چرا اعتراضات پسا انتخابات در ایران اوج گرفت؟
در یک هفته مابعد انتخابات؛ شاهد گسترش اعتراضات و تجمعات اعتراضی و تغییری در کیفیت آنها هستیم. در هفته گذشته در ۶۱ پالایشگاه و مرکز پتروشیمی و نیروگاه در ۱۹شهر ایران اعتصاب وارد دومین هفته خود شد.
شعار مرگ بر روحانی در اعتراضات
همچنین در این هفته شاهد تجمع اعتراضی کشاورزان کرج و تجمع اعتراضی و درگیری کشاورزان اصفهان، درگیری مأموران انتظامی با شهروندان در کلات شهرستان سرباز، تجمع اعتراضی دامداران در یزد، شیراز، مشهد، همدان، اصفهان، گناباد و… با شعار «مرگ بر روحانی» بودیم. تجمع سراسری بازنشستگان هواپیمایی هما و بازنشستگان فولاد در تهران و خوزستان و بازنشستگان تأمین اجتماعی در تهران، اصفهان، مشهد و شوش، داروسازان اصفهان، غارت‌شدگان شرکت آذویکو در تهران و تجمع اعتراضی کارنامه سبزها مقابل وزارت آموزش و پرورش نمونه‌یی از این اعتراضات بود. [مرگ بر روحانی در اعتراض اقشار مختلف مردم در تابستان داغ ایران + کلیپ]
محوریت کارگران و کارمندان صنایع نفت و پتروشیمی در این اعتصابات و اعتراضات بر اهمیت این موج اعتراضی می‌افزاید. چرا که صنایع نفت و پتروشیمی شریان درآمدهای سران حکومت است. حکومت برای تأمین هزینه دستگاه سرکوب و تروریسم صادراتی خود سخت به آن نیازمند است. صنایع پتروشیمی با ایستادگی کارگران و کارمندان محروم، بیش از پیش زنگ‌های خطر را برای سران حکومت به صدا در آورده است.
درباره؛ اعتراضات کارگران بیشتر بخوانید
افزایش زنجیره اعتراضات
از ۷ماه پیش زنجیره‌یی از اعتراضات و اعتصابات سراسری توسط اقشار محروم و به‌جان آمده آغاز شد. در انتخابات مدتی کوتاه این اعتراضات فروکش کرد. ولی بعد از انتخابات این منحنی شتاب ویژه‌ای به خود گرفته است.
مردم ایران به ویژه اقشار کم در آمد هیچ چشم اندازی برای حل هیچ یک از مسائل خود نمی‌بینند. به ویژه اوضاع اقتصادی در دوران رئیسی را بسا تیره‌تر از گذشته می‌بینند، بنابراین با شتاب بیشتری به صحنه آمده و این روند به رغم هر افت و خیز شتاب خواهد گرفت. چون رئیسی به عنوان یک پادوی بی‌اختیار هدفی جز اجرای اقتصاد مد نظر خامنه‌ای یعنی دربست کردن اقتصاد ایران برای سپاه و بیت خامنه‌ای ندارد.
موضوع برجسته در این دور از اعتراضات همبستگی اقشار مختلف است که پدیده جدیدی به حساب می‌آید. روزانه شاهد حمایت‌های اقشار مختلف، از کارگران قسمتهای مختلف تا دانشجویان از اعتصاب نفتگران هستیم.
افزایش حمایت های بین المللی
حمایت‌های منطقه‌ای و بین المللی از اعتراضات اجتماعی نیز قابل تأمل است. به عنوان مثال فدراسیون بین‌المللی پتروشیمی اینداستریال یا اتحادیه عمومی کارگران بخش نفت و گاز عراق از کارگران ایران حمایت کردند.
در یک چیز تردیدی نیست و آن افزایش نفرت عمومی مردم از حکومت، در مداری بالاتر از قیام ۹۸ است. چرا که در این مدت هم قتل عام مردم توسط کرونا و هم فقر و فلاکت مردم بیشتر شده است. مردم ایران این موضوع را به خوبی در تحریم سراسری انتخابات نشان دادند.
شکاف سیاسی در درون حکومت
بنابراین می‌توان گفت که گسترش کمی و کیفی اعتراضات اقشار، قطعات تکمیلی پازل قیام‌‌ها و در مسیر سرنگونی به حساب می‌آید.
روزنامه شرق نوشت: «بی‌توجهی به نارضایتی مردم می‌تواند بروز ناآرامی‌ها و افزایش شکاف سیاسی را در پی داشته و این موضوع جز تشدید نارضایتی‌ها و عصبانیت شهروندان (شورش و قیام) نتیجه‌یی در پی نخواهد داشت… ابعاد نارضایتی در کلان‌شهرها، نه مناطق محروم‌تر و همچنین شهرستانهای کوچک و روستاها، چنان ابعادی به خود گرفته که بی‌توجهی کارشناسی‌شده، جامع، چند بعدی و با حضور کارشناسان و محققان به این پدیده راهبردی ممکن است پیامدهای پیش‌بینی‌نشده، مخاطره‌آمیز و توفانی در پی داشته باشد. این روزنامه در ادامه می‌نویسد: «بی‌توجهی به این نارضایتی می‌تواند ابعاد دیگری از جمله بروز ناآرامی‌ها و افزایش شکاف سیاسی را در پی داشته باشد».
اینها از نتایج سحر است باش تا صبح دولت رئیسی بعد از شروع کارش بدمد!
