حق بیمه کارگر در، تو در توی قوانین ضد کارگری این نظام، اولین حقی نیست که پایمال می‌شود.
عبدالملکی وزیر کار دولت رئیسی، ۷ ماه قبل در یک وعده درمانی گفت: «بسیاری از کارگران نسبت به هزینه‌های بیمه تأمین اجتماعی گلایه دارند…»
او همینطور گفت: «حرکت به سمت بیمه اجتماعی برای ۹ دهک را جزو برنامه ها داریم که با اجرای این برنامه یک انقلاب در حوزه بیمه تامین اجتماعی انجام خواهیم داشت. ضمن اینکه کیفیت خدمات درمانی را افزایش می دهیم. در مناطقی که واحد درمانی نداریم واحدها را احداث می کنیم.»
اولین سوال اینستکه آیا بیمه درمانی کارگر تامین است؟ [همسان سازی حقوق بازنشستگان یا دست بردن در جیب کارگران]
کارگران در صف نخست قربانیان دستگاه حاکمه
آیا تمامی کارگران شاغل ثبت شده اند؟
آیا کارگر از بیمه های ویژه از کار افتادگی، بهره مند هستند؟
چه تعداد کارگر تحت پوشش بیمه نیستند؟
آمار مرکز پژوهش‌های مجلس میگوید: ۶۰درصد از کارگران کشور فاقد بیمه هستند! [فولاد اهواز؛ فیلم سخنان شجاعانه یکی از کارگران فولاد اهواز + فیلم]
علی بیگی رئیس کانون عالی شوراهای حکومتی کار در سال ۹۷ گفته بود که: ۹۵درصد کارگران، قرارداد موقت هستند. این درحالی است که از سال ۹۷ تاکنون وضعیت مردم به شدت بدتر و وخیم‌تر شده است.
اصلانی عضو کانون عالی شوراهای حکومتی کار نیز در دیماه ۹۹ گفته بود؛ ده میلیون کارگر در ایران به‌صورت زیرزمینی کار می‌کنند» یعنی به هیچ شکلی بیمه نیستند. همچنین روزنامه رسالت در شماره ۲۱ مهر ۹۹ نوشت: ۹۶درصد جامعه کارگری، قرارداد موقت هستند.
پس از گذشت ۷ ماه، و وعده درمانی‌های این وزیر دولت رئیسی ، همچنان کارگران از حق بیمه ای برخوردار نیستند! از اینرو، تنها راه برای کارگر برای مطالبه بیمه، استمرار حضورشان در کف خیابان است.
اکنون واقعا برای عامه مردم ایران و بخصوص برای فرودستان جامعه چیزی باقی نمانده است. آنان چیزی برای از دست ندارند. جز زنجیر‌های چیزی در دستهای ما نیست. پس حکومتگران باید بیش از گذشته بترسند.
