انقلاب از زبان یک دهه هشتادی
روز ۲۵ مهرماه۱۴۰۱ در سی و دومین روز قیام سراسری مردم ایران یک دختربچه دهه هشتادی با انتشار ویدئویی در فضای مجازی، جامعه بپاخاسته‌ی ایران را یک بار دیگر متوجه خواسته‌های واقعی و حقیقتی نسل جوان کرد. این دختر دهه هشتادی که رو به سران حکومت سخنش را آغاز می‌کند؛ می‌گوید: من یک دهه هشتادی‌ام . همان که شما به او می گویید بچه… درد من پیرمردی است که برای تهیه دو میلیون پول عمل کودکش داره در مترو فال می فروشه.
درد ما آن پیرزنی است که دارد از سطل زباله برای سیرکردن شکم کودکانش آذوقه جمع می‌کنه…
درد ما فقط حجاب نیست. فقط یکی از دردهای ما حجاب است… ما شرم می‌کنیم که به دنیا بگویی که بخاطر حجاب و موی سر مجازات می شیم و کشته می شیم.
بیشتر بخوانید
برای دهه هشتادی‌ها شکست وجود ندارد!
منشور انقلاب از زبان یک دهه هشتادی
این دختر دهه‌هشتادی در قسمت دیگری از منشور انقلابش می‌گوید؛ چرا بچه‌های خودتان در همان کشورهایی دارند خوشگذارنی می کنندکه می‌گویید شما را تحریم کردند و ما باید اینجا زجر بکشیم؟…
درد ما این است که چرا یک زن باید تن فروشی کند تا خرج شوهر بیمارش را در بیاورد؟ … درد ما این است که چرا امام جمعه چرا پلیس باید به مردم وکودکان تعرض کنه؟…
مگر نمی گوید محرم و نامحرم پس چرا دختران مردم را در خیابان به اون وضع فجیع دست می زنید؟
چرا در آن دو سال کرونا واکسن وارد نکردید ولی رفتید از همان کشورها گاز آشک آور وارد کردید؟
این دختربچه دهه هشتادی در ادامه می گوید؛ نگویید فقط موضوع حجابه. نه موضوع فقط حجاب نیست. موضوع اختلاسه . کسی که اختلاس کرده داره راست راست توی خیابون می گرده ولی نخبگان و اندیشمندان ما توی زندان هستند…
