بیش از ۵۲۰ شخصیت سیاسی، حقوقی و مدنی از کشورهای مختلف جهان، شامل نمایندگان پارلمان‌ها، مقامات و وزرای پیشین، شهرداران، وکلا و فعالان حقوق‌بشر، با انتشار این بیانیه خواستار توقف فوری اعدام‌ها در ایران شدند.
امضاکنندگان تأکید کرده‌اند که سکوت و بی‌عملی جامعه جهانی، راه را برای تکرار قتل‌عام دیگری در ایران هموار می‌کند.
از زمان روی کار آمدن مسعود پزشکیان در اوت ۲۰۲۴ تاکنون، بیش از ۱۸۰۰ اعدام در ایران صورت گرفته است.
اعدام سیستماتیک زنان با حداقل ۳۷ مورد از ابتدای سال ۲۰۲۵، در جهان بی‌سابقه است.
دهه‌ها مصونیت ساختاری و بی‌پاسخ‌ماندن عاملان جنایت‌ها زمینه‌ساز چنین فجایعی شده است.
تخریب گورهای جمعی اعدام‌شدگان نیز بخشی از تلاش حکومت برای محو آثار این جنایات است.
فراخوان شخصیت‌های بین‌المللی
در این بیانیه، بیش از ۵۲۰ شخصیت برجسته از کشورهای مختلف جهان خواستار موارد زیر شده‌اند:
توقف فوری تمامی اعدام‌ها در ایران، به‌ویژه اعدام زندانیان سیاسی در آستانه اجرای حکم
پیگرد عاملان جنایات گذشته و حال، از جمله قتل‌عام ۱۳۶۷
اقدام فوری جامعه جهانی برای جلوگیری از وقوع یک قتل‌عام دیگر در ایران
امضاکنندگان بیانیه
پتر آلتمایر – رئیس دفتر صدراعظم آنگلا مرکل (۲۰۱۸)، وزیر اقتصاد و انرژی آلمان (۲۰۲۱)
اولا الوستوئن؛ وزیر محیط‌زیست نروژ (۲۰۱۸–۲۰۲۰)، نماینده پارلمان نروژ از حزب لیبرال
دیوید جونز؛ نماینده پارلمان انگلستان تا مه ۲۰۲۴، وزیر برگزیت (۲۰۱۷)، وزیر ولز (۲۰۱۴)
لرد جان اسپلار – وزیر نیروهای مسلح انگلستان (۲۰۰۱)، عضو مجلس اعیان انگلستان
آنا فوتیگا – وزیر خارجه لهستان (۲۰۰۷)، نماینده پارلمان اروپا (۲۰۱۴–۲۰۲۴)
او درونیوس آژوبالیس – وزیر خارجه لیتوانی (۲۰۱۲)، عضو کمیته خارجی پارلمان
آناتول شالارو – وزیر دفاع مولداوی (۲۰۱۶)
استانیسلاو پاولووشی – وزیر دادگستری مولداوی (۲۰۱۹)، قاضی دادگاه حقوق‌بشر اروپا(۲۰۰۱–۲۰۰۸)
مارکو میخلسون – رئیس کمیسیون امور خارجه پارلمان استونی
پروفسور ریتا زوسموت – رئیس مجلس فدرال آلمان (۱۹۸۸–۱۹۹۸)
بارونس هریس – عضو مجلس اعیان انگلستان، نایب‌رئیس مجلس اعیان (۲۰۰۸)
بارونس کاکس – عضو مجلس اعیان انگلستان، معاون رئیس مجلس اعیان (۱۹۸۵–۲۰۰۵)
لرد تام مک‌نالی – عضو مجلس اعیان انگلستان، رهبر لیبرال دموکرات‌ها در مجلس اعیان (۲۰۰۴–۲۰۱۳)، معاون رئیس مجلس اعیان (۲۰۱۰–۲۰۱۳)
لرد کلارک ؛ رئیس پیشین حزب کارگر انگلستان
بارونس بلک استون : عضو مجلس اعیان انگلستان
لرد دالاکیا – نماینده ارشد مجلس اعیان انگلستان، معاون رهبر حزب لیبرال دموکرات
هلن گودمن – معاون مجلس عوام انگلستان (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، معاون پارلمانی وزارت کار و بازنشستگی (۲۰۰۹–۲۰۱۰)
سر راجر گیل – نماینده پارلمان انگلستان، معاون پیشین حزب محافظه‌کار، رئیس پیشین شورای اروپا
بارونس ورما – عضو مجلس اعیان انگلستان، معاون پارلمانی وزارت توسعه بین‌المللی
پاتریک هتزل – نماینده مجلس ملی فرانسه
فیلیپ گوسلن – نایب‌رئیس کمیته قانون اساسی مجلس ملی فرانسه، نایب‌رئیس کمیته پارلمانی برای یک ایران دموکراتیک
لرد دیوید آلتون – عضو مجلس اعیان انگلستان
دکتر کاتیا دی جووانی – رئیس کمیته امور اجتماعی پارلمان مالت
بارونس اولون – عضو مستقل مجلس اعیان انگلستان
بارونس ردفرن – عضو مجلس اعیان انگلستان
بارونس توماس – عضو مجلس اعیان انگلستان
سیلون ته‌وو – نماینده پارلمان کانتون ژنو
ماریا کاندیدا آلمیدا – معاون دادستان کل پرتغال و مدیر بخش مرکزی تحقیقات و پیگرد قضایی
تام بریک – نماینده حزب لیبرال دموکرات در پارلمان انگلستان (۱۹۹۷–۲۰۱۹)، معاون رئیس مجلس عوام (۲۰۱۲–۲۰۱۵)
دومینیک آتیاس – رئیس شورای اداری بنیاد وکلای اروپایی، رئیس پیشین کانون وکلای اروپا با بیش از یک میلیون عضو
راجر لاینز – رئیس پیشین اتحادیه‌های کارگری کل انگلستان
دکتر مردیت برگمان – رئیس شورای قانون‌گذاری ایالت نیو ساوت ولز استرالیا (۱۹۹۹–۲۰۰۷)
هرمان یوزف شارف – نماینده مجلس ایالتی زارلند آلمان، نماینده پیشین مجلس فدرال
دکتر والریوس سیوکا – قاضی پیشین دادگاه اتحادیه اروپا
الیزابتا زامپاروتی – نماینده پارلمان ایتالیا (۲۰۱۳)، از مسئولان انجمن حقوق‌بشری «به قابیل دست نزنید»
دکتر جاسلین اسکات – حقوقدان برجسته و قاضی پیشین در انگلستان
آنتونیو استانگو – رئیس فدراسیون حقوق‌بشر ایتالیا
دکتر آماندا دیل – پژوهشگر کانادایی و فعال حقوق زنان، همکار پژوهشی مرکز مطالعات حقوق‌بشر دانشگاه اتاوا و متخصص خشونت علیه زنان
یورگیس رزما – نایب‌رئیس اول پارلمان لیتوانی
لوسیانا میناسیان – وکیل متخصص حقوق‌بشر بین‌الملل و دستیار درس «حقوق عمومی ۲» در دانشگاه بوئنوس‌آیرس
ملیسا اوپرتی – وکیل حقوق‌بشر، عضو کارگروه سازمان ملل درباره تبعیض علیه زنان و دختران (۲۰۱۷–۲۰۲۲|)
فیلیپ د. ژافه – روان‌شناس و استاد دانشگاه ژنو، عضو کمیته حقوق کودک سازمان ملل متحد
ام. راوی – وکیل حقوق‌بشر از سنگاپور، برنده جایزه حقوق‌بشر اتحادیه بین‌المللی وکلا (IBA) در سال ۲۰۲۳
نه به اعدام – نه به مصونیت عاملان قتل‌عام ۱۳۶۷
امضاکنندگان این بیانیه هشدار داده‌اند که سکوت و بی‌عملی جامعه جهانی، راه را برای تکرار قتل‌عام دیگری در ایران هموار می‌کند.
از زمان آغاز دولت پزشکیان در اوت ۲۰۲۴ تاکنون، بیش از ۱۸۰۰ نفر اعدام شده‌اند.
تنها در سپتامبر ۲۰۲۵، در یک هفته ۵۰ نفر اعدام شدند، یعنی هر سه ساعت یک نفر. در یکی از روزهای همان هفته، ۲۲ نفر از جمله دو زن به دار آویخته شدند.
اکنون بیش از ۵۰ زندانی سیاسی از جمله سه زن در صف اعدام قرار دارند.
در ژوئیه ۲۰۲۵، بهروز احسانی و مهدی حسنی به اتهام «محاربه» و «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» اعدام شدند. ۱۷ زندانی دیگر نیز با همین اتهامات در صف اعدام هستند.
در ۸ ژوئیه ۲۰۲۵، خبرگزاری رسمی فارس در سرمقاله‌ای، قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ را یک «تجربه تاریخی و موفق» خوانده و خواستار تکرار آن شد.
جاوید رحمان، گزارشگر ویژه ملل متحد در امور حقوق‌بشر ایران، در گزارش سال ۲۰۲۴ خود این قتل‌عام را جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی توصیف کرده است.
تخریب گورهای جمعی اعدام‌شدگان توسط رژیم نیز بخشی از تلاش برای محو آثار این جنایات است.
عفو بین‌الملل در ۳ سپتامبر ۲۰۲۵ نسبت به خطر تکرار قتل‌عام ۱۳۶۷ هشدار داده است.
همچنین ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق‌بشر سازمان ملل، در ۲۸ ژوئیه اعلام کرد که حداقل ۴۸ نفر در صف اعدام هستند و ۱۲ نفر از آنان با خطر قریب‌الوقوع اعدام روبه‌رو هستند.
فراخوان نهایی
ما، امضاکنندگان این بیانیه، از جامعه بین‌المللی می‌خواهیم که فوراً:
فراخوان ما:
توقف فوری همه اعدام‌ها در ایران، به‌ویژه اعدام زندانیان سیاسی که در آستانه اجرای حکم اعدام هستند
پیگرد عاملان جنایات گذشته و حال از جمله قتل‌عام ۱۳۶۷
اعمال تحریم علیه مسئولان نقض حقوق‌بشر از جمله مقامات زندان‌ها، قضات و جلادان
اقدام فوری گزارشگر ویژه سازمان ملل، هیأت حقیقت‌یاب، کمیسر عالی حقوق‌بشر و همه نهادهای بین‌المللی برای جلوگیری از وقوع یک قتل‌عام دیگر در ایران.
