خامنه‌ای مرز سرخ را رد کرد
خامنه‌ای ولی فقیه پوشالی رژیم، تاکنون سعی بسیار کرده بود تا مرز سرخ شلیک مستقیم به مردم را حفظ کند. زیرا می‌دانست اگر این مرز سرخ بشکند و به سمت مردم بی‌دفاع شلیک کند، هم آثار زیانبار بین المللی برای او دارد و هم قیام مردمی را بسرعت رادیکالیزه می‌کند. اما در خروش آتشین جوانان بپاخواسته قیام آبان، خامنه‌ای مجبور شد از این مرز سرخ عبور کند و لاجرم تبعات آن، از این پس یقه او را خواهد گرفت.
رژیم دیکتاتوری ولایت فقیه، که از سالها پیش پی برده است هیچگونه مشروعیتی نزد مردم ایران ندارد، سیاست خود در داخل کشور را بر سرکوب به انواع شیوه‌ها و بسط اختناق گسترده قرار داده است. با ایجاد ۷۵ نوع گشت و ارگان سرکوب، از مدرسه و دانشگاه گرفته تا گشتهای کوه و پارک و حتی کنترل حجاب در خودروهای شخصی، سعی برآن داشته که قدرت و سیطره خود بر جان و مال مردم را در چشم همه فرو نماید.
خمینی نیز در ابتدای انقلاب، سعی نمود با ایجاد دسته‌های چماقدار، به اسم مردم، برعلیه نیروهای سیاسی جامع عمل کرده و آنها را سرکوب نماید. اما زمان زیادی طول نکشید که ماهیت ارتجاعی و ضد مردمی او بر ملت تازه انقلاب کرده روشن شد و اعتراضها بر علیه سیاست‌های ضدمردمی او شروع شد. خمینی سعی بسیار کرد که با همان عوامل چماقدار خود، و به اسم مردم نیروهای سیاسی را از صحنه خارج کرده و سرکوب نماید. همان موقع هم رهبری جنبش انقلابی ملت ایران به او هشدار داد که: «کاری نکنید که مشت را با مشت و گلوله را با گلوله پاسخ دهیم».
نهایتا، در خیزش انقلابی ۳۰خرداد ۶۰، که جمعیت ۵۰۰هزار نفری هوادارن مجاهدین، برای اتمام حجت به سمت مجلس شورای ملی در حال تظاهرات بودند، خمینی که احساس کرد همه ارکان حکومتش به چالش کشیده شده، حفظ مرز سرخ را کنار گذاشت و بلافاصله از طریق رادیو دستور شلیک مستقیم به تظاهرکنندگان را صادر کرد. زیرا دیگر نمی‌توانست خود را در پشت صحنه پنهان نگه دارد. از آن پس بود که شعار مرگ برخمینی عام شد و او مشروعیتش را کاملا از دست داد و ایران صحنه مبارزات مسلحانه و چریک شهری شد.
خامنه‌ای نیز در دوران ولایت ننگین ۳۰ساله‌اش، تاکنون این مرز سرخ را بهر قیمت حفظ کرده بود و اگر در زمانهایی در معرض قیامهای ۷۷ و ۸۸ و یا اعتراضات شهرهای گوناگون، قرار گرفته بود، سعی کرده بود با هجوم لباس شخصی‌ها و دستگیری‌های شبانه، قیامها را کنترل نماید.
اما قیام آبان۹۸ چنان توفنده و خروشان ظاهر شد، که دیگر خامنه‌ای و وزارت‌خانه‌های سرکوبگرش، نتوانستند در پوشهای لباس شخصی وارد عمل شوند. آتش قیام آنچنان فراگیر و سوزان و گسترده بود که خامنه‌ای مجبور شد یکروز از شروع قیام نگذشته، فرمان شلیک مستقیم به مردم را صادر نماید.
این فرمان، و رد‌کردن از این مرز سرخ، بدنبال خودش راه را برای شلیک با تیربار و دوشکا به مردم کردستان و کرمانشاه، و شلیک با هلی‌کوپتر در شیراز، و مستقر کردن تانکها و نفربرها در بعضی شهرها را نیز بدنبال داشت.
آسوشیتدپرس در گزارشی از قیام سراسری مردم و جوانان شورشگر ایران و سرکوبی مطلق توسط رژیم آخوندی نوشت: «آتش مسلسل به معترضان پرتاب کننده سنگ، پاسخ می‌دهد».
علی فدوی، جانشین سرکرده سپاه، برای پوشاندن جنایاتی که انجام داده‌اند گفت: «اغتشاش‌گران با استفاده از کلت‌های خفیف به شکم بسیاری از مردم، از فاصله یک متری یا نیم‌متری شلیک کرده و مردم را کشتند».
اما وقتی یک قطره شیر اینترنت باز شد، همه دنیا دید که چگونه پاسداران وحشی ولایت، از فاصله نزدیک، جوان گرگانی را با چند گلوله به زمین انداخته و با تبر به جانش افتادند؟ و چگونه با شلیک مستقیم از بالای ساختمان مردم را بخاک می انداختند؟
بهر حال، دیکتاتور ایران، بین دو راه عقب‌نشینی و یا ایستادن در برابر مردم، راه دوم را انتخاب کرده و به این ترتیب درهای جهنم را به‌روی خود گشود.
در سوی دیگر مردمی بپا خاسته‌اند که نه چیزی برای از دست دادن دارند و نه جایی برای عقب‌نشینی. برای توده‌هایی که تا آخرین ذرات رمق خود غارت شده‌اند و تا آخرین ظرفیت تحمل یک انسان، مورد سرکوب و تحقیر قرار گرفته‌اند، پذیرش وضعیت موجود، معنایی جز مرگ تدریجی ندارد. از این رو قاطعانه می‌توان گفت که این قیام خاموشی نمی‌پذیرد و با مرز سرخی که خامنه‌ای رد کرد، راه را برای پاسخ شایسته و متناسب با آن را برای مردم گشود. همانطور که رهبری مقاومت گفته بودند: آتش جواب آتش. و گور خود کنی بدست خود.
