پست اینستاگرامی پدر شهید آزادی مهرشاد شهیدی در مورد فرزندانش
پدر مهرشاد شهیدی به مناسبت روز تولد دخترش مهشاد داستان شگفتی از یک درد پنهان را نقل می‌کند. او در این پست اینستاگرامی با انتشار تصاویری از حضور مهشاد بر مزار مهرشاد نوشت:
«چشمانشان را که به دنیا باز کردند، پیش از شناختن خودشان، پیش از این‌که دنیا را دیده باشند در کنار هم بودند. این که برادر بزرگتری از زمانی که چشم به این دنیا می‌گشایی باشد که همیشه یک قدم پیش از تو می‌رود تا برایت راه را هموار کند. این نعمتی غیر قابل توصیف است. مهشاد هم یک برادر داشت.
پناهگاهی مطمئن!
برادری که پیش از او به این دنیا آمده بود و در همه حال یک قدم جلوتر از او می‌رفت تا راه برای او هموار باشد. برادری که در پناهش زیستن آسانتر می‌شد. برادری که حمایتش قوت قلب می‌بخشید. اما دریغ و افسوس که ستاندن فرزندی از پدر و مادر، عاشقی از معشوق، یاوری از یار و برادری از خواهر برایشان آسان بود.
چه کسی می‌تواند تصور کند؟! آن خواهر کوچک ناگهان بدون آن برادر، بدون آن پشتوانه و پشتیبان همیشگی که همواره دستانش پناه بود و اطمینان قلب، همان خواهر که ناگهان روزی از خواب بیدار شد و حتی تصورش را هم نمی‌کرد که روز آخریست که برادرش را خواهد دید. شاید حتی فرصت نکرده بود برای آخرین بار در آغوشش بکشد و با او وداع کند. از این پس چه خواهد کرد؟
تکیه گاهی که به سنگ تبدیل شده!
غیر قابل تصور است درد مهشاد. غیر قابل تصور است این جای خالی که حس می‌کنی قسمتی از وجودت، قسمتی از خونت که بیرون از بدن خودت بوده حالا از بین رفته است. حالا برایت یک سنگ سرد و سخت باقی مانده که جواب اشک‌ها و چشم انتظاری‌هایت را نمی‌دهد.
مهشاد جان، تو در ۲۹آبان ماه سال، چشم به این دنیا گشودی در حالی که همواره مهرشاد در کنار تو نفس می‌کشید. در کنار هم زیستید و بالیدید. رشد کردید و دنیا را دیدید. نام شما همیشه در کنار هم آمده بود و حالا بیش از یک سال است که او نیست.
حالا تو دیگر مهرشاد را نداری که پشت و پناه روزهای تنهایی‌ات باشد.
ما همه با تو هستیم هر چند می‌دانیم که هیچ کدام برایت مهرشاد نخواهیم شد. مهشاد جان آخر آبان شد و تو هنوز چشم به راهی …
تولدت مبارک دختر زیبا و دوست داشتنی. حتما مهرشاد خواهد دید تمام آنچه را تو در این روزها تحمل کرده‌ای… حتما باز هم پناهت خواهد بود.»
در همین زمینه
چرا خامنه ای باید بترسد و می ترسد؟
سرگذشت مهرشاد شهیدی
مهرشاد شهیدی نژاد منفرد تهرانی متولد آبان ۱۳۸۱، دانشجوی ۱۹ساله دانشگاه علمی کاربردی رشته هتل‌داری امیرکبیر اراک بود. او دراعتراضات روز۵آبان ۱۴۰۱ به مناسبت چهلم مهسا امینی با ضربات باتون به سرش در اراک شهید شد. کشته شدن او در روز قبل از سالگرد تولدش به خانواده‌اش اطلاع داده شد.
او به صورت حرفه‌یی در کافه رستوران بوته اراک کار می‌کرد. او دررشته‌های ژیمناستیک، بدن سازی و والیبال و دوچرخه سواری کوهستان و شنا صاحب مدال‌های قهرمانی بود.
گرامیداشت یاد شهید
جمعیت ۱۵هزار نفره شرکت کننده در مراسم خاکسپاری مهرشاد با تظاهرات خود، شعار «مهرشاد با غیرت تولدت مبارک و شعار مرگ بر سپاهی بچه‌کش» و شعارهای ضد حکومتی او را بدرقه کردند. مأموران جنایتکار رژیم با پرتاب گاز اشک‌آور، سعی در برهم زدن و جلوگیری از برزگزاری این مراسم را داشتند.
امیر شهیدی‌نژاد پدر شهید یک پست اینستاگرامی ویدئویی از مهرشاد را منتشرکرد که نوشته است: «بعضی از ما موقع خداحافظی خواسته یا ناخواسته می‌گوییم: مواظب خودت باش». او با انتشار عکس‌هایی از فرزندش یکی از دلنوشته‌های مهرشاد را منتشرکرد که نوشته بود: «هیچ کس تلخی لبخند مرا درک نکرد».