افشاء ایمیل‌های ایرانی و گمانه‌زنی‌ها درباره آن
چند روزی است که افشاء ایمیل‌های ایرانی رد و بدل شده بین مقامات وزارت خارجه حکومت ایران در دوران جواد ظریف و کارگزاران ملایان در کشورهای غربی توسط سمافور و ایران اینترنشنال جنجالی به پا کرده است، آیا این اطلاعات با هدف خاصی در این برهة زمانی افشاء شده، یا…؟
در حالی که جهان نظاره می‌کند که در چند ماه اخیر، آمریکای بایدن سیاست مماشات با تهران را پیش گرفته و امتیازاتی به ملایان ایران داده است، صحبت از ادامه توافقات و تسری آن به مذاکرات اتمی می‌شود که از تابستان ۱۴۰۱ به محاق رفته است.
هر چند ظواهر امر نشان می‌دهد که خامنه‌ای و رئیسی به دلیل اضطرار و ناچاری در پی رسیدن به توافق با آمریکا هستند، اما گویا در درون حکومت برخی هنوز به دنبال ادامه تحریم‌ها هستند و شکست مذاکرات احتمالی ملایان با آمریکا؛ همان‌ها که در ادبیات سیاسی ایران از آنان با عنوان «کاسبان تحریم» نام برده می‌شود.
شاید این گمان به ذهن متبادر شود که این قماش و برجسته‌کردن آنان، بیشتر برای بازی‌های تبلیغاتی حکومت و گرم کردن تنور مذاکرات و… می‌باشد.
اما در حالی که توافق شفاهی بین خامنه‌ای و آمریکا به تبادل زندانیان بین دو کشور و آزادسازی پول‌های ایران انجامید و صحبت از بسط مذاکرات و حتی مذاکرات مستقیم بین حکومت ایران و آمریکا شد، ناگهان اخباری در صدر رسانه‌های جهان قرار گرفت که در نوع خود قابل توجه است.
افشاء ایمیل‌های ایرانی بین مقامات ارشد وزارت خارجه ایران در زمان روحانی و ظریف و شماری از کارگزاران حکومت خامنه‌ای در کشورهای غربی و محتوی مکاتبات آنان که نشان می‌داد این افراد و گعده‌های آنها در نقش لابی برای خامنه‌ای در کشورهای غربی ایفای نقش می‌کرده‌اند.
افرادی چون آرین طباطبایی، علی واعظ، دینا اسفندیاری، عدنان طباطبایی و… که در حلقه نزدیکان رابرت مالی، نمایندة ویژة آمریکا در امور ایران، که نقش کلیدی در امضاء برجام در زمان اوباما و مذاکرات اتمی اخیر در دوران بایدن داشته، به شمار می‌روند.
در همین زمینه
درقبال حکومت خامنه‌ای قاطعیت مؤثرتر است تا سازش و مماشات
برخی نکات قابل تامل پیرامون افشاء ایمیل‌های ایرانی
در این بین باید به برخی نکات ظریف پیرامون افشاء این ایمیل‌های ایرانی توجه نمود.
از جمله این که تمامی ارسال‌کنندگان و دریافت‌کنندگان کلیه ایمیل‌های رد و بدل شده مقامات حکومت ایران و مهره‌های آنها در کشورهای غربی بوده‌‌اند و هیچ یک از مقامات آمریکایی در این تبادلات ایمیلی طرف حساب نبوده و طرف مکاتبه نبوده‌اند.
این امر به احتمال بسیار قوی نشان می‌دهد که حفره درز این اطلاعات در بخش ایرانی ماجراست که در صورت قطعیت آن، می‌توان تفاسیر مختلف و دگرگونه‌یی را طرح ساخت.
از جمله این که در حالی که حکومت ولایت فقیه و آمریکا در ماه‌های اخیر و در توافقات شفاهی به نتایجی چون تبادل زندانیان و آزادسازی برخی منابع مالی ایران دست یافتند و سخن از گسترش توافق به موضوع اصلی، یعنی پرونده هسته‌یی کردند، افشاء ایمیل‌های ایرانی در این برهه می‌تواند هدف خاصی داشته باشد.
به مضمون دیگر برخی باندهای قدرت در حکومت ایران که کماکان مخالفان توافق و مذاکره مستقیم با آمریکا می‌باشند و نفوذ در سیتسم وزارت خارجه ملایان دارند، اقدام به افشاء ایمیل‌های ایرانی کرده‌اند تا بدین وسیله با به چالش کشیدن موضوع رابرت مالی و مشاورانش و دولت بایدن، افکار عمومی و جمهوری‌‌خواهان در آمریکا را وادار به فشار علیه مذاکرات احتمالی بین حکومت ایران و دولت بایدن کنند.
تابلویی که نمی‌توان دور از انتظار پنداشت.
نکتة دیگر این که با وجود این که سابقة افرادی چون عدنان طباطبایی و ارتباطات وی با مقامات ارشد ایران پیش از این در مهر ۱۴۰۱ توسط نشریة آلمانی بیلد افشاء شده بود و حتی پیش از آن نسبت فامیلی نزدیک وی با سران حکومت ایران معلوم بود و همچنین رابطه آرین طباطبایی با سران حکومت نیز کاملا واضح بود، حال چرا به ناگهان یک موج خبری در این رابطه ایجاد می‌شود؟ [بیلد پشت پرده سیاست مماشات را افشاء می‌کند]
از مجموع ۲ نکتة ذکر شدة فوق می‌توان نتیجه گرفت که هم‌زمانی آستانه توافق بر سر مذاکرات اتمی با افشاء ایمیل‌های ایرانی نمی‌تواند بی‌ربط به «کاسبان تحریم» باشدکه کماکان در پی پا نگرفتن توافق بین آمریکا و ملایان تهران هستند.
به عبارت دیگر این گمان که منشاء درز ایمیل‌های ایرانی در سمت حکومت ایران و در وزارت خارجة کنونی ملایان است که «کاسبان تحریم» به آن در دولت رئیسی، دسترسی قابل توجهی می‌توانند داشته باشد دور از انتظار و غیرممکن نمی‌نماید.
