملات گسترده اسراییل به تاسیسات اتمی، موشکی، و ستاد فرماندهی سپاه پاسداران با شدتی بی‌سابقه و غیرقابل مهار آغاز شد.در همان چند روز اول تقریبا تمامی اعضای ستاد نظامی خامنه‌ای که سران اصلی سپاه بودند کشته شدند. آن حملات تا زمان تنظیم این گزارش هم‌چنان ادامه دارد.
روز ۲۶ خرداد ۴۰۴ ترامپ در یک موضع‌گیری بی‌سابقه و بی‌مقدمه خواهان تسلیم بی‌قید و شرط رژیم شد!
روز ۲۸ خرداد اینترنت ایران قطع شد، رژیم ظاهرا این کار را برای حفاظت از خودش در برابر مردم و در برابر رصد‌های اطلاعاتی اسراییل انجام داد.اما در اصل تلاشی است برای مهار جامعه و ترس از قیام و خیزش مردم.
سرانجام در ساعت ۲ و ۱۰ دقیقه بامداد روز اول تیر ۱۴۰۴ آمریکا به سه سایت اتمی اصلی رژیم که به علت استحکامات جغرافیایی (کوهستانی و عمق زمین) در اثر حملات اسرائیل آسیب جدی ندیده بودند (یعنی سایت‌های فردو، نطنز و اصفهان) با بمب‌های سنگرشکن حمله کرد و رسما وارد جنگ با رژیم شد.
و به این ترتیب تاریخ تقریبا ۴۵ ساله رژیم ورق خورد.
اکنون دو تریلیون دلار سرمایه‌های مردم ایران در پروژه جنایت‌کارانه اتمی تماما دود شده است.
۴۵ سال فرصت سازندگی ایران تماما از دست رفته است.
و سیاست و استراتژی بنیادی رژیم که بقای خودش را در «گسترش منطقه‌ای» رژیم اعلام کرده بود، درهم شکسته است. به‌ویژه که آخرین صفحه این استراتژی شوم که از ۷ اکتبر سال۲۰۲۳ مطابق با ۱۵ مهر ۱۴۰۲ در غزه آغاز شده بود، به این اشتباه استراتژیک هولناک منجر شده است.
حاصل این استراتژی در یک روند یک‌سال و چند ماهه چنین بوده است:
نابودی تقریبا تمامی نیابتی‌های منطقه‌ای و نیروهای پوششی رژیم (از جمله حزب‌الله لبنان و دیکتاتوری اسد در سوریه) .
اوباش رژیم در عراق هم اساسا بی‌اثر شدند.
و تنها مزدوران حوثی رژیم باقی مانده‌اند که آن‌ها هم تاثیر جدی در معادلات منطقه‌ای رژیم ندارند.
و اکنون خامنه‌ای نه در منطقه از نیابتی‌ها و بازوهای اختاپوسی‌اش بهره‌مند است و نه در داخل آن توان قبلی را دارد و نه از «برگ اتمی»اش در مقابل غرب برخوردار است.
اکنون تمام بضاعت خامنه‌ای خلاصه شده در:
توان موشکی‌اش
توان تروریسمش در غرب
و مقدار کمی هم دیپلماسی گروگان‌گیری‌اش در رابطه با کشورهای غربی.
بارها مقاومت ایران گفته بود که سیاست مماشات، رژیم آخوندی را در ادامه سیاست‌هایش جری‌تر و جنگ را به کشورهای غربی تحمیل می‌کند و حالا چنین شده است، پس باز هم باید تاکید کرد که لازمه صلح و امنیت در این منطقه، تغییر رژیم به‌دست مردم و مقاومت ایران است.
حرف بسیار روشن است: مقاومت رهایی‌بخش مردم ایران باید به‌رسمیت شناخته شود. نه مماشات و حفظ رژیم آخوندی و نه جنگ». بلکه «راه حل سوم: تغییر توسط مردم و مقاومت ایران». «تغییر دموکراتیک خواست مردم ایران و حکم تاریخ است».
آیا امروز این خواست اکثریت عظیم مردم ایران نیست؟
بدون شک روزهای آینده رخ‌داد‌های بسا مهم‌تری را به دنبال خواهد داشت.
