در شصت وچهارمین جلسه دادگاه: پاسداران اجساد را با کامیون یخچا‌ل‌دار می بردند
روز جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ جلسه محاکمه حمید نوری به جرم شرکت در قتل عام سال ۶۷ با شهادت دو زندانی از بند رسته دیگر به عنوان شاهد برگزار شد.
جعفر یعقوبی شاهد اول این دادگاه بود. او که فارغ التحصیل دانشگاه کالیفرنیا بود،در دادگاه حمید نوری گفت که: پس از انقلاب با امید به خدمت به مردم در سال ۱۳۵۷ به ایران بازگشت. او در پاییز سال ۱۳۶۳ در تهران دستگیر و ۸ ماه در کمیته مشترک زندانی بود. شش ماه بعد را در زندان اوین گذراند و نهایتا پس از بازجویی و تحمل شکنجه و انفرادی به اتهام عضویت در یک سازمان چپ، مخالفت با حکومت و داشتن اسم مستعار و … به ۱۵ سال زندان محکوم شد.
ادامه محاکمه حمید نوری و ابعاد جدیدی از جنایت
جعفر یعقوبی در سال ۶۵ به زندان گوهر دشت منتقل شد .او گفت که در زمان اعدام ها در بند۶ نگهداری می شد و شاهد انتقال بیست زندانی بهایی در فروردین ۶۷ به این بند بود.
او گفت در دوران اعدام ها ناصریان دادیار بود و در آن مقطع مسئول زندان هم شده بود. لشکری معاون امنیتی زندان بود و دادیار دیگری به نام «دادیار عباسی» یعنی همان حمید نوری و سرپاسداری به نام حاج محمود از مسئولان زندان بودند.
جعفر یعقوبی اولین بار در سال ۱۳۶۶، حمید نوری را که در بین زندانیان به «دادیار عباسی» معروف بود به همراه ناصریان، لشکری و حاج محمود در بند سه زندان گوهردشت دید. او شهادت داد که در آن زمان زندانیان بخاطر ممنوعیت انجام ورزش دسته جمعی و متعاقب آن شلاق خوردن زندانیان و مرگ یک زندانی به نام علی طاهرجویان که خود را به آتش کشیده بود، به مدت سیزده روز اعتصاب غذا کرده بودند. یعقوبی شهادت داد یکبار دیگر پس از اعدام ها در آبان ۱۳۶۷ بدون چشم بند در دادیاری در مقابل «دادیار عباسی» یا همان حمید نوری قرار گرفت.
جعفر یعقوبی در مورد مرداد و شهریور و تحرکات پیش از آغاز اعدام ها شهادت داد که در ماه رمضان در فروردین ۱۳۶۷ استثنائا برای اولین بار به زندانیان چپ، ناهار گرم دادند. درهایی با میله های آهنی زدند و در وسط راهروی اصلی، بین بخش مذهبی و غیرمذهبی، یک در آهنی نصب کردند.
شاهد صحنه های انتقال زندانیان برای اعدام را دیده بود
جعفر یعقوبی در دادگاه حمید نوری توضیح داد که شرایط در حداقل شش بند زندان گوهردشت از روز جمعه هفتم مرداد۶۷ تغییر کرد. هواخوری بسته و بهداری تعطیل و تلویزیون ها از بندها خارج شدند. پخش روزنامه و رادیو متوقف و ارتباط میان بخش مذهبی و غیرمذهبی زندان قطع شد.
او گفت که در هشت و نه مرداد از میان کرکره پنجره‌ها شاهد انتقال دو یا سه گروه ۲۰ نفره از زندانیان به دستشویی و بیرون محوطه و حیاط بند آنها بود.
شاهد دمپایی های را دید که آنجا ریخته شده بودند. او شهادت داد که اعدام ها در روزهای اول در همان محوطه انجام می شد. او گفت آن تحرکات بعد از دو سه روز متوقف شد و بعدها فهمیدیم که اعدام ها به آمفی تئاتر زندان در انتهای طبقه همکف زندان گوهر دشت منتقل شد.
جعفر یعقوبی توضیح داد که در دهم شهریور به همراه ۴۰-۵۰ نفر از هم بندی هایش – به استثناء زندانیان بهایی – به راهروی مرگ منتقل شد. او بعدا پس از سوال و جواب های مقدماتی مذهبی توسط لشکری به طبقه همکف انتقال یافت و نهایتا در برابر هیات مرگ از جمله نیری و اشراقی قرار گرفت. او برای رهایی از حکم ارتداد ادعا کرد که مسلمان است و پس از تحمل ۳۰ ضربه شلاق در آمفی تئاتر زندان، قبول کرد که نماز بخواند.
اعدام همه مجاهدین زندانی در مرداد ۶۷
شاهد در دادگاه شهادت داد که اساسا در مرداد ماه و تا اوایل شهریور زندانیانی که برای اعدام می‌بردند مجاهد بودند. اکثر بندهایی که زندانیان هوادار مجاهدین در آن بودند اعدامی زیادی داشتند.
در جلسه بعد از ظهر این روز یعنی جمعه ۲۲ بهمن به ادامه شهادت امیرهوشنگ اطیابی اختصاص داشت که نخستین بار هجده روز پیش در چهارم بهمن ۱۴۰۰، شاهد ۶۱مین جلسه دادگاه نوری بود. دادستان در جلسه دوم شهادت اطیابی از او در مورد تایید اعدام برخی از زندانیان پرسید که اسم شان در لیست های ارائه شده توسط شاهد به دادگاه آمده است. در میان مدارکی که امیرهوشنگ اطیابی پیشتر به دادگاه ارائه داده، لیستی شامل اطلاعات ۹۶ تن از زندانیان چپ اعدام شده بند ۲۰ زندان گوهردشت و مصاحبه شاهد با مرکز اسناد حقوق بشر ایران در سال ۱۳۸۸ وجود دارند. از مدارک دیگر، نقشه ای از زندان گوهردشت است که توسط شاهد کشیده شده است. در میان مدارک، تقویمی متعلق به سال ۱۳۶۷ نیز به چشم می خورد که وقایع مهم دوران اعدام ها روزانه توسط شاهد با کمک علائم و بصورت رمز در زندان، ثبت و بعدها پس از آزادی تکمیل شده است.
شاهد انتقال زندانیان با مینی بوس برای اعدام
امیرهوشنگ اطیابی در جلسه نخست شهادتش گفته بود که طبق شنیده ها و دیده هایش، هیات مرگ از روز هشتم مرداد در زندان گوهردشت حضور داشت و اعدام مجاهدین از همان روز شروع شد و در ۲۵ مرداد ۱۳۶۷خاتمه یافت. اطیابی شاهد حمل زندانیان توسط مینی بوس ها برای روزانه دو تا سه بار در مرحله نخست اعدام ها بود. او گفت مشاهده مینی بوس های پرشده از زندانیان و انتقال آنها به حسینیه و بازگشت مینی بوس های خالی بسیار دردناک بود.
به این ترتیب دادگاه حمید نوری به صورت یک دادگاه بین المللی برای محاکمه سران حکومت ایران تبدیل شده است. هر روز که از دادگاه حمید نوری می گذرد ابعاد جنایت صورت گرفته توسط جنایتکاران حاکم به فرمان خمینی بیشتر و بیشتر می شود و سران حکومت بیشتر افشا می شوند و راه برای ارسال پرونده جنایت ۶۷ به دادگاه بین المللی هموارتر می شود.
