استفاده از کودک سرباز؛ از شنیعترین سیاست حاکمیت ملایان
۱۲فوریه روز جهانی مبارزه با کودک سرباز است. آماری از کودک سرباز در حکومت ایران در دست نیست. کارشناسان میگویند حکومت ایران برای آموزش کودکان جهت سرکوب اعتراضات تلاش میکند. این موضوع نگرانیهای بینالمللی را افزایش داده است.
استفاده حکومت ایران از کودک سرباز پدیده جدیدی نیست. این روند از جنگ خمینی با عراق شروع شده و ادامه داشته است.
حکومت ایران با شروع جنگ هشتساله هزاران کودک را وارد میدان جنگ کرد. این سیاست موجب کشته شدن هزاران کودک و نوجوان شد.
در روز جهانی مبارزه با استفاده از کودک سربازان کارشناسان تأکید دارند که در سالهای اخیر موارد بسیاری از سوءاستفاده از کودک سربازان گزارش شده است.
پس از اعتراضات مهسا ژینا امینی این روند افزایش یافت. گزارشهای متعددی درباره حضور کودکان در پایگاههای بسیج منتشر شده است.
کنوانسیون حقوق کودک استفاده از کودکان زیر ۱۵سال در امور نظامی را ممنوع کرده است.
همچنین، طبق بند اختیاری این کنوانسیون، بهکارگیری کودکان زیر ۱۸سال در جنگ، جنایت جنگی محسوب میشود. اما حکومت ایران این قوانین را نادیده میگیرد و به جذب کودکان ادامه میدهد.
حکومت ایران ۴۶سال است برای جذب کودک سرباز تلاش میکند. طرح «ارتش ۲۰ میلیونی» خمینی پیشزمینه این اقدام جنایاتکارانه است.
لشکرهای فاطمیون و زینبیون نمونهای از استفاده حکومت ایران از کودک سرباز هستند. در این گروهها کودکان افغان نیز بهعنوان نیروهای نظامی به کار گرفته میشوند.
حکومت ایران کنوانسیون حقوق کودک را پذیرفته است اما اجرای آن را مشروط کرده است. اگر قوانین این کنوانسیون با مطامعاش مغایرت داشته باشد، حکومت ایران آن را اجرا نمیکند. این شرط به حکومت ایران اجازه میدهد تا قوانین بینالمللی را دور بزند.
۴۴۰هزار کودک سرباز در جنگ با عراق به میدانهای مین فرستاده شدند
حکومت ایران از روشهای مختلفی برای جذب کودکان در نیروهای نظامی استفاده میکند. بسیج و سپاه در مدارس و مساجد فعال هستند. آنها تلاش میکنند کودکان زیر ۱۸سال را بهعضویت خود درآورند. تبلیغات وسیعی برای جذب این کودکان انجام میشود.
یکی از نمونههای این فعالیتها، پایگاههای بسیج است. این پایگاهها تحت نظارت مستقیم سپاه پاسداران فعالیت میکنند. آنها در مدارس تبلیغات گسترده انجام میدهند.
نصب بنرهای تبلیغاتی در محیطهای آموزشی یکی از روشهای آنهاست. این اقدامات نشان میدهد که حکومت ایران بهطور سیستماتیک کودکان را برای اهداف نظامی آماده میکند.
در این پایگاهها، کودکان بهشرکت در دورههای نظامی تشویق میشوند. آنها در کلاسهای آموزشی شرکت میکنند. این کلاسها شامل آموزشهای نظامی، نمایش فیلمهای جنگی و بررسی کتابهای ایدئولوژیک است.
وزارت آموزش و پرورش حکومت ایران از زمان جنگ ایران و عراق، درس «آمادگی دفاعی» را وارد برنامه درسی کرده است.
یکی از مراحل این درس، بردن دانشآموزان ۱۵ و ۱۶ساله به میدان تیر است. هدف از این آموزشها، آمادهسازی نسل جدید برای جنگ و سرکوب است.
حکومت ایران حتی برای سرکوب اعتراضات از کودک سرباز استفاده میکند. به آنها پول میدهد تا برای سرکوب و جاسوسی فعالیت کنند.
فقر گسترده به ابزاری برای جذب کودک سرباز تبدیل شده است. خانوادههای فقیر مجبور به فرستادن فرزندان خود به این نیروها میشوند.
روزنامه اطلاعات در ۱۱اردیبهشت ۱۳۶۱ از نقش کودکان در جنگ نوشته بود. این گزارش نشان میدهد که چگونه کودکان برای عبور از میدان مین استفاده میشدند. بدنهای خردسال آنها تکهتکه میشد. صحنههایی وحشتناک از این دوران در خاطرات بازماندگان باقی مانده است.
[کودکان؛ قلبهای کوچک پرپر شده در جنگ ضد میهنی]
در طول جنگ ایران و عراق ۴۴۰هزار دانشآموز به میدانهای مین فرستاده شدند.
در همین زمینه
کودکان؛ قلبهای کوچک پرپر شده در جنگ ضد میهنی
کودک سربازان ۲۰درصد از کشتههای جنگ خمینی با عراق
اعدام سیستماتیک کودکان، کشتار نوجوانان در اعتراضات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ و مسلح کردن کودکان برای سرکوب از دیگر اقدامات حکومت ایران است. این اقدامات بهطور گسترده در گزارشهای حقوق بشری ثبت شدهاند.
اکرمی وزیر سابق آموزش و پرورش حکومت ایران گفته بود هدف این وزارتخانه آموزش جنگی ۱۰میلیون دانشآموز بوده است.
او تأکید کرده بود که تمام تلاش نظام آموزشی باید صرف تجهیز دانشآموزان برای جنگ شود.
رفیقدوست وزیر سپاه پاسداران ملایان نیز در سال ۱۳۶۲ اعلام کرده بود که ۵۷درصد نیروهای عملیات خیبر دانشآموز بودند.
فرمانده وقت سپاه پاسداران نیز اعلام کرده بود که وزارت آموزش و پرورش بهعنوان یک سازمان نظامی در جنگ فعال بوده است. این سخنان تأییدکننده نقش گسترده دانشآموزان در جنگ و استفاده از کودک سربازان است.
در ۲۰تیر ۱۴۰۲ امیرعلی حاجیزاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه اعلام کرد که ۲۰درصد کشتههای جنگ خمینی با عراق را دانشآموزان تشکیل میدادند.
او تأکید کرده بود که ستون فقرات یگانهای نظامی را دانشآموزان تشکیل میدادند. این اعتراف نشان میدهد که چگونه حکومت ایران از کودکان در جنگ استفاده کرده است.
بنا بر گفته حاجیزاده و اشاره وی به گزاره «۳۶ هزار شهید دانشآموز» نشان میدهد که دانشآموزان بخش بزرگی از نیروهای نظامی حکومت ایران بودهاند.
این کودکان در یگانها، گروهانها و لشکرهای مختلف سازماندهی شده بودند.
حکومت ایران همچنان از کودک سرباز استفاده میکند. سازمانهای بینالمللی بارها این اقدامات را محکوم کردهاند.
در اعتراضات ۱۴۰۱ تصاویری از کودکانی ۱۳، ۱۴ساله که به آنها لباس نظامی پوشانده شده و باتوم و سپربهدست در خیابانها برای سرکوب به صف شده بودند، اعتراضات بسیاری را در جامعه ایران برانگیخت.







