کارگران فلزکار خطاب به روحانی: به همت شما و دولت‌های پیشین هر روز فقیرتر شده‌ایم
سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران که پیش از این در اسفندماه ۱۳۹۸ در نامه‌ای خطاب به آخوند حسن روحانی خواستار اقدامات پیشگیرانه بهداشتی و ایمنی برای مقابله با ویروس کرونا در محیط کارشان شده‌بودند، روز ۲۰فروردین ۱۳۹۹ طی نامه سرگشاده دوم خود خطاب به حسن روحانی، نسبت به مشکلات مشقت‌بار خود در دوران گسترش بیماری کرونا هشدار دادند.
کارگران در بخش آغازین نامه سرگشاده خود می‌نویسند:
با توجه به روند رو به رشد بیماری کرونا در کشورمان پس از تقریبا پنجاه روز که از شیوع این بیماری می گذرد؛ همچنان شاهد آن هستیم که این اپیدمی هنوز کنترل نشده و امیدی هم به سیر نزولی شدن آن مشاهده نمی‌گردد.
در ادامه این نامه کارگران فلزکار خطاب به روحانی، کارگران فرصت‌های از دست رفته بدلیل بی‌عملی دولت روحانی را برمی‌شمرند:
متاسفانه روزهای طلایی نوروز که بهترین موقعیت برای مقابله ی موثر و کنترل و مهار بیماری، از طریق قرنطینه کردن تمام کشور از درب خانه ها بود، را از دست دادیم. مماشات با این بیماری نه تنها هزینه‌ی بسیاری به لحاظ انسانی و اقتصادی برای کشور در بر خواهد داشت، بلکه باعث از دست رفتن زمان و گسترش هرچه بیشتر این بیماری و بردن جامعه به سوی فاجعه ای مشابه آنچه که در ایتالیا و اسپانیا رخ داده است، خواهد شد.
فلزکاران سپس خطاب به روحانی، وظیفه دولت در تأمین الزامات قرنطینه را یادآوری می‌کنند:
نشستن در خانه و اجرای قرنطینه، به لوازم و امکانات و تدابیری احتیاج دارد که وظیفه دولت است تا آن را مهیا و تامین کند. بیمه بیکاری دوران کرونا اعلام شده توسط وزارت کار، رانندگان و کارگران ساختمانی را در بر نمی گیرد. دستفروشان و بسیاری از بیکاران و کسانی که دارای مشاغل حاشیه ای هستند را پوشش نمی دهد. نمی توان خانه نشینی را تبلیغ کرد اما فقرا را در نظر نداشت و مردم را با مشکلاتشان تنها گذاشت. خانوارهای زیادی هستند که شغل و درآمد ماهیانه ی ثابتی ندارند.
کارگران زحمتکش فلزکار در بخش دیگری از نامه سرگشاده ضمن اشاره به نداشتن حداقل تجیهزات بهداشتی در محیط کار و قیمت سرسام آور این تجهیزات، می‌نویسند:
نمی‌توان کارگر ذوب آهن را به سرکار فرستاد اما دستکش و لوازم ضدعفونی را در اختیارشان قرار نداد. در حال حاضر کارگران پروژه ای حتی حقوق عقب افتاده چند ماهه و عیدی و دیگر مزایایشان را دریافت نکرده اند. چه کسی باید به این امور رسیدگی کند؟ !! در همین تهران، رانندگان اتوبوس شرکت واحد از ابتدای شیوع بیماری کرونا تاکنون از سوی کارفرمایشان ماسک و دستکش نگرفته اند؟
قبل از شیوع بیماری کرونا، دستکش لاتکس بسته ای ۳۵ هزار تومان در داروخانه ها توزیع می شد اکنون ۱۰۰ هزار تومان شده است، یعنی افزایش ۳ برابری یافته، ماسک ۵۰۰ تومانی امروز در داروخانه ها با قیمت ۴۵۰۰ تومان عرضه می شود یعنی ۹ برابر، الکل لیتری ۶۰ هزار تومانی اکنون ۱۰۰ هزار تومان به فروش می رسد. از بازار سیاه هیچ نمی گوییم.
طبقه کارگر و فقرا و اقشار آسیب پذیر و کم درآمد، نمی توانند این اقلام را در سبد خرید خود قرار بدهند، چرا که به همت شما و دولت های پیشین هر روز فقیرتر شده ایم و قدرت خریدمان کاهش یافته است. اگر در ابتدای سال ٩٧ طبق مصوبه‌ی وزارت کار ٢٣٢ دلار دستمزدمان بود در سال گذشته به ١٣٠ دلار رسید؛ بعد شما انتظار دارید مردم مرتب دستهایشان را بشویند و در خانه مانده تا بیماری مهار شود؟
امروز کرونا نه تنها کارتن خواب‌ها و تن فروشان و دست فروشان را با خود می‌برد، بلکه مراکز نگهداری سالمندان و زندانیان را نیز آلوده کرده و نگرانی‌ها را افزون نموده است.
در ادامه این نامه تکان دهنده کارگران وضعیت سایر کشورها را با عملکرد ضدکارگری دولت روحانی مقایسه می‌کنند:
در کشورهای دنیا از چین گرفته تا انگلیس دولت ها به کمک کارگران و کارمندان و مردم فقیر آمده اند. در انگلیس دولت بوریس جانسون ٨٠ درصد حقوق کارگران و کارمندان را تقبل کرده تا آنان را وادار به خانه نشینی کنند تا مشاغل کوچک ضربه نخورد.
ما از شما می خواهیم تا دیر نشده رویکرد دولت به سمت قرنطینه کامل یا شهر به شهر به مدت ۳۰ روز برده شود تا در زمان و هزینه کمتر انسانی این بلا از سر مردم دردمند ما کم شود.
در بخش پایانی نامه، کارگران شریف فلزکار خواسته‌های خود را خطاب به روحانی بیان می‌کنند:
١- همه فقرا و زحمتکشانی که منبع درآمدی ندارند بدون هیچ شرطی تا ۳ ماه آینده زیر پوشش بیمه بیکاری قرار گیرند.
٢- تمامی حقوق های عقب افتاده در سراسر کشور پرداخت شده و به روز گردد.
٣- لوازم بهداشتی از جمله ماسک، دستکش، الکل و مواد ضدعفونی کننده، بطور رایگان در اختیار همه قرار گیرد.
٤- ضدعفونی معابر و محلات تا درب خانه ها بطور جدی و بدون وقفه، توسط افراد آموزش دیده، انجام پذیرد.
٥- بی خانمان‌ها در گرمخانه ها و مساجد متمرکز شده تا از اشاعه بیماری جلوگیری شود.
٦- مراکز تولیدی، صنفی و ادارات توسط اداره بهداشت بازرسی های بهداشتی دقیق و جامع بشوند تا کم کاری صورت نگیرد.
٧- همه زندانیان آزاد شوند. می توان با دستبندهای الکترونیکی آنان را کنترل نمود.
٨- پرستاران و کادر درمانی بیشتری به کار گرفته شود تا جان این قهرمانان وطن به دلیل کار شبانه روزی به خطر نیفتد و تلفات کادر درمانی متوقف شود. مراکز درمانی هنوز هم به ۱۰ هزار کادر درمانی دیگر نیازمندند. می توان با دعوت از همه بازنشسته‌های این رشته کادر درمان را یاری داد.
٩- حقوق کادرهای درمانی و کارگرانی که در کارخانه های بهداشتی به سختی کار می کنند، نه تنها هیچگونه عقب افتادگی نداشته باشد بلکه با پاداش های مناسب و در خور، گوشه کوچکی از این فداکاری ها جبران شود.
نامه کارگران زحمتکش فلزکار خطاب به روحانی، به خوبی ضعف و ناکارآمدی دولت وی را در مقابله با بحران کرونا به نمایش می‌گذارد. موضوعاتی که کارگران به عنوان درخواست خطاب به روحانی نوشته‌اند، حداقل‌هایی است که در هر دولت و حاکمیت مردمی، در اولویت امور قرار می‌گیرد. اما در نظام آخوندی، اولویت دولت و همه ارگان‌ها، اختصاص دادن سرمایه‌های کشور به جنگ افروزی و صدور تروریسم در منطقه و پر کردن جیب آقازاده‌ها است. کما اینکه خامنه‌ای نیز در سخنرانی ۲۱فروردین خود، وقیحانه بار تأمین نیازهای اقشار کم درآمد و آسیب‌دیده از اپیدمی کرونا را به دوش خود مردم انداخت. گره همه مشکلات معیشتی و شغلی کارگران و همه اقشار زحمتکش و شریف تنها با تغییر حاکمیت ولایت فقیه و برقراری حاکمیت مردمی باز می‌شود.
