چه چیزی حیات تهران را تهدید می‌کند؟
تهران علاوه بر فرونشست، زلزله و سیلاب، هم اکنون با تهدید جدی دیگری مواجه است. بنا به نوشته روزنامه حکومتی اعتماد در تاریخ ۱۹آذرماه ۱۴۰۲ «تقریبا بیش از یک دهه است که مساله آلودگی هوا به عنوان چهارمین عامل در تهدیدات سرزمینی شهر تهران خودنمایی کرده است».
حکومت‌گران اساسا به فکر سلامت مردم نیستند. برای رفع تهدیداتی که تهران را هدف قرار داده است، در سال ۱۳۹۶ یک قانون تصویب کردند. این قانون به نوشته روزنامه حکومتی اعتماد، خیلی زود به عنوان خطوطی روی کاغذ خودش را نشان داد.
چه عاملی تنفس در تهران را به شماره انداخته است؟
عوامل زیادی در این قضیه دخالت دارند. اما همه این وضعیت بنا به نوشته روزنامه حکومتی اعتماد ناشی از «بی‌توجهی، کم‌توجهی و نادیده‌انگاری مساله هوای پاک از سوی دستگاه‌های گوناگون منجر به شرایط کنونی شده است». در دهه گذشته مردم ایران شاهد کاهش هوای پاک بوده‌اند. شهر تهران علاوه بر تهدیدات زلزله و سیلاب و فرونشست هم اکنون درگیر این بحران زیست محیطی است. طبیعی است که درحکومت ضد مردمی ولایت فقیه عدم وجود عزمی راسخ برای جلوگیری از آلودگی باعث شده است که هر روز این معضل، بیشتر دامنگیر زندگی مردم گردد.
بررسی آمارها از وضعیت هوای تهران
آخرین آمارها در رسانه‌های حکومتی درج گردیده است. در ۱۰سال گذشته تنها مردم تهران ۱۵۰روز از هوای پاک بهره‌مند بودند. اما در مقابل ۱۱۳۶روز هوای آلوده شامل «هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و هوای ناسالم، بسیار ناسالم و خطرناک» را مردم تهران تجربه کردند.
مردم تهران تنها و تنها در ده سال گذشته فقط در سال ۱۳۹۷از شرایط بهتری برخوردار بودند. در این سال مردم تهران ۲۸روز هوای پاک، ۲۷۸روز هوای قابل قبول و ۵۹روز هوای ناسالم برای گروه های حساس را تنفس کردند.
اما بنا به نوشته رسانه حکومتی اعتماد در سال ۱۴۰۱مردم تهران «فقط ۳روز هوای پاک و ۱۹۲روز هوا در وضعیت قابل قبول داشتند، در مقابل ۱۳۲روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس، ۳۴روز هوای ناسالم برای همه گروه‌ها، ۲روز هوای بسیار ناسالم و ۲روز هم هوای خطرناک را تجربه کردند، اتفاقی (ناسالم و خطرناک) که حداقل در ۱۲سال گذشته بی‌سابقه است».
گسترش آلودگی هوا درحکومت مستبد و نالایق
آلودگی هوا هم اکنون به سایر شهرها گسترش پیدا کرده است. شهرهای کوچک هم با این خطر و معضل زیست محیطی روبرو شده‌اند. به گفته کارشناسان: «خطرات تهران از منظر آلودگی هوا و فرونشست و زلزله و سیلاب دامنه‌ای وسیع‌تر پیدا کرده است».
آیا سردمداران حاکم که بیشتر به فکر چپاول و دزدی هستند، به این معضل اجتماعی فکر می‌کنند؟ بعید به نظر می‌رسد. چون آنچه امروز مردم از آن محروم شده‌اند، برخورداری از هوای پاک است.
در همین زمینه
زلزله؛ آیا تهران باید در انتظار فاجعه باشد؟
آیا کارگزاران نالایق و چپاولگر این تهدیدات را جدی می‌گیرند؟
رسانه حکومتی اعتماد بی‌لیاقتی عوامل حکومتی را یادآوری می‌کند. این رسانه می‌نویسد «برخی مسوولان با انکار عدم بروز زلزله از آمادگی شهر برای وقوع احتمالی آن شانه خالی می‌کنند و مساله فرونشست زمین که نسبت به مقیاس جهانی چندین برابر است را نادیده می‌انگارند و وقوع احتمالی سیل را در شهر جدی نمی‌گیرند هرچند که طی سال‌های اخیر خطرات آن به کرات احساس شده! اما نمی‌توانند مساله آلودگی هوا را نبینند».
وجود این بحران‌ها ناشی از عدم توجه به سلامتی مردم ایران است. آنچه آخوندها و سایر سردمداران حکومتی می‌بینند، اینکه کجا ورود کنند تا اختلاس دبش را برنامه ریزی کنند.
رسانه اعتماد می‌نویسد که: «ظاهرا مسوولان ملی و محلی در کشور نسبت به این مساله حالت دیگری پیدا کرده‌اند و در برابر عوارض و عوامل آن بی‌حس شده‌اند». طبیعی است درکشوری که دزدسالاری دامنه آن هر روز گسترده می‌شود جایی برای مردم سالاری باقی نمی‌گذارد .
آمار‌مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا
مطابق آمار‌های ارائه شده «در سال گذشته ۲۶هزار نفر از این معضل جان خود را از دست می‌دهند که ۶هزار نفر آن‌ها در تهران بوده‌اند». البته روی آمار‌های حکومتی شک و شبهه زیادی وجود دارد. اما همین میزان مرگ و میر هم غیر طبیعی است. مقصر این مرگ و میر‌ها حکومت دزد و چپاولگر خامنه‌ای است. طبیعی است که با توجه به وضعیت نابسامان معیشت مردم هوای آلوده روی زندگی‌شان تاثیرات منفی هم می‌گذارد. درحالی که مردم با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند، باید بخشی از درآمد ناچیز خود را هم صرف بهداشت و درمان بکنند.
حکومت ولایت فقیه مردم را بی دفاع در مقابل این آلودگی و تهدیدات ناشی از آن رها کرده است. این اقدام ضد انسانی مردم را مجبور می‌کند که برای نفس کشیدن هم مبارزه کنند. مردمی که به حکومت عوارض و مالیات‌های سنگینی را می‌پردازند با این وضعیت حق شهروندی‌شان هم نقض می‌شود. واقعیت اینکه سردمداران حکومتی به لحاظ آلودگی هوا مشکلی ندارند. زندگی در رفاه و آسایش همراه با اختلاس و دزدی باعث شده که مردم فراموش شوند. این طبیعی است و هر انتظاری برای بهبود وضعیت از جنایتکاران حاکم سرابی بیش نیست.
