هویتزدایی با تخریب خاوران
خبرهای منتشر شده در فضای مجازی حاکی از آن است که حکومت خامنهای به تلاش تازهیی برای تخریب خاوران دست زده است. بر اساس خبرهای منتشر شده، چندین قبر جدید در گورستان خاوران حفر شده است. گورستان خاوران که مدفن بسیاری از اعدام شدگان دهه ۶۰ و زندانیان کشتار شده در جریان قتلعام ۶۷ است، به صورت نمادی از جنبش دادخواهی مادران این شهیدان و جانباختگان در آمده است. (ویدئویی آقای منتظری و عکس مادران خاوران)
بر اساس خبرهای منتشر شده، به نظر میرسد در برخی از این قبرها نیز کسانی دفن شدهاند. وب سایت بیداران که موضوع خاوران را دنبال میکند نوشته است که از چند روز پیش ۴ قبر جدید نیز در آنجا حفر شده است.

دفن درگذشتگان بهایی
گفته شده است که این قبرهای حفر شده برای هموطنان بهایی است در حالی که بهائیان در مجاورت خاوران، قبرستان خاص خود را دارند و نیاز به دفن شدن در این محل را ندارند.
گفته شده است که نماینده جامعه بینالمللی بهایی در سازمان ملل در ژنو، از اقدام حکومت ایران برای «مجبور کردن» بهائیان برای دفن در گذشتگانشان در گورستان خاوران انتقاد کرد و گفت که چنین اقدامی غیرانسانی است.
جامعه بینالمللی بهایی اعلام کرده است که مقامهای حراست سازمان بهشت زهرا، بهائیان را تهدید کرده است که برای دفن درگذشتگانشان «مجبورند» یا از فضایی باریک میان گورهای فعلی بهائیان استفاده کنند یا از زمین محل دفن گورها دسته جمعی۱۳۶۷ استفاده کنند.
بر اساس این خبرها، نمایندگان بهشت زهرا مدعی هستند که گورهای دست جمعی خاوران که محل دفن بسیاری از قتلعام شدگان ۶۷ است، به طور کامل تخلیه و تخریب شده است. فعالان حقوق بشر معتقدند که هدف حکومت از این اقدامات و مجبورکردن بهائیان به دفن امواتشان در محل گورهای جمعی خاوران، تلاشی سازمان یافته برای از بین بردن آثار گورهای جمعی است که یکی از اسناد معتبر آن قتل عام در سال ۶۷ است.

خاوران سند یک جنایت
گورستان خاوران بعد از قتلعام زندانیان سیاسی مجاهد و مبارز در سال ۶۷ و دفن آنان در گورهای جمعی بینام و بینشان، به صورت نمادی از جنبش دادخواهی در آمده است. خاوران یک سند زنده از جنایت خمینی و بازماندگانش در قتل عام زندانیان است. صدها گور جمعی دیگر مثل خاوران در سراسر ایران وجود دارد که بسیاری از آنان ناشناخته ماندهاند. (تجمع مادران شهیدان قتل عام ۶۷ در گورستان خاوران + فیلم)
نماد جنبش دادخواهی
طی تمامی سالهای دهه ۶۰ ،۷۰ ،۸۰ و ۹۰ حکومت خامنهای کوشید که خاوران را از بین ببرد. مقاومت مادران خاوران در زنده نگهداشتن خاطره و یاد فرزندانشان فراموش ناشدنی است. اکنون بسیاری از آن مادران خود در خاک خفته اند. اما خاوران به عنوان یک سند ملی از جنایت فراموش ناشدنی خمینی و تبار ناپاکش امثال رئيسی باقی مانده است. لذا باید جلوی توطئه حکومت در هویتزدایی از خاوران ایستاد. باید مانع از آن شد که حکومت این طرح ضدانسانیاش را عملی کند. خاوران میعادگاه جنبش دادخواهی است که به ثمر خواهد نشست.
لازم به یادآوری است که در سال ۶۷ بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی مجاهد و برخی گروههای مارکسیست به فرمان خمینی قتل عام شدند. بسیاری از این زندانیان در گورهای جمعی مثل خاوران بدون ثبت نام و هویتشان دفن شدهاند.







