چه چیز بابک خرمدین را در مقابل خلیفه به شکست کشاند؟
بررسی زندگی و حیات بابک خرمدین، آتش جاویدان سراسر از حماسه و دلاوری و نبرد علیه ظلم بود. ۳آذر ۲۲۱ سالروز آغاز جنبش بابک خرمدین علیه جور خلیفه وقت بود. تولد او را برخی مورخین در چنین روزی در تیرماه ۷۹۵میلادی نوشتند. بابک خرمدین در هرحال به صورت یک اسطوره ماندگار در تاریخ ایران می درخشد.
در زمانی که خلفای عباسی سرزمین‌های ایران را اشغال کرده بودند. عده اندکی غرق در ثروت و عیاشی و عده بسیاری از مردم در فقر و فلاکت دست و پا می‌زدند. این وضع در نواحی شمالغربی بمراتب بدتر بود. امری که باعث شورش مردم علیه عباسیان در آذربایجان شد.
بعد از مرگ ابومسلم، جاویدان بن سهل در شمال غرب ایران کانون شورش علیه عباسیان را بر پا داشت. مدتی بعد جوانی بنام بابک به جمع یاران جاویدان پیوست. او با جنگندگی و دلاوری همه انقلابیون آن زمان را در قلعه بابک گرد آورد و دلیرانه با حاکمیت عباسیان به نبرد برخاست. اما متأسفانه در اثر خیانت افشین در یکی از نبردها شکست خورده و دستگیر شد.
سر انجام این فرمانده دلیر شورشی که بنام بابک خرمدین مشهور شده بود. در تاریخ ۱۷دی ۲۱۶خورشیدی، به دستور معتصم عباسی اعدام شد.
در همین زمینه
داستان ترور ناصرالدین شاه توسط میرزا رضا – به قلم حاج سیاح
داستان بابک خرمدین و جنگ علیه خلیفه
در آن زمان که خلفای عباسی سرزمین‌های ایران را در اشغال داشتند. دوره پر از مکر و ستم و کینه ناشی از حاکمیت ستمگرانه و دجالانه خلفای عباسی بود.
از یک طرف قشر اندک اشراف و پولدار و مجیزگویی خلیفه و از طرفی مردم ستمکش و فقیر و پابرهنه که در سختی و فشار کمرشکنی قرار داشتند. در چنین شرایط اسفباری بود که مردم نواحی شمالغرب ایران که بیش از پیش در معرض ظلم و جنایت دو خلیفه ستمگر عباسی قرار داشتند.
گرد آتشی که جاویدان فرمانده فرزند شهرک آن را بر فراز کوهستانهای اردبیل برافروخته بود، جمع شدند. بعدها جوانی عاصی از ظلم و ستم خلیفه به این جمع پیوست. نامش بابک بود.
روح جنگ و مبارزه را در میان توده‌های ستمدیده و تحقیر شده زنده کرد. جسارت و زیرکی و استعداد بابک از او یک فرمانده نظامی لایق ساخت. این ویژگی‌ها با ضرب شدن در وطن‌پرستی او باعث شد که قهرمان و فرمانده مقاومت خرمدینان شود.
رهبری بابک بر خرمدینان
رهبری بابک بر خرمدینان تاریخ منطقه را در مسیر دیگری قرار داد. اندیشه ژرف، جوانمردی بی‌بدیل، صداقت بیان، عزم جزم و اراده نیرومند او پیروان جاویدان را به گونه‌ای دستخوش تحول کرد که بیشتر اقوام حوالی شمال و غرب و سایر اقوام مردم ایران و حتا منطقه به این جنبش آزادیخواهی پیوستند.
اتحاد بین این گروه‌ها شکل گرفت. بابک علاوه بر آذربایجان در میان اقوام دیگر ایرانی هوادارانی داشت. آنان نیز در شهرهای خودشان علیه خلیفه ستمگر شورش‌های کردند.
دژ بزم قرارگاه بابک و هوادارانش
قرارگاه اصلی بابک خرمدین، قلعه‌ای استوار و سخت‌گذر به نام دژ بزم بود. که در ۳کیلومتری شهر کدیور در شهرستان اهر در آذربایجان شرقی قرار داشت. این قلعه در بالای ارتفاعاتی بود که در شرق به دریای خزر و ناحیه شروان و از غرب به مرند و از شمال به ساحل رود ارس و دشت مغان و از جنوب تا نزدیکی اردبیل کشیده شده بود.
در سال ۲۱۸قمری بابک کنترل آذربایجان و جبال را به دست گرفت. این باعث وحشت معتصم خلیفه وقت شد. شورش بابک ادامه داشت و خلیفه هم به قتل‌عام خرمدینان دست می‌زد. اما این خود انگیزه جنگ در میان هواداران بابک را افزایش می‌داد.
خیانت عنصر ضعیفی بنام افشین
اما آنچه که بابک خرمدین را در مقابل خلیفه عباسی به شکست کشاند خیانت یک عنصر ضعیف بنام افشین بود. در نبردی که افشین همراه با سپاه خلیفه علیه بابک بود. بابک شکست خورد و به ارمنستان گریخت. در آنجا دستگیر و روانه بغداد شد. در نهایت معتصم بدلیل کینه‌ای که به او داشت، او را مثله کرد.
به فجیع‌ترین صورت ممکن به قتل رساند. فرزندش آذر و برادرش عبدالله و یاران آزادیخواهش در این مسیر جان خود را فدا کردند. همسرش بانو خرمدین دوشادوش بابک در برابر خلیفه جنگید. او از جمله از دلیرترین جنگجویان آزادیخواه و یک قهرمان ملی در آذربایجان بود. او کمانداری ورزیده بود. تا پایان عمر با فرمانده دلاور خرمدین در جنگ و صلح همراه بود.
