اجساد مجهول الهویه در تهران پدیدهای دهشتناک چهره کلان شهر تهران را به سوژهای دلهرهآور تبدیل کرده است. گویی روح مرگ در روان این شهر پرسه میزند. در میان انبوه اخبار و رویدادهای روزمره، گاه آمار و ارقامی به گوشمان میرسد که لرزه بر انداممان میاندازد. یکی از این آمارهای هولناک، مربوط به تعداد اجساد مجهولالهویه در تهران، پایتخت ایران، است.
سایت تابناک حکومتی در تاریخ ۲۰خرداد ۱۴۰۳گزارشی از این پدیده نگران کننده را درج کرده است. بر اساس گزارشهای رسمی، در سال ۱۴۰۲، ۹۴۲جسد مجهولالهویه در تهران کشف شده است. این آمار که به گفته معاون پلیس آگاهی تهران، بیشترین اجسادی که در سطح کشور کشف میشود را شامل میشود. این پدیده فوق تصور، تصویری نگرانکننده از وضعیت اجتماعی و امنیتی پایتخت ارائه میدهد.
سهم عمده شهروندان ایرانی از معضل اجتماعی مرگهای خاموش
اگرچه ۸۳مورد از این اجساد مجهول الهویه مربوط به اتباع خارجی (افغان، بنگلادشی و پاکستانی) بوده، اما ۸۵۹جسد باقیمانده، ایرانی بودهاند. این آمار نشان میدهد که شهروندان ایرانی سهم عمدهای در این معضل اجتماعی دارند.
عوامل متعددی میتوانند در وقوع این اتفاق نقش داشته باشند. از جمله این عوامل میتوان به فقر، اعتیاد، بیماریهای روانی، خشونت خانگی، تصادفات رانندگی، و حتی جنایت اشاره کرد. اما نکته مهم این است که همه این اتفاقات که در ردیف جنایت محسوب میشود در سایه حاکمیت خامنهای به وقوع پیوسته است.
فراتر از آمار و ارقام، هر کدام از این ۹۴۲جسد، روایتگر داستانی غمانگیز و سرنوشتی ناگوار است. خانوادههایی که عزیزان خود را بدون هیچ ردی از دست دادهاند، در غم و اندوهی عمیق فرو رفتهاند.
در همین زمینه
چرا خامنهای از شمارش اجساد کودکان غزه لذت میبرد؟!
القاء حس نا امنی و بیاعتمادی عمومی نسبت به امنیت
از سوی دیگر، این معضل پیامدهای اجتماعی و امنیتی قابلتوجهی نیز بههمراه دارد. افزایش تعداد اجساد مجهولالهویه ، حس ناامنی را در جامعه القا میکند و در حال حاضر به بیاعتمادی عمومی نسبت به نهادهای سرکوبگر حکومتی را نیز دامن زده است. مردم تجربه کشف اجساد معترضین در قیام شهریور ماه ۱۴۰۱در گوشه وکنار شهرها را دارند. پیکرهای دستگیر شدگان که توسط نیروهای شکنجهگر مثله شده و در جاهای مختلف شهرها رها شده بودند، این حس را در مردم تقویت کرده است.
آمار وحشتناک اجساد مجهولالهویه در تهران، زنگ خطری برای پایتخت و کل کشور است. حل این معضل نیازمند عزم ملی و همکاری همهجانبه اقشار مختلف جامعه است. با اقدامات فوری و اعتراض و قیام علیه این جنایت، میتوانیم از تکرار چنین فاجعههایی جلوگیری کرده و جامعهای امنتر و سالمتر برای مردم و نسلهای آینده ساخت.
این امر در شرایطی محقق خواهد شد که حکومت مرگ و نیستی ریشهاش در خاک میهن سوزانده شود.







