بادکنک انتقام سخت ترکید
قاسم سلیمانی، برای پیشبرد خطوط بنیادگرائی و تروریسم و اجرای نقشه های ضد مردمی، برای سرکوب جنبش آزادیخواهان به عراق سفر کرد، اما در بامداد ۱۳ دیماه ۹۸ قبل از اینکه نقشه های شوم خود علیه مردم بپاخاسته عراق را اجرا کند، به هلاکت رسید و موجی از خوشحالی و شادمانی را در بین مردم عراق و سایر کشورهای منطقه برانگیخت. حکومت خامنه ای که ضربه استراتژیک سختی را با ازدست دادن قاسم سلیمانی متحمل شده بود، نیاز به نمایش اقتدار و روحیه دادن به نیروهای سرخورده و وارفته نظام داشت. بعداز کشته شدن سلیمانی، سازهای ارکستر ولایت، هماهنگ نت انتقام و مجازات آمریکا را می‌نواختند تا اینگونه تداعی شود، که نظام خیلی مقتدر هست و پاسخ مناسب خواهد داد. رژیم نیاز به این دود و دم داشت. خامنه‌ای بیش از هرکس دیگر می‌داند، که در پوست شیر رفتن، تضادی از بحران های لاعلاج او را درمان نخواهد کرد، چون اندکی بعد ناچار خواهد شد، که ماهیت واقعی خود را عرضه کند. بعد از چند روز جنجال و غوغا و کوبیدن بر طبل های توخالی و تهدیدات پوشالی، که نیازمبرم حکومت ولایت فقیه بود، بالاخره حباب و بادکنک انتقام سخت، که در بوق و کرنا کرده بودند، با شلیک چند موشک به دو پایگاه نیروهای ائتلاف ترکید و نتیجه اش چیزی نبود، جز رسوایی بیشتر و آوار هرچه خاک سیاه برسرولایت و کل نظام درمانده ای، که مدعی بود که با موشک های نقطه زن، گویا این توانمندی را دارد، که آتش سیگار فرماندهان نظامی استکبار را هم هدف قرار دهد. اما نتیجه شلیک موشک، که به لحاظ سیاسی نقض حاکمیت عراق بود، هیچ دستاوردی برای نظام نداشت، جز نشان دادن اقتدار پوشالی خلیفه، چرا که هیچ کدام از موشک های به اصطلاح نقطه زن سپاه، خساراتی در پی نداشت. رژیم که نیاز به این اقدام نمایشی داشت و از نمایشی که راه انداخت، خودش بیشتر ترسیده، واکنش نشان داد و خامنه‌ای ترسان و لرزان در اجتماعی که ترتیب داده بود، این ترس و نگرانی و دلواپسی را به وضوح تمام عیان کرد، که هرناظر بی طرف با شنیدن آنچه که به عنوان وظایف، رهبر نظام مطرح کرده، عمق پوسیدگی حکومت را درمی یابد.
« حالا وظیفه ما چیست؟ بحث انتقام و اینها بحث دیگری است. حالا یک سیلی دیشب به اینها زده شد. این مسئله دیگری است. آنچه در مقام مقابله مهم است؛ کارهای نظامی به این شکل کفایت آن را نمی‌کند. آنچه مهم است بایستی حضور فسادبرانگیز آمریکا در این منطقه تمام شود»
خامنه‌ای با این حرف به طرف مقابل می‌خواهد بگوید، که ما یک سیلی زدیم و تمام، دیگر پا از گلیم فرا ترنمی‌گذاریم و کارهای نظامی به این شکل کفایت نمی‌کند، یعنی دیگر وارد این بازی ها نمی‌شویم و از ترس اینکه مبادا طرف مقابل واکنش نشان بدهد، شاخ شکستگی ولایت را نشان می‌دهد. به این می‌گویند ولایت ورشکسته در بحران ها، چرا که مجبور هست از ترس ویران شدن بنای حکومت نامشروع و تروریستی اش، محترمانه اظهار ندامت بکند. دنیای سیاست این زبونی و درماندگی حکومت را بخوبی می‌بینند.
بیشتر بخوانید:
شلیک موشک به پایگاههای آمریکا در عراق توسط سپاه شروع شد
