بعد از نامه ترامپ، خامنهای بالاخره سکوتش را شکست و سه تا نکته گفت:
اول اینکه با تهدید تسلیم نمیشویم!
خامنهای روز جمعه اول فروردین گفت: آمریکاییها بدانند در مواجهه با ملت ایران هرگز با تهدید بهجایی نخواهند رسید!
دوم اینکه اگر حمله کنند سیلی میخورند.
خامنهای ادامه داد: آمریکاییها بدانند اگر خباثتی نسبت به ملت ایران انجام بدهند سیلی سخت خواهند خورد.
سوم اینکه: حوثیها هیچ ربطی به ما ندارند
نیابتی یعنی چه؟ جمهوری اسلامی نائب نیاز ندارد.
حالا منظورش از این حرفها چیست؟ بالاخره تسلیم میشود یا میجنگد؟
چون در تله افتاده و راهی بهجز این دوتا ندارد.
در همین زمینه
ترامپ تهدید کرد، سلامی جا زد!
اگر تسلیم بشود فبهاالمراد، سپاه و تمام دستگاه سرکوبش فرو میریزد راه برای قیام باز میشود
اگر تسلیم نشود، باید پیه بمبارانهای گسترده را به تن بمالد.
در اینصورت مؤلفههای قدرتش شامل بساط اتمی و تونلهای موشکی و پهپادیش منهدم میشود
که باز هم راه برای قیام باز میشود. درنتیجه « بالا بره پایین بیاد» قیام وسرنگونی در تقدیر است.
به اعتقاد کارشناسان مسایل ایران سخنان روز اول فروردین خامنهای بیشتر بیانگر استیصال و درماندگی او در مقابل بحرانهای لاعلاج داخلی و خارجی بود.
این کارشناسان میگویند خامنهای چیزی در چنته نداشت.
چنته خالی بیانگر این حقیقت است که او در این بنبست درمانده شده است. انتخاب هر کدام از این مسیرها ممکن است سرنوشت او را بهسرعت تعیین تکلیف کند. پس او تلاش دارد بازهم زمان بخرد.






