روز سه شنبه۹مرداد در تهران مراسم تحلیف پزشکیان بعنوان رییس جمهور جدید خامنه ای برگزار شد. اسماعیل هنیه و بسیاری از رهبران دیگر نیروهای نیابتی رژیم در این مراسم شرکت داشتند. برای خامنه ای این یک روز خاص محسوب می شد. او که هنوز از ضربه کمرشکن مرگ رییسی کمر راست نکرده بود، سودای آن داشت که با راه اندازی یک سیرک پرسرو صدا کمی به خود و نیروهای روحیه باخته اش دلگرمی بدهد. البته فقط داغ مرگ رییسی نبود که بر پیکر فرتوت خامنه ای سنگینی می کرد بلکه ضربه دریافتی از ملت در جریان تحریم انتخابات و تحمیل شدن پدیده بی خاصیتی بنام پزشکیان بر او هم شوک دیگری بود که خامنه ای را بیش از همیشه تضعیف کرده بود.
خامنه ای و بیت او حساب کرده بودند با جمع کردن نیروهای نیابتی خود در تهران و سردادن عربده‌های استکبار‌ستیزانه می توانند تعادل درونی خود را تغییر بدهند.
اما چیزی که خامنه ای اصلا انتظارش را نداشت و از آن به شدت غافلگیر شد دریافت ضربه ای کشنده در تهران بود. ضربه ای که تمام حساب و کتابهای خامنه ای را بار دیگر به هم ریخت و بار دیگر او را به تعادلی ضعیف تراز گذشته بازگرداند.
مرگ هنیه و تاثیرات آن بر حکومت آخوندها
بصورت خلاصه وضعیت کنونی رژیم ولایت فقیه را می توان در چند محور خلاصه کرد:
1.انجام این اقدام در قلب پایتخت و در شرایطی که مهمانان خارجی در ایران بوده و بالاترین حفاظت به هنیه اختصاص داده شده بود یک ضربه سنگین به حیثیت رژیم وارد کرد. چرا که خفت و خواری خامنه‌ای و‌ترکیدن حباب اقتدار و امنیت نظامش تقریبا فصل مشترک انعکاس رسانه‌های بین المللی بود.
تاکس اشپیگل در این مورد نوشت: «رهبری ایران به طور قابل توجهی مرعوب به نظر می‌رسد!» و گزارشگر نیویورک تایمز نوشت: «بر اساس منابع، مقامات ایرانی کاملاً از قتل هنیه شوکه شده‌اند. این حمله نشان دهنده ضربه جدی به اعتبار ایران است»
2. کشته شدن هنیه در تهران از پوکی و پوسیدگی دستگاه امنیتی رژیم پرده برداری کرد. مشخص شد که این رژیم حفاظت بالاترین سوژه هایش را نمی تواند تامین کند. این اقدام نشان میدهد که دستگاه امنیتی و اطلاعاتی رژیم تا کجا بی‌خاصیت شده است.
3. این عملیات طبعا آثار گسترده‌ای در داخل حکومت و در تحولات منطقه خواهد داشت. از هم اکنون غرولند عوامل حکومتی نسبت به دستگاه‌های عریض و طویل امنیتی شروع شده است.
4. عملیات کشتن هنیه، دولت تاسیس ناشده پزشکیان را زیر ضرب برد و میز شکل نگرفته آن را چپ کرد. روحانی اعتراف کرد که این عملیات فرصت پزشکیان را برای تعاملات سازنده مورد حمله قرار داد.
خامنه ای در مقابل قتل هنیه چه خواهد کرد؟
مهمترین سوال است که بعد از این حادثه رژیم چه خواهد کرد یا چه می‌تواند بکند؟ دوگزینه کلی وجود دارد:
1. اگر فرض بگیریم که توانی داشته و بتواند پاسخی بدهد، در این صورت باید پای لرزه و پس لرزه‌های این پاسخ نیز بنشیند. چون معادلات جنگ در منطقه فاز عوض خواهد کرد. خامنه ای که که زیر بار تحریم انتخابات و هلاکت رئیسی کمرش شکسته و دولت پزشکیانش شکلی نگرفته…. قادر به تحمل چنین جنگی در منطقه نخواهد بود. خامنه‌آی می‌داند که در این صورت بازنده استراتژیک این جنگ خواهد بود چرا که بازتاب آن درداخل و درگسترش اعتراض‌‌ها و قیامها سرریز میشود.
2. اگر جواب ندهد به قول یکی از کارشناسان رژیم دیگر هیچ چیزی از اقتدار نظام باقی نخواهد ماند. صمدی کارشناس حکومتی نوشت: «اگر در پاسخ کوتاهی بشه هزینه‌هاش برای ما بسیار سنگین خواهد بود! بر جبهه مقاومت بسیار سنگین خواهد بود! و تبعاتش را هم خواهند پرداخت!
3.. گزینه همیشگی رژیم و اینکه با های و هوی و گردو خاک و با عملیاتی از جنس «انتقام سخت!» به نوعی خود را از این ماجرا خلاص کند. ولی این بار به دلیل نوع عملیات صورت گرفته نمی تواند با شامورتی بازی آن را از سربگذراند و در این صورت نیز به گزینه دوم منتقل خواهد شد.
4. خامنه‌ای ممکن است؛ پاسخ گویی را به خود حماس و نیابتی‌هایش واگذار کند؛ هرچند که می‌داند که این پاسخی برای عملیات در قلب پایتخت نیست و از سرشکستگی هایش چیزی را کم نمی کند .
می‌داند که حماس نیز در موقعیت پاسخگویی نیست. به همین اعتبار علیپور کارشناس رژیم از همه رسانه‌‌ها می‌خواهد که پای رژیم را به پاسخگویی باز نکنند و توی رسانه‌‌ها حرفی از جواب دادن ایران نزنند و می‌گوید بگذارید حماس و گروههای مقاومت خودشان جوابگو باشند!! اشتاینبرگ در تاگس اشپیگل از برلین در پاسخ به همین موضوع می‌گوید: حماس «تقریباً هیچ فرصتی (و امکانی) برای انتقام مرگ رهبر خود ندارد».
سرانجام خامنه ای
خامنه‌ای در تله این این عملیات افتاده و راه پس و پیش ندارد و دست به هر اقدامی که بزند برایش خطرناک است. چرا که بلافصل تاثیرات آن روی خیزش و قیامها می‌افتد. از این رو می‌توان گفت که در قضیه هنیه بازنده استراتژیک خامنه‌ای است و زمینه بیشتری برای مردم و مقاومت ایران جهت سرنگونی رژیم فراهم میشود. اما بسیار روشن است که نخستین خیانتکار به خلق فلسطین و حقوق آنها خامنه ای و رژیمش میباشد که مردم ایران خواهان سرنگونی تمامیت آن هستند.
