کارگران در آستانه بازنشستگی، قربانی بحران جنگ و اقتصاد ورشکسته حکومتی شدند
در ادامه موج اخراج و بی‌ثباتی شغلی در بخش‌های مختلف صنعتی، این‌بار نوبت اخراج کارگران فلوراسپار در طبس رسید. گزارش‌ها از بیکاری کارگران باسابقه و متخصصی حکایت دارد که برخی تنها چند ماه تا بازنشستگی فاصله داشتند. این وضعیت نگرانی‌های گسترده‌ای در میان کارگران و فعالان کارگری ایجاد کرده است. این شرایط بخصوص در بحران جنگ خارجی که حکومت آخوندی دامنگر کارگران کرده است مضاعف شده است.
بر اساس گزارش رسانه حکومتی ایلنا در تاریخ ۱۷ فروردن ماه ۱۴۰۵ دبیر اجرایی خانه کارگر طبس از اخراج ۲۰ تا ۲۵ نفر از کارگران متخصص شرکت معدنی فلوراسپار خبر داده است. اخراج کارگران فلوراسپار شامل نیروهایی می‌شود که سال‌ها در شرایط سخت معدن فعالیت داشته‌اند. برخی از این کارگران در ماه‌های پایانی خدمت خود قرار داشتن، اما به دلیل بحران‌های گریبانگیر حکومت آخوندی به سمت فقر بیشتر سوق داده می‌شوند.
ابراهیم رحیمیان دبیر اجرایی خانه کارگر اعلام کرد که «این اقدام در پی بدهی سنگین شرکت به عنوان «حقوق دولتی» صورت گرفته است». طبق گفته‌های او «احتمال سلب امتیاز معدن از کارفرما و واگذاری آن به شرکت دیگر وجود دارد». این موضوع مستقیماً بر اخراج کارگران فلوراسپار تأثیر گذاشته است.
اخراج کارگران فلوراسپار در سایه بدهی و سوءمدیریت
رحیمیان تأکید کرده است که «مسئولیت این وضعیت بر عهده کارفرما است». او پرسیده چرا پرداخت حقوق دولتی در سال‌های گذشته انجام نشده است. این تعلل اکنون به بهای اخراج کارگران فلوراسپار تمام شده است. این شرکت در محدوده معدنی «کمر مهدی» فعالیت دارد و به استخراج فلورین مشغول است. پروژه‌های معدنی معمولاً دارای مجوزهای زمانی مشخص هستند. با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد شرکت علی‌رغم فعالیت، از پرداخت بدهی‌های خود خودداری کرده است. البته دلیل آن واضح و روشن است که حکومت آخوندی خرج جنگ را از کیسه کارگران تأمین می‌کند.
باید اذعان کرد که در میانه جنگ خارجی و ضد میهنی، کارگران بیشترین آسیب را متحمل شده‌اند. اخراج کارگران فلوراسپار به‌ویژه برای افرادی که در آستانه بازنشستگی هستند، تبعات سنگینی دارد. بسیاری از این کارگران بین ۴۰ تا ۵۰ سال سن دارند و امکان جذب مجدد آنها در معادن دیگر بسیار محدود است. به گزارش رسانه حکومتی ایلنا فعالان کارگری هشدار داده‌اند که «این وضعیت می‌تواند مستمری بازنشستگی کارگران را تحت تأثیر قرار دهد. ارجاع این افراد به بیمه بیکاری در سال‌های پایانی خدمت، به گفته آنان، نوعی تضییع حقوق محسوب می‌شود».
اعتراضات کارگران؛ از عیدی تا لباس کار
در کنار اخراج کارگران فلوراسپار، مشکلات معیشتی دیگری نیز مطرح شده است. برخی کارگران نسبت به عدم پرداخت عیدی خود پس از گذشت بیش از ۱۵ روز از آغاز سال جدید اعتراض کرده‌اند. آنان این وضعیت را بی‌سابقه توصیف می‌کنند. علت آن هم درگیر بودن حکومت ضد مردمی ولایت فقیه با جنگی است که مردم خواهان آن نبوده‌اند و نیستند، چون هزینه‌های زندگی را بیشتر می بلعد.
همچنین کارگران اعلام کرده‌اند که «ماه‌ها است لباس کار جدید دریافت نکرده‌اند. این در حالی است که کارفرما موظف است هر شش ماه یک‌بار لباس و کفش ایمنی در اختیار آنان قرار دهد». کاهش کیفیت تجهیزات ایمنی، نگرانی‌ها درباره سلامت کارگران را افزایش داده است.
موضوع دیگری که در میان کارگران مطرح است، پرداخت نشدن ۴ درصد مربوط به بازنشستگی مشاغل سخت و زیان‌آور است. اخراج کارگران فلوراسپار در شرایطی رخ داده که بسیاری از آنان نگرانند برای تأمین این مبلغ مجبور به فروش دارایی‌های خود شوند.
کارگران برای امرار معاش دارایی‌های خود را می‌فروشند
برخی کارگران اعلام کرده‌اند که «پیش‌تر نیز برای پرداخت این سهم، طلا و زمین‌های خود را فروخته‌اند. اما با تأخیر در پرداخت از سوی شرکت، ارزش دارایی‌های فروخته‌شده کاهش یافته و زیان بیشتری به آنان وارد شده است».
کارگران همچنین نسبت به عملکرد اداره کار اعتراض دارند. آنان می‌گویند «پیگیری‌های انجام‌شده از طریق وزارت کار به نتیجه نرسیده است». این بی‌پاسخ ماندن مطالبات، بر نارضایتی‌ها افزوده است.
در مجموع، اخراج کارگران فلوراسپار به نمادی از بحران‌های عمیق در ساختارهای مدیریتی و نظارتی تبدیل شده است. کارگرانی که سال‌ها در شرایط سخت کار کرده‌اند، اکنون با آینده‌ای مبهم مواجه هستند.
آنچه در ماجرای اخراج کارگران فلوراسپار رخ داده، تنها یک نمونه از واقعیتی گسترده‌تر است. ساختاری که در آن بی‌مسئولیتی، فساد و بی‌توجهی به حقوق کارگران به امری عادی تبدیل شده است. تکرار چنین رویدادهایی نشان می‌دهد که بحران کارگری در ایران نه یک اتفاق مقطعی، بلکه نتیجه مستقیم یک سیستم ناکارآمد و سرکوبگر است که منافع کارگران را قربانی می‌کند.
