به یاد ستار بهشتی؛ ستاره‌ای در شب تار میهن، ستار بهشتی کارگر رنجدیده و دلسوخته، از محله رباط کریم بود.۱۳سال پیش در چنین روزهایی، در شب تار میهن به ستاره‌ای تبدیل شد. و بسوی کهکشان شهیدان راه آزادی ایران پر کشید. ستار قهرمان، با وبلاگ نویسی تلاش می‌کرد بیانگر گوشه‌هایی از رنج مردم و جوانانی مانند خود باشد.
قلم تیز و بًرای ستار آنچنان پرده از حقایق جنایات و حق‌کشی‌های نظام آخوندی برمی‌داشت. که تاب کلام و بیان او را نداشتند. بی‌رحمانه بر پیکرش تاختند و سرش را کوفتند. تا مگر او را از مرام مردمی‌اش برگردانده و مجیزگوی خود نمایند. اما ستار قهرمان، مردانگی و فرزانگی را در دامان مادری آموخته بود. که هیچ‌گاه در مقابل ظالم سرخم نمی‌کرد و به رسم نامردی و نا‌مردانگی آری نمی‌گفت.
در همین زمینه
به یاد شهیدان سربدار لقمان و زانیار مرادی و رامین حسین پناهی
دستگیری ستار بهشتی توسط پلیس فتا
پلیس جنایت‌کار فتا، ستار را در روز ۹ آبان ۱۳۹۱ به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» دستگیر کرد. جرم او این بود که با گذاشتن وبلاگ‌هایش در شبکه اجتماعی و فیس بوک، خواب راحت را از کارگزاران خامنه‌ای ربوده بود. زیرا با بیان حقایق و نشان دادن چهره واقعی آنان، پرده از روی ریا و ستم آنان برمی‌داشت. زبان گویای کارگران و کودکان کار بود. بیانگر رنج زنان کارگر و کسانی که نان‌آور خانه بودند.
اما پرداختن به چنین مطالبی در قاموس آخوندهای حاکم که از چپاول مردم سر سیری ندارند، گناهی نابخشودنی بود.
ستار دلاور را پس از دستگیری به مکان نامعلومی بردند و از سوی پلیس فتا به سختی شکنجه شد. هر بلایی که خواستند برسرش آوردند، اما نتوانستند ذره‌ای در عزم سترگ او خللی وارد کرده و از مسیری که پای در آن گذاشته بود منصرفش نمایند.
شهادت و ستاره شدن در شب تار میهن
دژخیمان خامنه‌ای در روزهای دهم و یازدهم آبان، ستار بهشتی را در بند ۳۵۰ اوین از سقف آویزان کردند. آنقدر بر سرش کوفتند تا اینکه در روز ۱۳ آبان ۹۱ در زیر شکنجه شهید شد. دژخیمان به صورت مضحکی مدعی شدند که ستار در زندان به مرگ طبیعی فوت کرده است. اما شهادت قهرمانانه او بقدری فجیع و مظلومانه بود که بسرعت افکار عمومی ایران و جهان را تکان داد.
پس از شهادت ستار، او را در گورستان رباط کریم به خاک سپردند و مزارش زیارتگاه عاشقان آزادی شد. بی‌شک تا حاکمیت ننگین آخوندی بر میهن ادامه دارد، جایگاه رفیع این یلان و قهرمانان آزادی مردم ایران، چنانچه باید، ارج گذاشته نخواهد شد. اما مزار او قلب میلیونها ایرانی و جوانان آزادیخواهی همچون خود او خواهد بود تا پرده شب بدرد و خورشید آزادی میهن طلوع نماید. یادش گرامی، راهش پر رهرو.
