حکومت چگونه باعث فقر و فلاکت مردم می شود؟- قسمت دوم
یک نوع چاپ پول آخوند رئیسی مرسوم کرده که در واقع نیسه‌فروشی است:
دوانی از جامعه حسابداران می‌گوید: «دولت با تردستی و چشم‌بندی، نفت فروش نرفته را به بانک مرکزی پیش‌فروش می‌کند. با یک محاسبه سرانگشتی ظرفیت و درآمد یکی از چاه‌های نفت را که نه ظرفیت آن مشخص و نه توانایی استخراج و صادرات آن وجود دارد، برآورد و بر این اساس قیمت روز بشکه‌های خیالی صادراتی را قیمت‌گذاری می‌کنند و به بانک مرکزی اعلام می‌کنند که معادل ریالی آن را در اختیار دولت قرار دهد تا در یک آینده خیالی که این مقدار نفت فروش خواهد رفت، وجه ارزی آن به بانک مرکزی واریز شود.»
همتی رئیس پیشین بانک مرکزی نوع دیگری از چاپ پول را برملا می‌کند که در واقع فروش اجباری اوراق قرضه به بانک‌ها با وعده بازخرید آنها است، (کاری که به آن «ریپو» (ripo) می‌گویند) همتی گفت: «در خردادماه ۱۴۰۰ اضافه برداشت و مانده ریپوی بانک‌ها نزد بانک مرکزی جمعاً ۴۰همت بود. این رقم در ظرف کمتر از ۲ سال به بیش از ۸ برابر رسیده است!»
بانک‌ها در این حکومت یکی دیگر از عوامل خلق نقدینگی هستند، بسیاری از این بانک‌ها متعلق به سران و مهره‌های حکومتی است، نظام بانکی در ایران به گفته کارشناسان ورشکسته است، اما بانک‌ها برای پنهان کردن بحران بانکی دست به خلق نقدینگی می‌زنند.
در همین زمینه
چاپ پول و ایجاد نقدینگی یا سرقت مسلحانه از جیب‌های مردم؟
شگرد بانک‌ها برای سرکیسه کردن مردم
در شش‌ماهه اول امسال بانک‌ها ۲۰۰۰هزار میلیارد تومان وام دادند، ۲۰۰۰هزار میلیارد تومان که به قیمت دلار آزاد می‌شود ۶۵ میلیارد دلار.
«حالا بانک‌ها چکار می‌کنند؟ در ایران واسطه‌گری مالی نمی‌کنند، می‌گن به من سپرده بده! میگیم خب بیا پولم رو گذاشتم توی بانک. غیر از این کاری هم نمی‌تونم بکنم، یعنی نخوام بذارم تو بانک چکار باید بکنم؟ اون اینا رو نمی‌ره وام بده، میره باهاش دارایی می‌خره، ولی اینجا ما یک گزاره داریم که ۲۰۰۰هزار میلیارد دلار وام دادن، میگیم عه، این چجوری می شه؟ پس، بانک‌ها یه دوره‌ای می‌رفتن مستقیم دارایی می‌خریدن.
مثلا یک بانکی می‌شناسم سال ۸۲ بود یا ۳ بود رفت عسلویه ۳۰ میلیارد، ۴۰ میلیارد رقم‌های هنگفتی اون موقع ۴۰میلیون دلار رفت زمین تو عسلویه بخره، یعنی چی بانک رفته عسلویه زمین بخره، بانک پر طمطراقی هم هست و بانک خصوصی، اینا میرن چکار می‌کنن؟ شرکت‌هایی می‌زنن، به این شرکت‌‌ها وام می‌دن، این ۲۰۰۰هزار میلیارد رو به من و شما وام نمی‌دن، باید نامه ببری التماس کنی، نماینده مجلس معرفی کنه بهت ۲۰۰میلیون تومان وام بدن، جشن بانکداری بدون ربا را هر سال می‌گیرن، …… این وام‌هایی که می‌دن به خودشون می‌دن و اون شرکت‌های زیر مجموعه هستش که می رن تو بازار‌های مختلف سیاست بانک هر چه که هست شرکت می‌کنند، ….
طلا می‌خرن! ارز می‌خرن! ملک می‌خرن! شهرک‌هایی که اطلاعات رانتی دارن که داره گسترش پیدا می‌کنه زمیناشو می‌خرن! همین گندکاری که داریم می‌بینیم این ماهانه که نقد نمی‌شه، این در واقع بدهی غیر جاری بانک‌هاست. اینو بردن توی بازارهایی که توی اون بازار نقد نمی‌شه»
« میرن سراغ کی؟ میرن سراغ بانک مرکزی! می‌گن پول جدید بده! این پول جدید می‌آد جای اون دارایی که خریدن پر می‌کنه، تا پول مردم رو برگردونه، خلق پول این طور اتفاق می‌افته، اسمش رو می‌ذارن اضافه برداشت از منابع بانک مرکزی اسم شیک.»
« جلسه می‌ذارن، ۲۰۰۰میلیارد شرکت فلان به بانک بهمان خصوصی بدهکاره! خب نده، قانون برای بانک مرکزی این قانونه چکار کنم، میگه من چکار کنم پول منو بده دیگه پول جدید خلق می‌شه، روزی ۴-۵هزار میلیارد تومان یعنی سالی ۱۵۰۰هزار میلیارد تومان .»
محسن دهنوی نماینده تهران و عضو هیات رییسه مجلس گفت: «بانک‌های خصوصی و دولتی در سال ۱۴۰۰ بیش از ۱۴۶هزار میلیارد تومان تسهیلات به کارکنان خود پرداخت کرده‌اند.» یعنی نزدیک به ۵ میلیارد دلار که در واقع از کیسه و جیب مردم است. (روزنامه حکومتی جهان صنعت ۲۱ خرداد ۱۴۰۲)
در کشورهای دیگر بانک مرکزی نهادی است که کنترل نقدینگی را در دست دارد و اجازه نمی‌دهد که با افزایش نقدینگی و به دنبال آن تورم اقتصاد کشور نابود شود. اما در رژیم آخوندی که هیچ نهادی سرجایش نیست، بانک مرکزی خودش عامل اصلی چاپ پول و نابودی اقتصاد کشور است.
اما نگاهی به اعداد، تصویر واضحی می‌دهد، از بلایی که رژیم بر سر اقتصاد آورده، حجم نقدینگی ۲۴هزار و ۶۰۰ برابر شده است، (منبع تابناک ۲۸ تیرماه ۱۴۰۲)
ارزش پول ملی ۴۶۰۰برابر کاهش پیدا کرده است، نرخ ارز بیش از ۷هزار برابر شده است، سهم ایران از اقتصاد جهانی کمتر از یک درصد، در حالی که ۴۰ سال پیش ۱.۹ درصد بوده است، میانگین رشد اقتصادی ۲درصد، و در چند سال اخیر جزو ۵-۶ کشور پر تورم جهان است. (سایت حکومتی فرارو ۲۳ تیرماه ۱۴۰۲)
با این اعداد و ارقام ادعاهای مقامات حکومت در زمینه پیشرفت دروغی بیش نیست و این گزاره در رابطه با رئیسی جلاد بیش از بقیه مقامات رژیم صادق است.
اما این پول دست چه کسانی است؟
اول این که بخش عمده نقدینگی موجود در اقتصاد کشور، به‌صورت سپرده‌های بلند مدت با نرخ سود 15 تا 20درصد در بانک‌ها رسوب کرده است .( روزنامة حکومتی آرمان ۲۱ مهرماه ۱۳۹۸)
سال ۹۳ خبرگزاری حکومتی ایرنا نوشت؛ یک چهارم نقدینگی کشور دست ۶۰۰نفر است.
محمد نوعی کارشناس اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس گفت: «۹۰درصد نقدینگی کشور سپرده‌های بانکیه، ۹۰درصد این سپرده‌‌ها متعلق به ۲درصد سپرده‌گذارانه. یعنی ۸۱درصد نقدینگی کشور دست ۲درصد سپرده‌گذارانه.»
یا جای دیگری گفت که ۷۰درصد مجموع سپرده‌های بانکی به یک درصد از سپرده‌گذاران تعلق دارد.
آن چه که بیان شد یک نمونه از غارتگری‌های رژیم در مؤسسات مالی بود که پول مردم را بالا کشیدند. اما زیر فشار مردم با چاپ پول طلبکاران را راضی کردند اما در واقع دزدی از جیب تمام مردم ایران بود.
بنابراین رژیم با چاپ پول و بالا بردن نقدینگی زندگی مردم را نابود کرد. در یک مثال ساده می‌توان گفت چاپ پول مانند آن است که فرض کنیم یک لیوان شیر برای تغذیه یک نفر در شبانه روز کافی باشد، ولی هر روز مقداری از شیر کف شود و به آن آب اضافه شود، نهایتاً بعد از یک مدت از شیر فقط یک آب سفید رنگ باقی می‌ماند که و نفر هر روز رنجور و ضعیف‌تر می‌شود. در حالی که مثلاً روزی یک لیوان شیر!! می‌خورد، اما شیری در کار نیست، این بلایی است که با چاپ پول رژیم بر سر مردم و اقتصاد کشور آورده است.
سایت حکومتی فرارو در این باره می‌نویسد: مطالعات تاریخی نشان می‌دهد وقتی رژیم‌های سیاسی، اقتصاد را با هدف بقاء خود به گروگان می‌گیرند، اقتصاد نابود خواهد شد. کسری بودجه، تورم، کاهش ارزش پول ملی، افزایش نقدینگی و … منجر به ناپایداری سیاسی می‌شود.
بله ناپایداری سیاسی یعنی وحشت از قیام و سرنگونی، بنابراین در این رژیم همه چیز در خدمت بقای این رژیم است از جمله زندگی و معیشت مردم، اما قیام‌های اخیر بخصوص قیام ۱۴۰۱ نشان داد که خامنه‌ای باید منتظر آتش‌هایی باشد که خودش هیمة آن را فراهم کرده است.
