ما انسان‌ها کهکشان راه شیری را از درون زمین و از دیدگاه خود بر روی این سیاره رصد می‌کنیم. تا همین چند سال پیش مردم فکر می‌کردند که کهکشان راه شیری کل جهان هستی است. راه شیری از بیرون به‌صورت قرصی با ۴۰۰میلیارد ستاره قابل مشاهده است. جزیره‌ای درخشان که داستان شورانگیزی برای گفتن دارد. کهکشان ما ایستا نیست و تاریخ پرشکوه و پویایی نیز دارد. ما به‌تدریج در حال درک کهکشان راه شیری در جهانی هستیم که مملوء از تریلیون‌ها کهکشان دیگر است. جهانی پرتلاطم که این کهکشان را شکل داده است. راه شیری ما واقعاً جای فوق‌العاده زیبایی می‌باشد. مجموعه شگفت‌انگیزی از گازها و غبارهایی زیباست که همگی باهم به‌نوعی می‌چرخند و مانند یک نقاشی فوق‌العاده زیبا می‌باشد. کهکشان راه شیری به‌دلیل نوار متراکم ستارگانی که از آسمان مشاهده می‌کنیم نام‌گذاری شده است. اما در واقع امر ساختاری است که ما را کاملاً احاطه کرده است. هر ستاره‌ای در آسمان بخشی از این کهکشان، از جمله خورشید ما می‌باشد. شکل‌گیری کهکشان راه شیری میلیاردها‌سال به‌طول انجامید. هنوز این کهکشان یکی از آشناترین اشکال این طبیعت است. مارپیچ‌های زیبای راه شیری مشخصه تاریخ پویای این کهکشان است. چگونه می‌توانیم از موقعیت درونی خود در زمین این کهکشان را رصد کنیم؟. این سؤالی بود که همواره ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بود.
در همین زمینه
کهکشان‌ها؛ انسان شگفت زده هنوز به آسمان چشم دوخته است!
تلسکوب فضایی هابل یکی از بزرگترین دست‌آوردهای تاریخ بشر
در دهه ۹۰ میلادی این امر برای آنان با پرتاب شاتل و تلسکوپ هابل محقق شد. تلسکوپ فضایی هابل در واقع یکی از بزرگترین دستاوردهای تاریخ بشر در این مأموریت بود. هابل فقط بر راه شیری تمرکز نکرده است بلکه از آن فراتر رفته است. او در حال رصد اعماق فضا می‌باشد. در طی این مأموریت ما توانستیم مشاهداتی را داشته باشیم که فراتر از هر چیزی بود که می‌دانستیم. این مأموریت باعث شد که درک کنیم در فضا چه تعداد کهکشان وجود دارد. تخمین تعداد کهکشان‌ها واقعاً سخت است، از کهکشان‌های بزرگی که باهم ادغام شده‌اند تا مارپیچ‌های بی‌نهایت زیبایی که وجود دارند. هابل به‌ما نشان می‌دهد که میلیون‌ها و شاید میلیاردها کهکشان دیگر وجود دارد. هابل با تمرکز بر آن‌هایی که در فواصل دورتر قرار دارند به اعماق زمان نیز می‌نگرد. او هم‌چنین تصویری از کهکشان‌ها در دوران طفولیت‌شان به ما نشان می‌دهد. آن کهکشان‌ها در دورانی که فعالیت کیهانی عظیمی در جریان بود یعنی اندکی پس از انفجار بزرگ شکل گرفته‌اند. اکنون ما به لطف تلسکوپ هابل به این تصاویر زیبای خلقت می‌نگریم و درک تازه‌ای از جهان هستی و زادگاه خود درمی‌یابیم. هم‌چنین ما می‌توانیم آینده کهکشان خود و پایان گریز ناپذیرش را مشاهده کنیم.
