بحران ترک تحصیل در آموزش و پرورش ایران
ترک تحصیل دانش آموزان یکی از آسیب های جدی است که سیستم آموزشی کشور در سایه حکومت ولایت فقیه دچار آن شده است. این پدیده ناشی از تمایلات افراد یا بیماری کرونا یا مبهم بودن آینده تحصیل افراد نیست. بلکه تنها به دلیل فقر و بی چیزی خانواده های ایرانی است، که توان پرداخت هزینه تحصیل فرزندانشان را ندارند و یا برای امرار معاش خانواده در این شرایط سخت، بکار گمارده می‌شوند. رواج گسترده کودکان کار محصول همین آسیبی است، که به نظام آموزشی وارد آمده است.
ترک تحصیل ۹۷۰هزار تن از دانش آموزان
مطابق آخرین آمار که از جانب سرپرست آموزش و پرورش دولت اعلام شده، تعداد ۹۷۰هزار دانش آموز ترک تحصیل کردهاند. این علاوه بر آماری است که بسیاری از خانواده ها، فرزندانشان را اساسا وارد تحصیل و سواد آموزی نکرده اند.
روزنامه جمهوری اسلامی در این مورد نوشت: «مطابق آمار منتشره، ۲۱۰هزار دانش‌آموز مقطع ابتدائي و ۷۶۰هزار دانش‌آموز دوره متوسطه در مناطق مختلف کشور، ترک تحصيل کردهاند».
علل ترک تحصیل دانش آموزان چیست؟
ترک تحصیل دانش آموزان و یا عدم انگیزه لازم خانواده ها برای فراهم نمودن امکان تحصیل برای فرزندانشان، ناشی از فقر و تهیدستی می‌باشد. در شرایطی که دزدی و چپاول میلیاردی مردم ایران ادامه دارد، در شرایط که اموال مردم ایران صرف تروریزم و پیشرفت ماشین اتمی و موشکی خامنه ای می شود، طبیعی است که میلیون ها ایرانی زیر خط فقر زندگی کنند.
وقتی مردم توان تامین هزینه های زندگی را ندارند و برای آنها فرصت های شغلی وجود ندارد و جامعه از ارتش بیکاران تشکیل شده، دیگر بحث تحصیل یک امر موهوم است که با واقعیت های زندگی مردم هیچ سنخیتی ندارد. تحصیل و اشتیاق به تحصیل بین دانش‌آموزان در شرایطی صورت می‌پذیرد که مشکلات معیشتی گریبانگیر خانواده ها نباشد.
امکانات آموزشی در سطح گسترده بایستی فراهم باشد، فضای آموزشی، حل مشکلات اقتصادی کادر آموزشی و واگذاری امکانات برای تحصیل به بهترین صورت تامین باشد و در غیر این صورت تبدیل به یک فاجعه می‌شود و آسیب های دیگری را ایجاد می‌کند که قابل انکار نیست.
روزنامه جمهوری در بخش دیگری از مقاله اش می نویسد:« هرگونه نارسائي و ناکارآمدي نظام آموزشي کشور، پيامدهاي خسارت‌بار خود را در جاهاي ديگر به نمايش مي‌گذارد که کمترين آن، تبديل همين دانش‌آموزان به «کودکان کار» است».
پیامد های ترک تحصیل دانش آموزان برای حکومت
بی تردید وقتی نظام آموزشی یک کشور دچار بیماری است، این بیماری به درون جامعه منتقل شده و آثار سوء دیگری را در جامعه ایجاد خواهد کرد که کمترین آن پایین آمدن سطح فرهنگ و سواد جامعه است. اما باید اذعان نمود، که دغدغه حکومت بی سوادی جمعیت میلیونی نیست، بلکه شکل گیری ارتش بیکارانی است، که فشار های متکاثف روی آن تبدیل به عصیان و انفجار می‌شود و دامن حکومت را خواهد گرفت و هشدار های رسانه ای بیانگر همین واقعیت است.
چنانکه همان منبع در ادامه می نویسد: «غفلت از اين موضوع کليدي، آسيب‌هاي جبران‌ناپذيري را متوجه ثبات و امنيت ملي و سلامت جامعه مي‌کند که با هيچ هزينه و تلاشي قابل جبران نيست».
حکومت در این رابطه بخوبی مشاهده نمود که در قیام آبان ماه ۹۸ ارتش بیکاران، از چه ظرفیت و پتانسیلی برخوردار است که در مدتی نه چندان زیاد، تمام شهرهای کشور به اشغال ارتش قیام و شورش در آمد. ضربه های سنگینی را بر ارکان حکومت علی خامنه‌ای وارد ساخت. در این قیام بیش از ۱۵۰۰ جوان رشید و دلاور، اما با دست خالی در این راه جان باختند. لیکن آنها هم تجربه کسب نمودند، که کارآیی ارتش، با سلاح بیشتر است و با دست خالی نمی‌توان بنیان ستم و ستمگر را ویران نمود.
