کارگران پروژه‌ای در صنعت نفت با خواست افزایش دستمزد، حذف پیمانکاران و اجرای طرح ۱۴روز کار ۱۴روز استراحت وارد اعتصاب سراسری شدند. این اعتصاب از روز ۳۰خرداد از کارگاه‌های مختلفی آغاز شده و در حال گسترش است.
روز ۳۰خرداد ماه کارگران پروژه‌ای پیمانی در شرکت‌های دشت عباس و شرکت ثمین و داربست بندان پیمانکاری زمان‌پور با خواست افزایش دستمزد و ۱۴روز کار و ۱۴روز استراحت دست به اعتصاب زدند. کارگران پروژه‌ای نفت قبلا اولتیماتوم داده بودند که اگر تا آخر خرداد‌ماه به مطالبات‌شان پاسخ داده نشود، دست به اعتصاب خواهند زد و روز گذشته اعتصابات کلید زده شد. یک خواست مهم کارگران پروژه‌ای نفت در سطح سراسری حذف پیمانکاران است.
صفوف متحد کارگران پروژه‌ای در مقابل حکومت و کارفرما
حرف آن‌ها اینست که نباید هیچ تفاوتی در شرایط مزدی و معیشتی کارگران پیمانی باکارگرانی که برای شرکت نفت و گاز و پتروشیمی‌ها کار می‌کنند، باشد. یعنی در برابر کار یکسان، مزد یکسان و شرایط کاری یکسان برایشان مهیا شود.
حق همه کارگران پروژه‌ای، ارکان ثالث، قرارداد موقت، حجمی، روزمزد و قرارداد معین است که مانند کارگران رسمی از همه مزایای شغلی صنعت نفت برخوردار باشند.
خبرهای رسیده حاکی است که کارگران پیمانکاری پروژه نفت سپاهان اصفهان با اقتدار به کمپین۱۴-۱۴ پیوستند.
کمپین ۱۴-۱۴
در همین حال کارگران پروژه‌ای در صنعت نفت با خواست افزایش دستمزد، حذف پیمانکاران و اجرای طرح ۱۴روز کار ۱۴روز استراحت وارد اعتصاب سراسری شدند. این اعتصاب از روز ۳۰خرداد از کارگاه‌های مختلفی آغاز شده و در حال گسترش است.
چه کارگرانی تاکنون اعتصاب کردند؟
اعتصاب‌ها در ابتدا در کارگاه‌های مختلفی از جمله عسلویه و هفت‌تپه آغاز شد و به تدریج به سایر مناطق، از جمله پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و مراکز نفت و گاز در جنوب ایران گسترش یافته است.
کارگران پیمانکاری و پروژه‌ای در اعتراض به شرایط نامناسب شغلی، از جمله دستمزد پایین، عدم امنیت شغلی، نبود مزایای کافی، و هم‌چنین اجرای طرح 14روز کار و 14روز استراحت دست به اعتصاب زده‌اند.
اهداف اصلی اعتصابات
افزایش دستمزدها
حذف پیمانکاران
اجرای طرح 14روز کار و 14روز استراحت
برقراری عدالت در پرداخت‌ها و مزایا بین کارگران رسمی و پیمانکاری
گزارش‌ها حاکی از آن است که هزاران نفر در این اعتصابات شرکت کرده‌اند.
در همین زمینه
برگزاری نوزدهمین دوره اعتصاب غذای زندانیان در اعتراض به اعدامها
پیشینه اعتصابات کارگران نفت و پتروشیمی در ایران
اعتصابات اخیر کارگران نفت و پتروشیمی در ایران، نقطه اوج نارضایتی‌های انباشته شده طی سال‌های گذشته است. ریشه‌های این اعتراضات را می‌توان در موارد زیر جستجو کرد:
شرایط نامناسب شغلی: کارگران پیمانکاری و پروژه‌ای در صنعت نفت و پتروشیمی ایران با چالش‌های متعددی از جمله دستمزد پایین، عدم امنیت شغلی، فقدان مزایای کافی، ساعات کار طولانی و شرایط کار طاقت‌فرسا روبرو هستند. این در حالی است که بسیاری از این افراد در بخش‌های حیاتی و خطرناک این صنعت مشغول به کار هستند.
عدم اجرای تعهدات: یکی دیگر از مشکلات اساسی، عدم پایبندی کارفرمایان به تعهدات خود در قبال کارگران است. این موضوع شامل مواردی مانند پرداخت نشدن به موقع حقوق، عدم پرداخت اضافه کاری، و عدم رعایت قوانین ایمنی و بهداشت کار می‌شود.
خصوصی‌سازی: واگذاری بخش‌های مختلف صنعت نفت و پتروشیمی به پیمانکاران خصوصی، منجر به وخیم‌تر شدن شرایط کارگران شده است. پیمانکاران به دنبال کسب سود بیشتر، بر مزایای کارگران و شرایط ایمنی کار فشار می‌آورند.
اعتراض‌های پیشین: در سال‌های اخیر شاهد اعتراض‌های متعددی از سوی کارگران در بخش‌های مختلف صنعت نفت و پتروشیمی بوده‌ایم. این اعتراض‌ها غالباً با سرکوب شدید از سوی مقامات امنیتی روبرو شده‌اند.
مهم است که توجه داشته باشیم که اعتصاب‌های کارگری در ایران فقط مختص به صنعت نفت و پتروشیمی نیست. در ماه‌های اخیر، شاهد اعتراض‌های گسترده‌ای در سایر بخش‌ها از جمله معدن، فولاد، نساجی و بازنشستگان نیز بوده‌ایم.
