همبستگی ایرانیان در یک روز تاریخی!
برلین تحت حاکمیت هیتلر در اوایل ماه مه ۱۹۴۵ فتح گردید و برای همیشه فاشیزم هیتلری به گور سپرده شد و این روز در تاریخ، به عنوان مرگ فاشیزم ثبت گردید. اما روز دیگری هم در سرنوشت برلین رقم خورد. روز نهم نوامبر ۱۹۸۹که دیوار برلین با تجمع هزاران نفر از شهروندان آلمان شرقی فروریخت و نقطه شروع آلمان متحد گردید. در زمانی که دیکتاتوری شاهنشاهی بر ایران حاکم بود، برلین یک روز دیگر را هم بنام خود ثبت نمود. روز دوم ژوئیه ۱۹۶۷هنگامی که محمد رضا پهلوی دیکتاتور ایران به برلین رفت. در این روز دانشجویان ایرانی تظاهرات برلین را علیه شاه برگزار کردند. شعار تظاهرات برلین نه به شکنجه زندانیان سیاسی بود. در این روز ساواکی های شاه، چماق به دست به همراه پلیس آلمان دست به خشونت علیه دانشجویان زدند و براثر تیراندازی پلیس آلمان یک دانشجوی آلمانی بنام بننواونه زورگ به قتل رسید که رسوایی زیادی را برای دولت وقت ببار آورد. اما روز دیگری که در حافظه تاریخی بنام برلین ثبت شد، شنبه ۳۰مهر ۱۴۰۱بود که تجمع تاریخی و بیسابقه ده ها هزار ایرانی آزادیخواه در این شهر بود. تظاهرات برلین برای همبستگی با قیام مردم ایران بر علیه دیکتاتوری فاشیستی ولایت فقیه یک روز تاریخی دیگری را برای این شهر ثبت کرد.
در همین زمینه
خیابان شهرهای مهاباد، سنندج و سردشت در دست مردم
سوز و گداز حکومت ولایت فقیه از تظاهرات برلین
تظاهرات برلین که نزدیک به صد هزار تن از ایرانیان در آن شرکت کردند، یک تجمع ملی و مردمی بود که همه شرکت کنندگان فارغ از تعلق گروهی یا سازمانی، تنها برای اعتراض علیه حکومت ستمگر ولایت فقیه گرد هم آمدند. حکومت ولایت فقیه از برگزاری این تجمع بسیار خشمگین شد و از طرفی باعث خوشحالی و روحیه و پشتگرمی قیام آفرینان در داخل کشور گردید. مردمی که هم اکنون در کف خیابان‌ها در سراسر شهرهای ایران فریاد مرگ برخامنه‌ای، مرگ بر دیکتاتور سر می‌دهند. رسانه‌های حکومتی در سوزنامه های مطول خود به مردم آلمان بشدت اهانت کردند در این رابطه رسانه حکومتی جوان وابسته به سپاه پاسداران جنایتکار می‌نویسد: «آلمان هم در میان مردم جهان هنوز بیشتر از هر کس و هر چیز با نام هیتلر شناخته می‌شود». این رسانه حکومتی در بخش دیگری از مطلب خود می‌نویسد که شرکت کنندگان در تظاهرات برلین، کارگران چند ملیتی بودند و یا با اقتباس از سناریوهای حکومت ولایت فقیه برای تجمع حزب اللهی‌ها که به تجمعات ساندیسی معروف است، قیاس به نفس کرد و حضور پر قدرت ایرانیان آزاده را بخاطر ساندیس و مواد صنفی توصیف نمود.
هدف از تظاهرات برلین
بعد از اوج گیری قیام مردم ایران برای تغییر و برپایی جمهوری دموکراتیک، تظاهرات‌ها و قیام‌ها در ایران توجه جهان را به خود جلب کرد. این قیام‌ها موجی از حمایت‌های بین المللی را ایجاد نمود. همچنین شخصیت‌های سیاسی، پارلمانتر‌ها، هنرمندان و مردم سراسر جهان از قیام مردم ایران حمایت نمودند. علاوه بر جامعه جهانی هموطنان ایرانی که سالیان سال را به دلیل ستم ولایت فقط دور از خانه و کاشانه و در غربت بسر می‌برند در اکثر شهرهای جهان اقدام به راه اندازی تظاهرات نمودند و با این فعالیت‌ها، همبستگی خود را با مردم ایران ابراز نمودند. این اقدامات در نقطه اوج خود تظاهرات برلین بود که با شکوه و عظمت فراوان، نزدیک به صد هزار نفر از شهرهای مختلف اروپا در آن شرکت داشتند و نقطه عطفی در مبارزات ایرانیان آزادیخواه در خارج از ایران بود و به همین دلیل باعث خشم و سوز و گداز شدید حکومت ولایت فقیه گردید و برای روحیه دادن به نیروهای وارفته خود و خنثی کردن تاثیرات و عظمت تظاهرات برلین، به سیاست همیشگی یعنی دروغگویی و عوامفریبی و شیادی روی آورد تا شاید به گمان خود از تاثیرات آن در داخل ایران کاسته شود. اما هدف از تظاهرات برلین به گفته سخنرانان و افراد شرکت کننده در این تجمع، امید بود. امید داشتن به تغییر و امید به اینکه حکومت ولایت فقیه سرنگون می‌شود. همچنین فریادهای سهمگین شرکت کنندگان که شعار مرگ برخامنه‌ای، مرگ بردیکتاتور را سر می‌دادند، به ناقوسی مرگبار برای حکومت تبدیل گردید که ناچار به دست و پازدن و سوز و گداز و لغز خوانی گردید و برای اینکه تماما قافیه را نبازد مدعی شد که «تجمع یک جمعیت در برلین، که حکومتی در سوی دیگر دنیا سرنگون شود، خیلی عاقلانه نیست». بیان این موضع خود عمق سوزش حکومت را نشان می‌دهد که هدف از این تجمع پافشاری همه مردم ایران بر سرنگونی ولایت فقیه می‌باشد.
تهدیدکردن ابزار اصلی حکومت ولایت فقیه
به دنبال تجمع بزرگ ایرانی‌های خارج از کشور که در تظاهرات برلین به نقطه اوج خود رسید، دیکتاتوری ولایت فقیه اقدام به تهدید نمود. تهدیدی که ترس از براندازی حکومت را برملا می‌کند. رسانه سپاه پاسداران در این رابطه می‌نویسد: «قطعاً به‌عنوان یک مداخله آشکار و همراهی با براندازان یک کشور که در شعار رسمی خود هم آرزوی براندازی و نابودی سرزمین خود را دارند، از طرف ایران بی‌پاسخ نخواهد ماند و برای آلمان‌ها گران تمام خواهد شد». منظور از این تهدید روی آوردن حکومت ولایت فقیه به اعمال و اقدامات تروریستی بر علیه آلمان و یا گروگان‌گیری شهروندان آلمانی می‌باشد. اقدامی که چندین دهه است که از آن به عنوان ابزاری برای باج گیری سیاسی بکار گرفته می‌شود. بی‌تردد دول اروپایی که شرایط لرزان و از هم پاشیده حکومت ولایت فقیه را به خوبی می‌بینند مرعوب این تهدیدات نخواهند گردید. مردم ایران هم اکنون در یک قیام سراسری برای سرنگون کردن حکومت دیکتاتوری ولایت فقیه در رزم و نبردی سهمگین هستند. نبردی که پیروز صحنه مردم ایران خواهند بود. حکومت ولایت فقیه که سالیان سال به دول اروپایی برای مماشات باج‌های هنگفتی داده بود، امروز که به پرتگاه سرنگونی نزدیک می‌شود، تنها بلوف های تروریستی را چاره می‌بیند. چاره‌ای که البته دیگر کارساز نخواهد بود و این مردم ایران هستند که ضربه نهایی را برپیکر محتضر حکومت ولایت فقیه فرو خواهند آورد.
