خط و مشی قیام آفرینان ایران در آبانماه، سران رژیم، را به وحشت انداخت.
و از پدیدهای یاد میکنند که، طی ۴۰سال گذشته، تلاش کرده بودند، با بیرحمانهترین سرکوب و کشتار، آنرا ریشهکن کنند. این پدیده، ظهور نسل جدیدی است که در خط مقدم قیام، در تهاجم به مراکز سرکوب و غارت، رژیم قرار داشتند. جوانانی که به گفته پاسدار شمخانی شبکه وسیعی را تشکیل میدادند که نامشان مجاهد نبود، اما راه و رسم، و خط و مشی مجاهدین را در پیش گرفته بودند! مهرههای دیگر حکومتی هم، اظهارات مشابه داشتند. این خط و مشی چیست؟ هدف از بیان این اظهارات چی میباشد؟ این نسل، چگونه در این قیام، سر برآورده؟ برای بررسی این موضوع، همراه هستیم با آقای علیرضا معدنچی دراستادیوی تلویزیون ایران آزاد که موضوعات فوق را تحلیل نموده وبه سئوالات پاسخ میدهد.
علیرضا معدنچی: اولا میگوید ۳۴ نفر از مجاهدین را دستگیر کردیم، این عجب ۳۴ نفری بودند که تمام ایران را علیه رژيم آخوندی مشتعل کردند و این قیام عظیم سراسری را سازماندهی دادند، علاوه بر شمخانی سایرین هم میگویند. از خامنهای که روز ۲۶ آبان به صحنه آمد او هم به نقش مجاهدین اذعان کرد و از اقشاری نام برد که از مجاهدین دستور میگیرند و خط آنها را میروند، اما نکتهای در حرفهای شمخانی است که میگوید این قیام کنندگان خط و مشی مجاهدین را دنبال میکردند. تعریف مشی که در دهه های اخیر در فرهنگ سیاسی ایران وارد شده خیلی مصطلح است و نیروهای سیاسی و انقلابی روی آن تاکید میکنند و در ادبیات سیاسی بکار میبرند. منش در لغت یعنی راه رفتن و طی طریق کردن، از خط مشی که صحبت میکنیم، خط مشی فراتر از تاکتیک و استراتژی است. مثلا بگوییم اعتقاد به سرنگون کردن رژيم یک مشی است، این میتواند استراتژیهای مختلفی داشته باشد. مثلا در زمان شاه استراتژیهای مختلفی بود و مثلا جنگ چریک شهری، جنگ چریکی روستایی، شروع یک منطقه را آزاد کردن، از آنجا ماشین نظامی رژيم را در هم کوبیدن و امثال اینها، مشی سرنگونی میتواند استراتژی مسالمتآمیزی هم داشته باشد. مثلا کسانی باشند که فکر کنند با مبازرات پارلمانی میتوان رژيم را تغییر داد و رژيم را سرنگون کرد، وقتی دبیر شورای عالی امنیت رژيم پاسدار شمخانی میگوید این قیام کنندگان مشی مجاهدین را دنبال میکردند و به این مشی اعتقاد داشتند، یعنی کسانی بودند که بدنبال مجاهدین و خط مجاهدین که سرنگونی رژيم هست بدنبال این حرکت میکردند. ما وقتی از مجاهدین صحبت میکنیم یک کلیتی است که تشکیلات خودش را دارد، این مشی مبتنی بر سرنگونی قهرآمیز است و اینکه مجاهدین از روز اول میگفتند این رژيم قابل اصلاح نیست، این تجربه دو سال و نیمه مجاهدین به این رژيم بود. اگر رژیم ذرهای امکان رفرم و اصلاح داشت مجاهدین از خدا میخواستند که راه کم هزینهتری بروند، در انتخابات مجلس شرکت کردند و برای ریاست جمهوری کاندید دادند، برادر مسعود کاندیدای مجاهدین و همه نیروهای مترقی در آن زمان بود، ولی خمینی ذرهای امکان تنفس و مبارزه سیاسی مسالمت آمیز را نداد. وقتی در روز سی خرداد خمینی تظاهرات مسالمت آمیز مجاهدین را به رگبار بست و آخرین ذرات مشروعیت خودش را از دست داد و این را مهر کرد که این رژیم به جزء زبان زور و زبان قاطعیت زبان دیگری را نمیفهمد و تنها میتوانیم این رژیم را با نیروی قهر سرنگون بکنیم.
الان پاسدار شمخانی میگوید اینها که به میدان آمده بودند همین راه را میرفتند. ما کانونهای شورشی را داریم که ارتباط مستقیم تشکیلاتی با مجاهدین دارند، اما علاوه بر آنها کسانی هستند که همان راه را میروند و به همان معتقد هستند به همان تشکل و سازماندهی و آنچه را که مجاهدین در این سالیان شاخص آن بودند، ممکن است ارتباط تشکیلاتی هم نداشته باشند اما چشمشان به مجاهدین است که اینها چکار میکنند و چشمشان به پیامهای رهبری مقاومت است، این چیزی است که سردمداران نظام بارها از خامنهای تا ربیعی و پاسدار سلامی سرکرده سپاه پاسداران تا همه گفتند.
ویژگی قیام این بود که از مجاهدین نشات گرفته بوده از سازماندهیشان تا فرمان پذیریشان از همدیگر، از هوشیاریهای که داشتند و تمام کسانی که در صحنه گزارش دادند این را گواهی کردند، بخصوص شیوه مسلط بر این قیام آتش بود، آتش جواب آتش، این همان کاری بود که کانونهای شورشی طی این مدت فعالیت میکردند شیوه تبلیغی کانونها بود، به آتش کشیدن بنرها و مراکز سرکوب رژیم و این شیوه هم عینا توسط نیروهای قیام کننده مورد الگو برداری قرار گرفت، مثلا پاسدار اشتری سرکرده نیروی انتظامی گفت بررسی های ما حاکی از خط دهی سازمانهای ضد انقلاب و سازمان مجاهدین درپس پرده این تحرکات است. آخوند دژخیم ابراهیم رئيسی جلاد ۶۷ گفت آنهایی که در خارجه نشین هستند و تحریک میکنند کذا و کذا، پاسدار علی لاریجانی میگفت ما با همگرایی نبایستی مجالی برای آشفته سازی کشور توسط مجاهدین بدهیم، خامنهای هم گفت اینها اشرار هستند و از مجاهدین هستند، این را تصریح میکردند که این قیام توسط کسانی صورت گرفته که یا مستقیما توسط مجاهدین هدایت میشدند و یا از خط و مشی آنها پیروی میکردند.
علیرضا معدنچی: ممکن است قیام بدون رهبری باشد ولی به نتیجه مطلوب نخواهد رسید، اگر قیام منجر به انقلاب شود و انقلاب هم منجر به سرنگونی اساسی نظام سیاسی یک کشور بشود حتما بدون رهبری نیست، آنچه در این قیام مشخص شد و دشمن هم به آن گواهی میدهد این قیام رهبری و سر دارد، قیام ۸۸ به چه دلیل شکست خورد؟ بدلیل اینکه رهبری آن در دست جریانی بود که سازشکار بود و انقلابی نبود، با رژیم پل داشت و از درون رژیم در آمده بود، قیام ۹۶ تا حدودی رهبریش در دست مجاهدین بود و علم الهدی گفت و خامنهای گفت مثلثی بوده آمریکا و اسرائیل یک ضلع آن بودند و یک ضلع آن عربستان بوده، اجرای این را مجاهدین به عهده داشتند. البته سردمداران رژیم از خامنهای تا بقیه همیشه سعی میکنند در کنار مجاهدین القابی از قبیل آمریکا و سلطنت طلب و ضد انقلاب را بچسباند تا نقش مجاهدین را کم رنگ بکند. همانطور که رهبر مقاوت گفتند خامنهای بیهوده تلاش میکند بقایای شاه را در کنار مجاهدین و مقاومت ایران بگذارد و به این ترتیب آینده را با گذشته پیوند بدهد تا از آن نفی حال یعنی حاکمیت شیخ را نتیجه بگیرد، اما هیهات که عقربههای ساعت به عقب برنمیگردند، نه سلطنت قابل بازگشت است و نه وضعیت موجود قابل دوام است. مردم رو به آینده دارند و این قیام اثبات کرد قیام خطی را پیش میبرد که مقاومت سازمانیافته ایران و نیروی محوری آن مجاهدین از ۴۰ سال پیش بر آن پا فشردند.
علیرضا معدنچی: جواب در یک کلمه کانونهای شورشی است، با کانون شورشی و یا تشکلهای حول کانونهای شورشی مثل شوراهای شورشی در شهرها و محلات این را هر چه بیشتر گسترش داد. برادر مسعود در یکی از پیامهایشان رهنمود مشخص دادند از جمله اینکه حتما یاد شهیدان را بایدا گرامی داشت و در مراسم آنان شرکت کرد، از طریق شهداء به جامعه انگیره داد و اینها وظیفه جوانان انقلابی است. خانواده های آنان را مورد حمایت قرار داد و کسانی هستند که در وضعیت خیلی اسفباری قرار دارند
بر اساس آماری که تدقیق شدند و دقیق هستند ۶۰۰ نفر در این قیام شهید شدند، البته آمارهای واقعی بیش از اینها است ولی این آمارها، آماری است که مقاومت ایران و مجاهدین یقین پیدا کردند و الان صحبت از بیشتر از اینها هست. گزارشی که دیروز نیویورک تایمز داده صحبت از این میکند تنها در ماهشهر ۱۰۰ نفر شهید شدند، قیامآفرینان به یک نیزار پناه برده بودند و آن نیزار را رژیم به آتش میکشد و به رگبار میبندد.
الان در صحبتهای سردمداران رژیم هست که قیامآفرینان از تیربار استفاده کردند، دقیقا کاری است که رژیم کرده و قیامآفرینان را به تیربار بسته و دست کم صد نفر، اهالی میگویند بیش از ۱۳۰ نفر را رژیم به شهادت رسانده و از وظایف اینکه چه باید کرد تا قیام شعله ورتر باشد، از همین خونهای پاک شهیدان و فرزندان برومند میهن کمک و مدد گرفت، هر قطره را احیاء کرد و هر قطره باید آتشی و گلولهای باشد بر بنیان رژيم، قطعا هم همینطور خواهد شد. هیچ دیکتاتوری از کشتار تا الان سودی نبرده و نتوانسته بقای خودش را حفظ بکند و بخصوص این رژيم که نشان داد با ضربه قیام دچار تشتت و ضربه شده است.
علیرضا معدنچی: طبعا که خودش خودبخود نابود نمیشود، اما سپاه بدلیل این قیام به شدت تضعیف شده، نشانه آن هم تملقگوییهای ولیفقیه از سپاه و بسیج است که ناچار است هر چند روزی به صحنه بیاید و دستی بر سر و روی اینها بکشد و خودش اذعان کند. خامنهای به آنان میگوید مواظب باشید دشمن فکر و عقیده شما را عوض نکند و در شما نفوذ نکند، مجاهدین همیشه گفتند تا سپاه جهل و جنایت هست ظلمت ولایت فقیه و آخوند هم برقرار است، باید با آن جنگید، اما با جنگ ما و مردم ایران بر علیه این رژيم سپاه نابود میشود.باید با آن جنگید و بدون جنگ ساقط نمیشود، این حرف رهبر مقاومت برادر مسعود است، استراتژی ارتش آزادیبخش از آغاز بر همین پایه بنا شده و کانونهای شورشی در همین مسیر هستند، یعنی هدف نهایی کانونهای شورشی در هم شکستن ماشین سرکوبگر رژيم هست که اساسا متکی بر سپاه پاسداران است.
علیرضا معدنچی: در قیام آبان ماه ۹۸ اساسا تودههای محروم و ستمزده حاشیه شهرها هستند که به صحنه آمدند. روزنامه فرهیختگان گفته نیروی اصلی قیام جوانان ۱۵ تا ۲۲ ساله هستند که نیروی شورشی هستند در هر جامعهای که باشند، اگر اینها ناراضی باشند آن جامعه جامعه ناآرامی است. این جمعیت ۱۵ تا ۲۲ ساله سی درصدشان کسانی هستند که ترک تحصیلکرده هستند، شغلی ندارند و بیکار هستند، هیچ امکان و آیندهای در برابر چشم خودشان نمیبینند. بنابراین به شدت خشمگین و شورشی هستند، در واقع اینها نسلی هستند که چیزی برای از دست دادن ندارند، بغیر از به قول ومعروف زنجیرهایشان، این نسل الان به میدان آمده و برای رژيم بسیار خطرناک است. فرماندار رژٰیم در قلعه حسن خان گفته بود اینها سینه سپر کرده و میگفتند اگر میخواهید بزنید، بزنید، از مرگ هراسی ندارند، چون رژيم اینها را به نقطهای رسانده که چیزی برای از دست دادن ندارند.
مهمترین تفاوت با قیامهای ۹۶ و ۸۸ این است که الان توده های محروم ارتش گرسنگان هست که به میدان آمده است، حاشیه کلان شهرها که الان ۱۹ میلیون نفر جمعیت هستند، شما اگر صحبتهای فرماندار شهرک قدس را بخوانید خیلی گویای این است چه نیروهای هستند و چطوری منضبط عمل میکردند. بر خلاف ادعای رژيم که نیروی غارتگر بودند در حالیکه فرماندار میگوید آمدند و همه چیز را تخریب کردند ولی به قندان میز من دست نزدند و جابجا نکردند و فقط کامپیوتر مرا بردند، آن هم معلوم است بخاطر اطلاعات و اسنادی که در آن بوده بردند، اینکه آنها را توصیف میکند که با دستهای خالی نیروهای سپاه و نیروهای حفاظتی فرمانداری را وادار به فرار کردند، این از شرائط و شرط عینی قیام آبان ماه و شرط ذهنیش هم رهبری مشخص این قیام که مجاهدین و رهبری مقاومت که تا بحال در طی این ۴۰ سال بدون اعوجاجی و تزلزلی خط سرنگونی رژيم را رفته و رژیم را به این نقطه رسانده است. این را هم خودشان اذعان دارند در این ۴۰ آنها را تعقیب کرده و به جزء سرنگونی ما به چیزی هم راضی نیست.
یکی از کارهای که مردم آگاه و رزمندگان میتوانند بکنند اطلاعات مربوط به این قیام را در اختیار مقاومت قرار بدهند و در فضای مجازی منتشر بکنند اعم از اسامی شهداء و تعداد آنان در هر منطقه و هر شهر، همینطور قاتلانی که این بهترین فرزندان مردم ایران را مظلومانه به شهادت رساندند. در خبرهای که رسیده معلوم شده جنایتکاران چگونه ترسیدند و فرار کردند و در رفتند و در مواردی به دست و پا افتادند، این یکی از شیوه های است که به قیام مدد میرساند و به مشی سرنگونی که فرزندان مردم ایران در پی مجاهدین در پیش گرفتند.
علیرضا معدنچی: در این ۴۰ سال حاکمیت یک دین را مردم تجربه کردند و این تجربه را نباید تکرار کرد، دین از دولت باید جدا باشد، این اعتقاد مجاهدین است و با اینکه مجاهدین عمیقا معتقد به اسلام و شعائر هستند ولی اعتقاد به یک دین نبایستی باعث برخورداری از امتیازاتی و یا محروم شدن از امتیازات شهروندی باشد، کاری که رژیم کرده است، تحت عنوان دین بدترین بی دینی را در کشور رواج داده و بسیاری را از دین بدبین کرده است. آنچه ما و مجاهدین به آن اعتقاد داریم دین باید از دولت جدا باشد و این شبهات و نگرانیها را اگر دنبال کنیم اساسا منشاء آنها باز به رژیم برمیگردد، محروم کردن عدهای بخاطر اعتقاداتی و یا نداشتن اعتقاداتی از حقوق مسلم خودشان و حقوق انسانی و شهروندی کاری است که رژيم در پس پرده دین و زیر نقاب دین انجام داده و با همین سرپوش دین و مذهب بدترین اختناق را حاکم کرده است.
یکبار پدر طالقانی گفت استبداد دینی بدترین نوع استبداد است. طی این ۴۰ سال این به اثبات رسید، ما با استبداد سلطنتی و یا استبداد در کشورهای دیگر مواجه هستیم ولی این استبدادی که با تفتیش عقائد و حتی بر ارگانهای خودش شرط میگذارد که اعتقاد قلبی و التزام عملی به ولایت فقیه نتیجه آن همین استبداد سیاه و قرون وسطایی میشود که رژيم سعی کرده بر مردم ایران حاکم بکند که الان مردم علیه این استبداد شوریدند.
علیرضا معدنچی: واقعیت این است قیام رژيم را تا لبه پرتگاه سرنگونی برد، پاسدار آبنوش سرکرده بسیج گفته بود همه چیز از دست رفته بود، به تعبیر او ماندن ما فقط معجزه بود و کار خدا بود. یکی از شاخصها این است که رژیم در قیامهای قبلی خیلی پرهیز میکرد که در صحنه به مردم شلیک بکند چون میدانست هر گلوله که در صحنه شلیک بکند، شلیکی به خودش هست، الان این را به ۱۷ شهریور۵۷ تشبیه میکنند، یعنی فاصله سقوط شاه تا ۱۷ شهریور ۵ ماه بیشتر نبود، الان به قول برادر مسعود بگیر ببند و بکش، گورخود کنی بدست خود، رژيم گور خودش را میکند و آیندهای ندارد، ۴۰ سال است لقمه نان را از اینها دریغ کرده، از حق طبیعی هر انسانی محروم کرده، مردم را به رگبار میبندد، سرانجامی جزءسرنگونی ندارد، رژيم با دست خودش گورش را میکند.
رژيم به کرات این را میگوید، ربیعی گفته اگر دولت و سایر قوا نتوانند یک برداشت مشترک از این صورت مسئله دست یابند هیچ اقدامی به ثمر نخواهد رسید، منظورش بین حکومت و مردم و مجاهدین است. صورت مسئله ایران الان روی میز آمده است، بقیه چیزها کنار رفته است، گفته در شرایط فعلی که تحریمهای آمریکا باقی است و به نظر من تشدید هم خواهد شد، راه ما درمان دردهای داخلی است و گرنه اگر از ۹۶ تا ۹۸ دو سال طول کشید، اگر در کنار مردم و با اجماع در حاکمیت در کنار هم ننشینیم( میگوید الان در تشتت هستیم و در داخل حاکمیت اجماع نداریم)، معلوم است اتفاقات بعدی رخ میدهد. خیلی روشن است اگر فاصله قیام ۹۶ تا ۹۸ کمتر از دوسال بود، گر گرفتن و شعلهکشیدن قیام بعدی بسا مهیب تر خواهد بود و در فاصله کمتری است. ما در قیام ۹۶ هم گفتیم رژيم نتوانست قیام ۹۶ را سرکوب بکند، آتشش نهفته در بطن جامعه ایران وجود داشت، الان هم همینطور است، هر روز قیام ۹۸ از جای شعله میکشد، این قیام و آتش زنده است، اگر چه رژیم تلاش میکند با کشتار و ارعاب و تهدید بپوشاند اما این فایدهآی ندارد، در قیام ضدسلطنتی وقتی بین قیام تا قیام بعدی فاصله میافتاد، تبلیغاتچیهای نظام جار میانداختند دیدید تمام شد، آرامش برقرار شد، دوباره از جای دیگری شعله میکشید،
علیرضا معدنچی: قبلا رژيم و یا حامیان و اضداد مقاومت ایران آنهای که با مجاهدین و مقاومت ضدیت میورزیدند، تلاش میکردند بگویند در ایران کسی مجاهدین را نمیشناسد، کسی مجاهدین را قبول ندارد، اگر کسی مجاهدین را نمیشناسد پس این همه تبلیغات برای چیست؟ این همه ساختن فیلم و سریال و پخش از تلویزیونها و سینماها بخاطر چیست؟.
رژیم ۵۲۹ کتاب علیه مجاهدین در طی همین سالهای اخیر نوشته، نیروی که خطری ندارد این همه کاربرای چیست؟ قیام ۹۸ بر همه این چیزها و بافته های رژيم مهر پایان و مهر باطل زد و از قول پاسدار شمخانی خواندیم، نشان داد جامعه بدنبال چه مشی است و چه مشی را دنبال میکند، و با چه زبانی با رژيم حرف میزند، گوشش به کدام پیام است، کدام پیام را در عمل اجرا میکند و پیش میبرد، نه در یک جا و یا یک شهر در نزدیک به ۱۸۷ شهر، که شهرها مرتب اضافه میشوند، در برابر تز منحوس بیهزینگی حواشی رژیم تبلیغ میکردند و تا حدودی موفق شده بودند درلایههای از جامعه منتشر بکنند.
الان نسلی بپا خاسته که از فدای جان هیچ هراسی ندارد، با سینه سپر کرده به استقبال گلوله ها میرود، این خودبخود ناشی و حاصل نشده، ناشی از همان عملی است که مجاهدین در طی این ۴۰ سال انجام دادند. حاصل آن خونهای است که مجاهدین در طی ۴۰ سال دادند، حاصل قتل عام سال ۹۲ است، که مجاهدین با دست خالی ایستادند، چرا مردم با دست خالی به مصاف گلوله میروند، درسی است که از مجاهدین آموختند، که میشود با دست خالی به جنگ رژيم رفت و حتی نه فقط قیام مردم ایران، همین الگو در عراق هم در حال انجام شدن است. باور کنید اگر الگوی مجاهدین نبود، اگر اشرف در خاک عراق نبود جامعه عراق به این درجه از رشد و بلوغ سیاسی و اجتماعی نمیرسید، صحنهها را میبینیم و اینکه مردم عراق علیه اشغالگر واقعی کشورشان قیام کردند. درحالیکه آمریکا در آنجا نفوذ دارد ولی تمام شعارها متمرکز علیه رژيم فاشیزم دینی حاکم بر ایران که عراق را به جولانگاه خودش تبدیل کرده است. بنابراین تاثیرات مجاهدین بسا فراتر از مرزهای جغرافیایی ایران میبینیم که الان در منطقه هم در حال گسترش است و خلقها از آن پیروی میکنند.
علیرضا معدنچی: رژيم در اثر ضربه قیام به شدت مشتت است، به شدت بهم ریخته است تا جایی که بحث کسانی است که میگویند دولت روحانی که این کارها را کرده و قیمت بنزین را با این بی تدبیری افزایش دادند اینها نفوذی و خائن هستند و باید محاکمه بشوند و قوه قضائیه باید به اینها رسیدگی بکند.
یعنی سطح تضادها الان در درون رژیم اینطوری است و با این قیام و بخصوص با گستردگی قیام رژیم نمیداند کجا را باید بگیرد، تمام ریزشی که در نیروها و پاسداران و بسیجیان است.
خامنهای هم به آن اذعان کرد و گفت در همه جا هست در سپاه هم هست، سعی میکند با دادن امتیازهای مادی بسیح را سرپا کند ولی بسیج و مزدوران با چشم دیدند که اگر در کنار رژیم بایستند و سرنوشت خودشان را با رژیم گره بزنند چه عاقبتی در انتظارشان هست و الان این بسیج و سپاه، بسیج و سپاه دیروز نیست. مردم ایران هم مردم دیروز نیستند، بعد از تاریخ ۲۴ آبان ۹۸ همه چیز در ایران دچار تغییر شده است، این رژيم در واقع یک گام بلند به سمت گور تاریخی خودش که سرنگونی است و مردم او را عقب راندند و در چشم انداز قرار گرفته طوری که حامیان رژیم حتی نیویورک تایمز در گزارشی که دیروز نوشته بود، الان رژیم در وضعیتی است که قادر نیست آن را پایان بدهد.
علیرضا معدنچی: این کاری است که در فضای مجازی میکنند و کار ارزشمندی است که هموطنان میتوانند اینها را منتشر کنند و همانطور که عرض کردم راه اصلی کانونهای شورشی و تشکل است و مهمتر از هر ابزاری و سلاحی سازماندهی و تشکل است. این ویژگی قیام آبان ماه بود که رژيم را بیش از هر چیزی از آن نگران کرده است، حرفهای سردمداران رژیم را نگاه کرده باشید بیشترین ترسشان از سازمانیافتگی نیروهای قیام کننده بود که چطور به سرعت عمل میکردند و چطور در یک منطقه ظاهر میشدند کارشان را انجام میدادند و سریع ناپدید میشدند و در منطقه بعدی حاضر میشدند و اینها همان درسهای است که نیروهای قیام کننده بخوبی فراگرفتند و هموطنان با توجه به این شیوه موفق حتما آن را به منصه ظهور میرسانند.







