چهارشنبه، هشتم مرداد ۱۴۰۴، خیابانهای ایران بار دیگر شاهد خشم وخروش و تجمع اعتراضی مردمی بود که زیر بار بحرانهای زیستمحیطی، معیشتی و اقتصادی به ستوه آمدهاند. از قطعیهای مکرر برق و بیآبی تا تأخیر در پرداخت حقوق و وعدههای پوچ، خشم فروخفته مردم در شهرهای مختلف به فریادی علیه بیکفایتی حاکمیت ستمگر خامنهای بدل شد. این تجمعات، نهتنها اعتراض به ناکارآمدی، بلکه طغیانی علیه سرکوب و فساد سیستمی است که زندگی مردم را به گروگان گرفته است. در محمودآباد، شهروندی خشمگین از قطعیهای بیپایان برق، در اقدامی نمادین درب اداره برق را قفل کرد؛ حرکتی که پژواک ناامیدی مردمی است که از بیتوجهی کارگزاران بی لیاقت حکومت خامنهای به تنگ آمدهاند.
تجمع اعتراضی شهروندان مهرشهر کرج در پی قطعیهای مکرر برق
در مهرشهر کرج، مردم، مقابل اداره برق اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند و با شعارهایی علیه بیبرنامگی، خواستار بازگشت حق اولیه خود به زندگی عادی شدند. مردمی که در این تابستان داغ رمق از زندگی شان گرفته شده است اما حکومت خامنهای هیچ اهمیتی به جان و زندگی این مردم ستمدیده نمیدهد.
تجمع کارگران شرکت کشت و صنعت پارس آباد مغان
در پارسآباد مغان، کارگران شرکت کشت و صنعت پارس، با فریادی از سر خشم، مقابل ساختمان اداری شرکت کشت و صنعت پارس آباد اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند. یکی از کارگران با بغضی سنگین اما آکنده از خشم و اعتراض گفت: «پنج ماه است حقوق نگرفتهایم. با این گرانی، شرمنده خانوادههایمان هستیم. صبرمان لبریز شده!».
در همین زمینه
تجمع اعتراضی مردم؛ فریاد علیه بحران بیآبی و بی برقی و مشکلات معیشتی
تجمع اهالی روستای اتابه تنیان، شهرستان صومعه سرا
در صومعهسرا، اهالی روستای اتابه تنیان، نبود آب آشامیدنی و کارشکنی کارگزاران را تاب نیاوردند و با تجمع اعتراضی، صدای درد و رنج خود را بلند کردند.اهالی روستا که از بی آبی رنج می برند با برگزاری تجمع خشم خود را علیه حکومت خامنهای فریاد زدند.
اعتراض کشاورزان مریوان به بی آبی
در مریوان، کشاورزان در آستانه ورشکستگی، فریاد بیآبی سر دادند. قطع ۱۰روزه آب، محصولاتشان را خشکاند و معیشت هزاران نفر را به خطر انداخت، اما پاسخی جز سکوت از عوامل حکومتی ندیدند. این کشاورزان ستمدیده که معیشتشان با بی آبی در حال نابودی است با خشم و فریاد اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند.
اعتراض کارگران داروپخش به بلاتکلیفی پروژه مسکن
در کرج، کارگران داروپخش، برای دومین بار در یک ماه، مقابل شرکت داروپخش اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند تا حقشان را در پروژه بلاتکلیف مسکن سرحدآباد فریاد بزنند: «سالها پول دادهایم، اما جز وعدههای توخالی چیزی نصیبمان نشده!».
این اعتراضات، قطراتی از خشم مردمی است که به دریای قیام میپیوندد. خامنهای و نظام بحرانزدهاش، درحالیکه سرمایههای ملی را در فساد و پروژههای بیحاصل هدر داده، با سرکوب و اعدام تلاش میکند این موج خروشان را مهار کند. اما تاریخ گواه است: وقتی سیل خشم مردم جاری شود، هیچ سدی توان ایستادگی در برابر آن ندارد. این فریادها، نوید طوفانی است که سلطه ننگین حاکمیت ستمگر خامنهای را درهم خواهد کوبید.







