کامیونداران؛ مشکلات بی پایان در جاده‌های بی سرانجام: رانندگان خوروهای سنگین که کارشان انتقال ارزاق از بنادر جنوب به سایر شهرهای ایران است، ساعت‌ها بایستی در صف تحویل‌گیری بارهای‌شان منتظر بمانند. اما هیچ‌گونه تسهیلات و امکاناتی برای استقرار تا زمانی که بارها را منتقل می‌کنند، ندارند. آنها بایستی این زمان‌های طولانی را در خودرو نشسته و تمام مدت در ماشین باشند.
حتی امکاناتی مثل سرویس بهداشتی برای رانندگان وجود ندارد. آنها ساعت‌ها و ساعت‌ها بدون هیچ امکان استراحتی باید در خودرو بمانند.
رانندگان بدون هیچ خدمات پشتیبانی
این مشکل بخصوص در شرایطی وضعیت رانندگان را سخت‌تر می‌کند که آنها مجبور می‌شوند بخاطر تحویل‌گیری بار ۲ الی ۳ روز منتظر بمانند. این مشکل در شرایط هوای گرم تابستان بیشتر می‌شود. آنها هیچ محلی برای استراحت یا حمام و رستوران یا محلی که غذا تأمین شود، ندارند. شب‌ها هم در جاده‌ها امنیتی وجود ندارد که در جاده کنار بزنند و استراحت کنند.
دیگر داشتن خودرو سنگین و رسیدگی به آن برای رانندگان بصرفه نیست. همه اجناس و لوازم گران شده است. مخارج با درآمدها همخوانی ندارند. خودبخود حتی اگر رانندگان خودشان هم نخواهند، اعتصاب و خوابیدن کار در تقدیر است. چرا که اگر کار نکند حداقل از پول از جیب خرج نمی‌کند.
مثلا باری که از تهران برای خرمشهر ۶ میلیون کرایه گرفته می‌شود، یک میلیون هزینه کمیسیون است، ۷۰۰هزارتومان هزینه گازوئیل می‌شود. نهایتا بیش از سه میلیون درآمد برای سه روز آن هم با این شرایط نامناسب، عاید راننده نمی‌شود.
بیشتر بخوانید
تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری‌بگیران با شعار عدالت
ناهمگونگی درآمد و هزینه‌ها
این در حالی است که استهلاک لاستیک (که بدترین نوع لاستیک الان در بازار جفتی ۱۳میلیون تومان است) و روغن را هم بایستی اضافه کرد. و رانندگان با این همه سرمایه و با این همه زحمت، عملا هزینه سه برابر درآمد می شود. راننده فقط می‌تواند مخارج جاری روزانه خانواده‌اش را بپردازد و هیچ پس‌اندازی هم ندارد.
یکی از رانندگان که خودش مدتهاست در این شغل کار می‌کند می‌گوید: «همه جای دنیا برای راننده از دکترها هم ارزش و احترام بیشتری قائل هستند. اما در این نظام رانندگی خودروی سنگین را یک شغل تفریحی تلقی می‌کنند.
ما ماشین‌دارها اگر متحد باشیم و بخواهیم یک ماه اعتصاب کنیم، می‌توانیم بیشترین خسارت را به این نظام بزنیم. دو سال پیش یک اعتصاب گسترده سراسری کردیم ولی با وعده و وعید آنرا ساکت کردند. ولی هیچیک از وعده‌هایی که داده شده انجام نشده. اما به احتمال زیاد تا آخر امسال باز هم اعتصاب خواهیم کرد».
کامیونداران؛ مشکلات بی پایان در جاده‌های بی سرانجام/
