اردیبهشت ۱۴۰۴؛ چهار زن، دو کودک‌مجرم، و ده‌ها اعدام در سکوت
اردیبهشت ۱۴۰۴ با ثبت دست‌کم ۱۶۵ مورد اعدام، به خونین‌ترین ماه چند سال گذشته در ایران تبدیل شد؛ آماری که شامل چهار زن و دو کودک‌مجرم می‌شود. تنها در روز پایانی این ماه، دست‌کم ۱۸ زندانی در زندان‌های مختلف کشور به دار آویخته شدند. این میزان اعدام، میانگین بیش از پنج اعدام در روز را نشان می‌دهد.
در میان قربانیان، نام ۲۹ شهروند بلوچ به چشم می‌خورد که معادل ۱۹ درصد از کل اعدام‌شدگان این ماه است. همچنین، ۷۷ نفر از اعدام‌ها (۴۸ درصد) به اتهامات مرتبط با مواد مخدر صورت گرفته که طبق گزارش‌ها، بسیاری از این پرونده‌ها با فعالیت‌های زیرزمینی و غیرشفاف نهادهایی مانند سپاه پاسداران پیوند دارند.
اعدام‌ها در زندان‌های مختلف کشور از جمله اصفهان، قزلحصار، کرج، تبریز، همدان، زاهدان، بیرجند، یزد و کهنوج اجرا شده‌اند. در این میان، نام‌هایی چون آرمان خان‌بیگی، جابر شه‌کرم‌زهی، علیم براهویی، ناصر دهار و میثم خزایی تنها بخشی از این فهرست بلندبالا هستند.
در ده ماهی که از آغاز دولت مسعود پزشکیان می‌گذرد، شمار اعدام‌ها به عدد هولناک ۱۲۱۲ نفر رسیده است؛ آماری که رکوردی بی‌سابقه در سه دهه اخیر محسوب می‌شود و حکایت از روندی فزاینده در استفاده از اعدام به‌عنوان ابزار سرکوب و ارعاب دارد.
مقاومت ایران با محکوم کردن این موج اعدام‌ها، آن را نشانه‌ای از «وحشت نظام ولایت فقیه از خشم انباشته مردم» خواند. او تأکید کرد که این سرکوب‌ها نه‌تنها مانع سقوط رژیم نخواهد شد، بلکه تنفر و انزجار عمومی را دوچندان می‌کند. مقاومت ایران جامعه جهانی، به‌ویژه کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، را به اقدام فوری برای توقف اعدام‌ها و ارجاع پرونده جنایات حکومت ایران به شورای امنیت فراخواند.
در همین زمینه
اعدام در ایران
یادآوری می‌شود که تنها در سال ۲۰۲۴ میلادی، بیش از ۱۰۰۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ آماری که برخی نهادهای حقوق بشری آن را نشانه‌ای از «موج جدید خشونت قضایی و بی‌اعتنایی به حقوق بنیادین بشر» در رژیم ایران می دانند.
ایران در گزارش سالانه سازمان عفو بین‌الملل درباره مجازات اعدام در سال ۲۰۲۴، بار دیگر در صدر فهرست کشورهایی قرار گرفت که بیشترین تعداد اعدام‌های ثبت‌شده را اجرا کرده است.
بر اساس این گزارش، دست‌کم ۱۵۱۸ اعدام در سال گذشته میلادی در جهان ثبت شده که نزدیک به دوسوم آن در ایران اجرا شده است. این آمار ایران را با فاصله نسبت به کشورهای دیگر در جایگاه اول قرار داده است.
در شرایطی که سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری، از سال‌ها پیش خواهان کاهش و لغو مجازات اعدام در سطح جهانی هستند، ایران نه‌تنها از این روند پیروی نکرده بلکه با شدت بخشیدن به روند اجرای احکام اعدام، به نگرانی سازمان‌ها و فعالان حقوق بشر در سطح بین‌المللی دامن زده است.
