روز دوشنبه۱۴مهرماه دانشجویان دانشگاه بوعلی سینای همدان اقدام به اعتراض علیه مزدوران حکومتی کردند و روز سه‌شنبه ۱۵مهر ۱۴۰۴، دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیرالدین طوسی در پردیس سیدخندان، بزرگ‌ترین تجمع دو سال اخیر را رقم زدند. صدها دانشجو، با شعارهای آتشین «دانشجو داد بزن حقتو، فریاد بزن» و پلاکاردهایی چون «نه پادگان نه بنگاه، درود بر دانشگاه» و «سلف خوابگاه نداره، دزدی ادامه داره»، صحن دانشگاه را به نمادی از بیداری تبدیل کردند.
این اعتراض، که از چهار شب تحصن در خوابگاه‌ها سرچشمه گرفته، نه تنها به وضعیت رفاهی فاجعه‌بار از قطع سرویس‌های حمل‌ونقل ویژه دانشجویان دختر تا غذای گران و بی‌کیفیت شبانه معترض است، بلکه فریادی است علیه برخوردهای امنیتی و اخراج‌های تهدیدآمیز.
در همین زمینه
خروش دانشجویان و مردم همدان علیه نیروهای وارداتی و مزدور حشدالشعبی عراقی
داشجویان با خیزش قهرمانان دیوارهای سرکوب را درهم می‌کوبند
دانشجویان، با رد هرگونه گفت‌وگو با مسئولان بی‌اعتماد، بیانیه‌ای جمعی خواندند که بر ادامه مسیر تا تحقق مطالبات تأکید دارد. حراست دانشگاه با کنترل‌های شدید ورودی‌ها، تلاش کرد سد بزند، اما اراده نسل جوان، دیوارهای سرکوب را درهم شکست. این تجمع، بیش از یک حرکت صنفی، نماد همبستگی نسلی است که سکوت را به زنجیرهای استبداد ترجیح نمی‌دهد.
تجمع اعتراضی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی
در همدان، یکشنبه ۱۳مهر، دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی، مقابل ساختمان مرکزی دانشگاه تجمع کردند و خشم خود را از بلاتکلیفی آموزشی فریاد زدند. ماه‌ها است که مصوبه قانونی طرح اینترن‌شیپ پرستاری که حضور عملی دانشجویان ترم ۷و ۸در بخش‌های بیمارستانی را با حقوق دانشجویی تضمین می‌کند، به دلیل کمبود بودجه، بی‌توجهی اداری و عدم تعهد بیمه، به تعویق افتاده.
هنرجویان پرستاری، که آینده بهداشت ایران را بر دوش می‌کشند، از تجربه کار واقعی و تکمیل دوره آموزشی محروم مانده‌اند. شعارهای‌شان، پیامی روشن به همه دانشگاهیان می‌باشد که تنها اعتراض متشکل و همبستگی، راه تحقق عدالت است. این تجمع، نه تنها مطالبه‌ای حرفه‌ای، بلکه اعتراضی به سیستمی است که نسل جوان را قربانی ناکارآمدی خود می‌کند.
تجمع اعتراضی بازنشستگان و شاغلان صنعت نفت
همزمان با تجمع اعتراضی دانشجویان در دانشگاه، در شهر اهواز، بازنشستگان و شاغلان صنعت نفت، در بلوار موسوم به پاسداران روبه‌روی ترمینال مسافربری و مقابل درب حراست مناطق نفت‌خیز جنوب، تجمع کردند. این کارگران و بازماندگان، که عمرشان را در چاه‌های سیاه نفت سپری کرده‌اند، در اعتراض به مطالبات معوقه از حقوق‌های پرداخت‌نشده تا مزایای رفاهی انکارشده ایستادند. خیابان‌های اهواز، شاهد فریادهایی بود که از عمق خوزستان برمی‌خیزد: «معیشت ما، حق ماست!».
این تجمع، ادامه موج اعتراضات کارگری است که رژیم با سرکوب و وعده‌های توخالی، نتوانسته خاموش کند. وقتی دانشجویان صحن دانشگاه را به میدان مبارزه تبدیل می‌کند، پایه‌های حکومت ضدبشری را می‌لرزاند و این حقیقت را بارز می‌سازد که حکومت خامنه‌ای با سرکوب نتوانسته صدای دانشگاه را خاموش کند. این مقاومت، از خواجه‌نصیر تا همدان و اهواز، زنجیرهای از خشم فروخورده است که قیام‌های مردمی برای سرنگونی ولایت فقیه را هموار می‌کند. آینده ایران، در دستان این جوانان و کارگران است؛ نسلی که نه با باتوم، نه با زندان، تسلیم نمی‌شود. انقلاب در راه است و این فریادها، نوای پیروزی خواهد بود.
