مردم در مورد توافق با آمریکا چه میگویند؟
چندی بود که به کوچه‌پس‌کوچه‌های ایران سر نزده بودیم. موجود ابلهی به نام آخوند تصور کرد که می‌تواند با قطع اینترنت، مردم ما را از حق ارتباطات‌شان محروم کند. اما روزنه‌ها در دنیای ارتباطات امروز، به‌سرعت به پنجره تبدیل میشوند. حالا دوباره ما آمده‌ایم.
ما در کوچه‌پس‌کوچه‌ها، پاشنه کفش‌مان را می‌خوابانیم و به هر دری در شهرهای ایران سر می‌زنیم. حالا در روزهای پایانی بهار ۱۴۰۵ هستیم. جنگ و سرکوب نتوانسته مردم دلیر ما را زمینگیر کند.
حالا دیگر، در نبود خامنه‌ای، برای مردم ما روشن شده که فصل آخوندها تمام شده است. آن‌ها مثل مرغ «نیم‌بسمل» هستند و بی‌خود سخت‌جانی میکنند. اما همین سخت‌جانی‌شان برای مردم مصیبت ایجاد کرده است. ما در کوچه‌پس‌کوچه‌ها پای درد مردم می‌نشینیم:
در کوچه پس کوچه های ۵ تیرماه
یک هموطن از زنجان:
مردم با دیده‌ی تردید و خشم به این تحولات نگاه می کنند. مردم عادی، این تفاهم‌ها را نه راهی برای گشایش، بلکه ابزاری برای استثمار بیشتر و غارت ثروت‌های ملی میدانند.فضای فعلی جامعه، «بی‌صاحب» و همراه با هرج‌ومرج است.. در این شرایط، همه هفت‌تیرکش شده‌اند و قانون عملاً وجود ندارد. تنها چیزی که واقعیت دارد، این است که مردم عادی زیر آوار فقر در حال له شدن هستند. و نشان‌دهنده‌ی حاکمیت گروه‌های رانتی و امنیتی است که در نبود قانون، جان و مال مردم را هدف گرفته‌اند. هم چنین باید بگویم تفاهم با آمریکا، نه تنها دردی را دوا نمی‌کند، بلکه «مشکلات داخلی را افزایش خواهد داد.» چون دوباره به رژیم اکسیژن می رسانند و نیروهای سرکوبگر دست‌بازتر برای سرکوب پیدا میکنند ومانع اعتراضات مردم میشوند
بیشتر بخوانید
در زنجان، بسیاری این تفاهم‌ها را با قراردادهای ننگین تاریخی مثل «ترکمنچای» مقایسه میکنند.چرا که قدرت‌های خارجی تنها به دنبال منافع خود، ثروت‌های ملی و نفت ایران هستند.
یکی از جوانان زنجانی می‌گوید: «اینها همه یک باند هستندسگ زرد برادر شغال است. هدفشان فقط غارت ایران است و دلشان برای مردم نسوخته است.
مردم ما بیش از هر زمان دیگری فهمیده اند فقط باایستادگی در برابر «هفت‌تیرکش‌های داخلی است که میتوان به آزادی رسید»
یک هموطن از تهران:
یکی از نفرات در تهران درمورد وضعیت خیابان و سیرک های خیابانی نفرات رژبم گفت :«این چند وقت به خاطر هیئت‌های عزاداری سیرک‌های شبانه‌شون را جمع شون کردن. ولی از فردا شب معلوم میشه»
فعلا چون هیات‌های عزاداری وارد شده‌اند اینها رفته‌اند. چون تداخل داشتند با هم و دهه محرم ومسخره بازی هایشان تموم شد. ولی فردا شب معلوم میشود .شب سوم هیئت های حکومتی سرخیابان دعوایشان شد.
یک هموطن از اسلامشهر
بعد از توافق رژیم با آمریکا دیگرتجمعات شبانه راجمع کردند و بجای آن دسته های مختلف برای محرم راه انداختند.ایشالا که دیگه هر چه زودتر بساط شان را از کل این مملکت جمع کنند.
یک هموطن از اسلامشهر:
ما از اقوام مان در این اعتراضات کشته شدند.بیشتر مردم ناراحت هستند. بخاطر این جنایتی که شده وقتی میرم سر مزار خیلی ها همدردی میکنند و خودشان را مدیون این جانباختگان میدانند.ولی یک عده کمی که سمت این رژیم هستند از دور میتوانند صحبت کنند جرات این را ندارند بیایند به خودمان بگویند.یک عده ای که اکثرا بسیجی وسپاهی هستند هنوز میگویند رژیم خوبی هست.
نظر یک هموطن تهرانی در مورد توافق
رسانه‌های دولتی و بین‌المللی از «یادداشت تفاهم» و گشایش‌های دیپلماتیک میگویند، امانبضِ واقعی جامعه در کوچه‌ها و خانه‌های ایران به گونه‌ای دیگر می‌تپد.
ناامیدی به شکلی بی‌سابقه در لایه‌های مختلف جامعه ریشه دوانده .بسیاری از شهروندان، از جمله مادران و سرپرستان خانواده، معتقدند این تفاهم‌ها نه تنها باری از دوش مردم برنمی‌دارد، بلکه به ضرر همه تمام میشود.
این تفاهم‌ها هیچ معنای واقعی برای ما ندارد. اینها فقط بازی‌های سیاسی است و در سفره‌ی ما هیچ تغییری ایجاد نمی‌کند. مردم خسته‌اند و دیگر به هیچ وعده‌ای اعتماد ندارند.
خبرهای تکان دهنده این است که تاثیرِ مستقیمِ فروپاشی اقتصادی بر روح و روان کودکان است. وضعیت معیشتی به قدری بحرانی شده که حتی کودکان خردسال نیز تلخیِ فقر را با تمام وجود حس میکنند. فشار روانی روی خانواده‌ها به حدی است که خودکشی حتی درکم‌سن‌وسال‌ترین اعضای خانواده بارز شده است.واقعیتی که نشان‌دهنده یک فاجعه‌ی عمیق انسانی است.مردم دچار یک سرخوردگیِ کامل از قدرت‌های خارجی شدند، چراکه نه سیاست‌های تهاجمیِ دوران ترامپ درگذشته و نه تفاهم‌های لرزان فعلی، هیچ‌کدام راهگشا نبوده و شرایط را بدتر کرده مداخلات یا معاملات خارجی فقط باعث اکسیژن‌رسانی به عاملینِ اصلی سرکوب هستند. مردم دنبال یک قدرت واقعی هستندکه به داد مردم برسد ودیگربدنبال صدقه یا تفاهم‌های پشت‌پرده نیستند. خواهان کسی هستند که امنیت، رفاه و آرامش را به زندگی کودکان بازگرداند.
ما حقِ زندگی می‌خواهیم وحاضریم دراین راه خونمان را هم بدهیم وآینده روشنی را برای فرزندانمان داشته باشیم.