جاده های مرگ در ایران سالانه هزاران قربانی می‌گیرند
برحسب آماری که رسانه حکومتی اعلام کردند در نیمه نخست سال ۱۴۰۰ «تعداد ۸ هزار و ۶۴۴ نفر در حوادث رانندگی جاده ها جان خود را از دست داده‌اند. که نسبت به مدت مشابه سال قبل رشد ۹.۶ درصدی داشته است». همچنین این رسانه در گزارش خود درج کرده است که « در طول ۲۰ سال گذشته تقریبا نیم‌میلیون ایرانی بر اثر حوادث رانندگی جان خود را از دست داده‌اند».
آیا برای حکومت از دست دادن جان انسان‌ها اهمیتی دارد؟ [سقوط آسانسوری ارزش پول ملی ایران!]
دلایل اصلی تلفات انسانی
در ایران جاده‌ها به جاده‌های مرگ معروف گردیده است. میزان مرگ و میری که در این جاده‌ها صورت می‌گیرد به حدی است که برای هشدار رانندگی، بهتر است تابلو «همه فصول برای مردن نصب» گردد. با توجه به رشد جمعیت و افزایش وسایل حمل و نقل، افزایش خدمات دولتی از ضروریات مهم بشمار می‌رود.
آیا حکومت ایران در این رابطه اقداماتی به عمل آورده است؟ افزایش تلفات و رشد چند درصدی حاکی از این است که بافت فرسوده جاده‌ها و غیر استاندارد بودن آنها یکی از دلایل اصلی بالا بودن تلفات می‌باشد.
در این رابطه رسانه ایسنا اینگونه پرده از این حقیقت برمی‌دارد که « تلفات جاده‌ای در ایران بیشتر از بسیاری از کشور‌های دیگر است، و یکی از عوامل مهم مرگ و میر در ایران است. دلایل عمده حوادث جاده‌ای شامل خرابی جاده‌ها، فرسودگی وسایل نقلیه، و عدم رعایت قوانین رانندگی و نظارت بر آن عنوان می‌شود.»
اعتراف کارگزاران حکومتی
جالب اینجاست که خود عوامل حکومت هم به این فاجعه اعتراف نموده و پرده از واقعیت‌ها بر می‌دارند. مدیرعامل انجمن جامعه ایمن به روزنامه قدس حکومتی می‌گوید: «اگر خودرو دارای حداقل استاندارد‌ها باشد نباید در واژگونی به راحتی دفرمه شود. در حالی که خودروی پراید بر اثر واژگونی به راحتی پرس شده و سرنشینان قربانی می‌شوند».
سهم بالای پراید در تصادفات جاده‌ای در ایران تا جایی است که به آن لقب «ارابه مرگ» داده‌اند.
اسماعیلی رئیس سابق پلیس راه همه دستگاه‌ها در زمینه ایمنی جاده‌ها را مقصر می‌داند و می‌گوید: «اعلام کرده‌اند که حدود ۵ هزار نقطه حادثه خیز در کشور وجود دارد که ترمیم آن نیاز به ۶ هزار میلیارد تومان هزینه است. بنابراین وقتی نمی‌توانیم نقاط پر خطر را ترمیم کنیم باید منتظر مرگ و میر در این نقاط باشیم».
نوفرستی مدیر عامل انجمن جامعه ایمن می گوید «سازمان برنامه و بودجه، بودجه قانونی برای ایمنی جاده‌ها و ارتقای فرهنگ ترافیک و آموزش را در ۱۰ سال اخیر نداده است، در حالی که بی‌توجهی به این ماده به قیمت جان هزاران ایرانی در سال تمام می‌شود.» حال چرا این بودجه برای ایمنی جاده ها داده نمی‌شود، بدون دلیل نیست.
مردم ایران به خوبی آگاهی و اشراف دارند، هرجا کمبود و کاستی از جانب حکومت هست هزینه آن صرف برنامه های ضد مردمی مانند پروژه اتمی یا برنامه های موشکی یا ساخت پهپاد برای کشتار و ویرانی و صرف حزب الله و حوثی و فاطمیون و زینبیون و سوریه و صدها جای دیگر می‌شود که نتیجه‌اش بدبختی و فقر و تنگدستی و گرسنگی و النهایه مرگ برای مردم ایران را به دنبال دارد.
در این رابطه رئیس سابق پلیس راه گفته است که «در بخش آموزش عمومی هیچ سازمانی خود را مسئول آموزش و فرهنگ سازی نمی‌داند، و هر بخش به صورت جزیر‌ه‌ای اقدام می‌کند. بدتر اینکه رسانه ملی می‌گوید پول بدهید تا در حوزه ایمنی ترافیک، آموزش عمومی بدهم که چنین اقدامی واقعا شرم آور است»
واقعا شرم آور است اما نه برای حکومت ولایت فقیه که ایران را اشغال کرده و تنها مرگ و نیستی را نصیب مردم ایران نموده است. حکومتی که جز تاراج و چپاول و سرکوب مردم، برنامه‌ای دیگر ندارد و هزینه‌ها و بودجه‌هایی که از سرمایه مردم ایران هم هزینه می‌شود، تنها برای بقای حکومت است و لاغیر. درغیر اینصورت این میزان تلفات انسانی هرگز نصیب مردم ایران نمی‌گردید.
