روزجهانی معلم روزی برای قیام و شورش
معلمی، یکی از محتوایی‌ترین، غنی‌ترین، شریف‌ترین و جهان‌شمول‌ترین اشتغال‌های جامعه بشری است.
۲۶ سال پیش در چهل و چهارمین اجلاس وزرای آموزش و پرورش، ۱۳۵کشورعضو سازمان ملل در شهر ژنو، روز ۵ اکتبر را روزجهانی معلم نامگذاری کردند، هدف ازگرامیداشت ونامگذاری این بود که دولت‌ها درهر کشور به مشکلات و معضلات آموزشی ونظرات ونکات معلمان کشور گوش فرا دهند. با استفاده ازراه کارهای متخصصان آموزشی، که همان معلمان باشند. برای بالا بردن کیفیت آموزش در جامعه تلاش کنند.
روزجهانی معلم، تقریباً در تمام جهان، جشن گرفته میشود. معلمین با برگزاری گردهمایی وهمایش این روزرا گرامی میدارند.
بیشتر بخوانید
رنج و گرسنگی و شرمندگی – گزارشی از وضعیت کارگران در یک شرکت لوازم خانگی
رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز؛ بیمارستان‌های اهر و هریس از بیماران کرونایی پر است
در نظام ولایت فقیه اما!!
در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه اما، چنین روزی به رسمیت شناخته نشده که هیچ. بلکه وضعیت زندگی این قشر، از استانداردهای جهانی به شدت فاصله دارد. ماهها محرومیت معلمان از دریافت حقوق، تبعیض و بی عدالتی در تعدیل حقوق، محرومیت از دریافت پاداش، اضافه کاری، بیمه و حق درمان از جمله مسائلی هستند که زندگی را برای معلمان دشوار کرده و دغدغه آنها را به جای کیفیت آموزش کودکان و نوجوانان به امرار حداقل معاش خود و خانواده‌هایشان تغییر داده است.
معلم از دیدگاه ولایت فقیه
ازنگاه کارگزاران این نظام، معلم و استاد کسی باید باشد که دست‌آموز و مأمور و سرسپرده ولایت فقیه و مجری حاکمیت وی در مدارس و دانشگاه باشد. در غیراین صورت یا باید زندان باشد. یا باید زیر مهمیز و سانسور و دروغ قرار گیرد. یا از یک عمر رنج آموختن درگذرد، بیکار شود، آواره شود، فقیر شود، اعتصاب کند. دنبال تأمین آب و نان باشد!
اکنون در ایران همه مناسبتها و گرامیداشت‌ها به هم پیوسته و سرآغاز اعتراض و اعتصاب و شورش علیه حاکمیت گشته‌اند. دامنه روز افزون سرکوب، فقر وبیکاری، سقوط استاندارد زندگی وتباه‌سازی همه‌جانبه حاکمیت ولایت فقیه باعث شده است. که معلمان در صف اعتراض و خروش علیه نظام فرهنگ ستیز باشند. اکنون علم، علم تغییر وتحول ودگرگونی ناگزیر و ضروری در ایران است. اکنون گرامیداشت روز جهانی معلم برای معلمان ایران فرصتی برای خشم واعتراض علیه سقوط کیفیت زندگی‌شان است. علیه فرهنگ تحمیلی و ارتجاعی وسرکوب آزادیها و علیه بی‌حرمتی به کرامت شغلی‌شان است.
