حضور حمید نوری در دانشگاه توهین به ساحت مقدس دانشگاه می‌باشد. تلگرام شوراهای صنفی دانشجویان کشور در تاریخ ۱۶آبانماه ۱۴۰۳خبر اعتراض دانشجویان دانشکده‌ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران به حضور حمید نوری در برنامه‌ی بسیج دانشجویی این دانشکده را درج کرده است.
از خاوران تا آبان، مرگ بر ظالمان
حضور حمید نوری، یکی از متهمان شناخته‌شده در اعدام‌های گسترده تابستان ۱۳۶۷، در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران به دعوت «بسیج دانشجویی» واکنش شدید دانشجویان این دانشکده را برانگیخت. حمید نوری به دلیل نقش محوری خود در کشتار زندانیان سیاسی آن دوران، نماد قهری‌ترین سرکوب‌ها و نقض حقوق بشر شناخته می‌شود. دانشجویان معترض با نصب تراکت و شعارهایی نظیر«از خاوران تا آبان، مرگ بر ظالمان» و « سیستم فاسد نمیخوایم ؛ مهمون قاتل نمیخواهیم » و « قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان » و « قیام علیه اعدام » و « کشته ندادیم که سازش کنیم ؛ مهمون قاتل رو ستایش کنیم » و نصب پوسترهایی در سطح دانشگاه، مخالفت خود را با حضور چنین چهره‌ای در فضای دانشگاهی اعلام کردند.
حمید نوری کیست؟
حمید نوری یکی از عاملان کشتارهای سیاسی سال ۱۳۶۷ بود که به فرمان مستقیم خمینی، موج گسترده‌ای از اعدام‌ها در میان زندانیان سیاسی در زندان‌های ایران، به‌ویژه زندان گوهردشت، را هدایت و اجرا می‌کرد. نوری به دلیل اعمال شکنجه‌های گسترده و اعدام‌های بی‌محاکمه، پس از سفر به سوئد دستگیر و به جرم «جنایت علیه بشریت» محاکمه شد و به حبس ابد محکوم گردید. با این حال، چندی بعد، او در یک تبادل سیاسی میان ایران و سوئد , و اقدامی در راستای سیاست مماشات و باج دادن دولت این کشور به دیکتاتوری حاکم بر ایران ؛ آزاد شد؛ اقدامی که دانشجویان و فعالان حقوق بشر آن را «خیانتی به عدالت» توصیف کردند.
در همین زمینه
شهادت تکان دهنده مجید صاحب جمع از شاهدان قتل‌عام ۶۷ در دادگاه حمید نوری
دعوت نهادهای شبه‌نظامی و اعتراض دانشجویان
حضور حمید نوری در تاریخ ۱۳آبان در دانشگاه تهران، که به دعوت «بسیج دانشجویی» صورت گرفته بود، با موجی از مخالفت دانشجویان روبرو شد. دانشجویان معتقدند که حضور نوری به‌عنوان نماینده‌ای از سیستم سرکوب و کشتار، فضایی ناعادلانه و نابرابر در دانشگاه ایجاد کرده و تلاشی برای عادی‌سازی حضور عاملان نقض حقوق بشر در محافل علمی و فرهنگی است.
دانشجویان از این که اطلاع‌رسانی درباره این مراسم به آخرین لحظات محدود شده بود، ابراز نارضایتی کردند و اظهار داشتند که این اقدام احتمالا به‌دلیل جلوگیری از اعتراضات گسترده دانشجویی بوده است. با این حال، دانشجویان با نصب پوسترها و بیان اعتراضات خود از طریق شعارهایی نظیر «دانشگاه جولانگاه سرکوبگران نیست» به صورت قاطع مخالفت خود را به نمایش گذاشتند.
مقابله با فضای خفقان و تلاش برای سرکوب اعتراضات دانشجویی
دانشجویان بر این باورند که با تداوم چنین اقداماتی، تلاش می‌شود تا فضای خفقان و سرکوب در دانشگاه‌ها تحمیل شود و هرگونه صدای اعتراضی با بهانه‌های واهی نظیر وابستگی به احزاب سیاسی سرکوب گردد. با وجود فشارها، دانشجویان تاکید دارند که سکوت در برابر چنین اقدامات سرکوب‌گرانه‌ای به‌منزله همراهی با ناقضان حقوق بشر و خیانت به آرمان‌های عدالت‌خواهی است.
در پایان، دانشجویان اعلام کردند که دانشگاه را نه مکانی برای سرکوب و سانسور، بلکه فضایی برای نقد، گفتگو و طرح مطالبات می‌دانند و از تمام اساتید، فعالان مدنی و مردم خواستند که در کنار دانشجویان در این مسیر همراهی کنند.
