نگاهی به دومین سالگرد قیام سراسری مردم ایران و چشم‌اندازها!
عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
به دنبال قتل عمد دختر کرد، ژینا امینی (مهسا) اهل سقز در تهران، در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ قیام ایران آغاز شد و رژیم ولایت فقیه به لرزه درآمد! این وضعیت، قبل از هر چیز، محصول حاکمیت ۴۵ساله رژیمی بود که مردم علیه آن بودند! رژیم مذهبی حاکم بر ایران در ۴۵سال گذشته، به یمن سیاست مماشات با این دیکتاتوری بر سر کار مانده است!
مردم ایران این رژیم را نمی‌خواهند. زیرا با تمدن بشری و جامعه انسانی در دشمنی آشکار است! مردم ایران خواهان حکومتی هستند که مجری آزادی، دمکراسی، همزیستی، صلح و دوستی باشد. اما رژیم حاکم بر ایران، حداقل در گفتار و کردار، با این واژه‌ها دشمنی داشته و کارنامه‌اش مملو از سیاهی در این موارد است!
مردم ایران اگرچه از هر نظر، خودکفا، غنی و پرتوان است، اما برای برچیدن این وضعیت نیاز به حمایت دارد! آنها برای این امر، از دولت‌ها می‌خواهند که در کنار این رژیم نایستند و از آن حمایت نکنند! این تمام خواسته‌یی است که مردم ایران از دولت‌های دیگر دارند. اگر دولت‌ها چنین می‌کردند، بی‌تردید الان اثری از این «وضعیت دردناک» باقی نمانده بود و ایران یک کشور شایسته در جامعه بین‌المللی می‌بود!
ایران تاکنون!
مردم ایران تاکنون بارها علیه رژیم‌های دیکتاتوری در کشورشان قیام کرده‌اند. آنها خواستند و توانستند دیکتاتوری شاه را سرنگون کنند و اکنون در پی سرنگونی دیکتاتوری مذهبی حاکم بر کشورشان هستند.
آخرین، بزرگترین و طولانی‌ترین قیام مردم علیه دیکتاتوری، به دنبال قتل ژینا امینی آغاز شد! این قتل، گرچه در تهران صورت گرفت، اما به سرعت به همه ایران سرایت کرد. زیرا که مردم ایران، بغض فروخورده‌یی از رژیم مذهبی داشتند که با این «قتل» فوران کرد!
دیکتاتوری و حامیان آن، در پی عواقب این «جنایت» به تکاپو افتادند و به اشکال مختلف تلاش کردند که قیام ضددیکتاتوری مردم ایران را به انحراف بکشانند! متاسفانه علاوه بر حامیان مماشات با دیکتاتوری مذهبی، جریاناتی بودند که خواسته یا ناخواسته با دیکتاتوری «همسو» شده و «مانع» از سقوط دیکتاتوری شدند. آنها با شعارهای «دیکتاتوری پسند» و یا برجسته‌کردن منافع «حقیر» گروهی، قومی یا ملیتی، با کوچک‌کردن و پایین‌آوردن ِخواسته اصلی مردم ایران، در این مسیر مددرسان دیکتاتوری در ایران شدند و در وادی «دیکتاتوری» قدم نهادند و عمل کردند.
سازمانهای اصیل، مردمی و انقلابی!
مردم همواره قاعده و «مبنای قیام» برای سرنگونی دیکتاتوری بوده و خواهند بود. اما فرزندان رشید، آگاه و جان‌برکف ِهمین مردم، برای به ثمر رسانیدن دستاوردهای مردمشان، به تشکل‌ها و سازمانهای انقلابی پیوسته بودند. بدون این سازمان‌ها، محال بوده و هست که «قیام» به «انقلاب» منجر و دیکتاتوری در این سرزمین رخت بربندند. به همین خاطر، این سازمان‌ها همواره مورد هدف و شیطان‌سازی رژیم‌های دیکتاتوری بوده‌اند!
در همین زمینه
اصلاح امورکشور با آتش و قیام علیه حکومت خامنه ای
راه درست و اصیل!
هم‌چنان که در قیام اخیر به اثبات رسید، مردم ایران هم‌چنان برای سرنگونی دیکتاتوری در میدان هستند. آنها خسته نمی‌شوند و دیکتاتوری را سرنگون خواهند کرد. زیرا تجربه ثابت کرده که «پیروزی از آن مردم» و «شکست دیکتاتوری» در برابر مردم محتوم است! مردم ایران به کمتر از سرنگونی دیکتاتوری رضایت نخواهند داد.
دستاوردهای مهم مردم ایران در قیام ۱۴۰۱!
در آخرین و بزرگترین قیام مردم ایران، تجربه نشان داد که دیکتاتوری مذهبی با وارد کردن برخی شعارهای انحرافی، با هر آنچه در اختیار داشت به صحنه آمد تا قیام را از مسیر سرنگونی دیکتاتوری «خارج» و نیروی اصلی و محوری برانداز دیکتاتوری را به «حاشیه» براند. از بقایای دیکتاتوری سابق گرفته تا جریاناتی که بازی در زمین دیکتاتوری را پذیرفته بودند و شعارهای انحرافی را با خود حمل می‌کردند. از حجاب گرفته تا مذهب و ملیت و پرچم و زن و زندگی و … به همین دلیل اهمیت هوشیاری در پیشبرد قیام در صدر امور قرار گرفت!
خوشبختانه، «ارگان رهبری جمعی قیام»، توانست قیام را از گزند دیکتاتوری حفاظت و تمام تکنیک‌ها و تاکتیک‌های دیکتاتوری را، به شکست کشاند و آنچه در صحنه قیام باقی ماند عبارت بود از «قیام تا سرنگونی دیکتاتوری»، «نه شاه نه شیخ» و «کانون‌های شورشی».
به این ترتیب، برخی افراد و جریانات که همچون گیاهان بهاری روییده بودند، طولی نکشید که محو شدند. زیرا که «اصیل» و «واجد شرایط» برای آلترناتیو شدن در برابر این رژیم نبودند. آنانکه برای موج‌سواری آمده بودند، اسیر امواج شده و محو شدند. آنچه در صحنه باقی ماند، آلترناتیو دمکراتیک «شورای ملی مقاومت ایران» است که هم‌چنان پرچمدار سرنگونی دیکتاتوری در ایران است.
دستاورد مهم!
بنابر این، طبیعی است که این آلترناتیو را باید «قدر» شناخت. زیرا که ریشه در خاک ایران دارد و درختی را می‌ماند که با خون بسیار آبیاری شده و سایه‌گستر ِصلح و ثبات و همزیستی در ایران و خاورمیانه است. بر هر ایرانی و آزادی‌خواه و صلح‌دوستی است که آن را تقویت نماید تا زودتر خواسته اصلی مردم ایران را که سرنگونی دیکتاتوری است محقق نماید.
به گفته رهبری مقاومت ایران جواب در آتش و راه حل قهرآ‌میز مردم ایران علیه دیکتاتوری است. فاصله گرفتن از این اصل، یعنی تنها گذاشتن مردم و بی‌دفاع‌کردن آنها در برابر دیکتاتوری است!
ایران جای دیکتاتوری نیست. جای دیکتاتوری زباله‌دانی تاریخ است!
