گزارش یک هموطن از خیابان‌های تهران در ایام قیام
قیام با سرعتی شگفت در حال فروپاشی دستگاه خود ساخته استبداد است. الان دیگر همه از انقلاب می‌گویند. ترس بی معنی شده است. دیگر کسی از مردم کف خیابان برای جان خود نمی ترسد.
آن چه در پی می آید گزارش یک هموطن از خیابان‌های تهران در شب‌های قیام است.
« تهران خیلی خطرناک شده، خیلی کشته شدن…رفتم تهرانپارس،سعادت آباد و همت
همه ایران شلوغه.
بخدا من میرم از برگشتنم مطمئن نیستم. اینها فقط شلیک می کنند. شلوغی از ساعت شش عصر به بعد هست. بد جوری هم هست.
ماشاالله به این خانم‌ها میزنن این عوضی‌ها رو، مردها هم پشت زنها، بزن بزن خیلی وحشتناکه.
بخدا بد جور اینها گیر میکنند اگر اروپا راهشون ندهند اینجا تیکه تیکه میشن.
خشم مردم وحشتناکه! من که میترسم، از معترضین وحشت دارم! نیستی ببینی! جنگه جنگ. هرکی رو می‌بینی یا با کارد، یا با قمه، یا با شمشیر. جوانها حمله میکنن ولی مردم از مرگ نمیترسن.
اصلا چیزی به اسم ترس وجود نداره .
شلوغی درتهران معلوم نیست. کی و کجا اتفاق میافته. شانسی اگه گذرت بیافته میفهمی.
مثلا جمعه (۱۳ آبان) اطراف تهران شلوغ بود، فردا معلوم نیست کجا شلوغ میشه. من امروز مسیرم به تهرانپارس و همت خورد خیلی خطرناک بود..
امشب من از دور دیدم یگان ویژه رو زدن بدجوری زدن.
ولی مردم اصلا ترس تو وجودشان نیست.
بیشتر بخوانید
جنگ تمام عیار در خیابان‌های تهران بین جوانان و سرکوبگران
دیگه ترس یه واژه گنگه!
اول مردم می‌ترسیدند، ولی الان برعکس شده. جوانها میزنند چه دختر چه پسر. همه‌شون از دهه هفتاد به بعد هستند. شبها حمله است، تاریک دیده نمی‌شوند، دو طرف همدیگه رو میزنند.
من دیدم یگان ویژه گروهی حمله کردند که مردم بترسند و فرار کنند، ولی یهو غافلگیر شدند. از هرطرف ده نفر ریختن بیرون، یک موتورشان که بیافتد همشون گیر میکنند. نمیدونم مردم تکنیک نظامی دارند. خیلی حرفه ای عمل میکنند. مثل چریک یا کماندو بخدا مامورا با موتور فرار میکردند که یکی‌شون اون وسط قیمه قیمه شد…
برای فیلم گرفتن باید داخل میدان باشی و گرنه از دور مشخص نمیشه. اوایل بچه‌ها می‌رفتند بزن بزن فیلم هم می‌گرفتند.
بابا باید ببینی اصلا انگار تین‌ها (تینیجر) زن یا دختر یا پسر جوان نیستند، انگار هر کدام یه پا قلندرند.
زخمی میشن، کشته میشن، ولی ول کن نیستن، مثل کنه این یگان ویژه‌ها رو خرد و خمیر میکنن
واسه همین این رژیمی‌ها شکست خوردند.خلاصه هر روز جنگه، شلوار پلنگی میپوشن.
من بیشتر مسیر برگشتم درست به شلوغی می‌خوره، جنگه. بکش بکش
این تلفات که میشنوی الکی هستش.
هر شب از دو طرف کشته میشه همین روحیه رزمندگی خیلی عالیه و اینطوری حتما جواب می‌گیریم.
بعد در بهشت‌زهرا میگن روزی شش یا هفت تا تیر خورده داریم، ولی نمیدونم از زندان میارن یا از میدان
ولی کشته ها خیلی بیشترن.
یهو ساعت هشت نه ده تا دوازده شب، در پاسگاه محلی هست که جنازه‌ها و زخمی‌ها رو از یگان ویژه می‌آرن.
اصلا باورم نمیشه اینها با اسلحه اونم با سه تا زخمی میان پایگاه…
