ژان پیر برار نماینده پیشین مجلس ملی فرانسه طی سخنانی با تاکید برشعار نه شاه و نه شیخ یاد آور شد که هیچ کسی بی رحمتر و وحشیتر از آخوندها نیست. ژان پیر برار با اشاره به پزشکیان گفت: در یک کنفرانس مطبوعاتی، از او پرسیدند: آقای رئیسجمهور، خط مشی شما چیست؟ او بلافاصله پاسخ داد: خط من، خط ولی فقیه است..
متن سخنان ژان پیر برار
در اواخر حکومت سلطنتی در فرانسه، باستیل البته مکانی دلپذیر نبود، اما فضای روشنگری قرن هجدهم در آن حاکم شده بود و دیگر برخی کارها در آن صورت نمیگرفت. در زندان باستیل، شکنجه و اعدامهایی مانند امروز در زندان اوین وجود نداشت.
باید اینرا در ذهن داشته باشیم. زیرا هیچکس بهاندازة آخوندها وحشی و بیرحم نیست. آنهایی که بهدنبال راهحلهای جایگزین برای سازش با آخوندها هستند، جنایتکارند.
این دال بر صحت شعاری است که من شنیدهام: نه گربه، نه بچهگربه. چون برخی کاری بهتر از بیرون آوردن پسر شاه ایران از نفتالین ندارند، با این تصور که شاید با این یکی شانس بهتری داشته باشیم. نخیر!
نه شاه، نه آخوند. و این وظیفة کمیته پارلمانی برای ایران دموکراتیک است که در این زمینه هوشیار باشد.
وقتی کمیتة پارلمانی برای یک ایران دموکراتیک را ایجاد کردیم، ۱۷سال پیش، هدف این بود که نمایندگانی از همة جناحهای سیاسی گرد هم آیند، چون هدف مشترکی که داشتیم ارزشش را داشت. همین اتفاق هم افتاد. ما با افراد بسیار متفاوتی کنار هم قرار گرفتیم.
ولی ما توانستیم متحد شویم، درست مثل زمان مقاومت و تأسیس شورای ملی مقاومت فرانسه. پیشینیان ما افراد شجاعی بودند. آنها توانستند شکافهای عمیق و اختلافات شدیدشان را موقتاً کنار بگذارند. یک برنامة سیاسی کاملاً روشن وجود دارد که توسط چندین سخنران یادآوری شد: برنامة ده مادهیی ارائهشده توسط مریم رجوی که مفاد اصلی آنرا میشناسیم. در این زمینه، هیچ شبههیی امکانپذیر نیست. یا با آن هستیم، یا علیه آن.
در همین زمینه
آخوندها چگونه در ایران سر بر آوردند؟!
متحد علیه شیخ و شاه
برابری حقوق زنان و مردان، مخالفت با مجازات اعدام و دیگر خواستههای مربوط به جدایی دین و دولت و غیره. پس باید مراقب بود. میدانید، میگویند رئیسجمهور جدید (رژیم) ایران میانهرو است.
آنها ماسک بر چهره دارند و نیازی نیست منتظر کارناوال باشید تا ماسکهایشان را ببینید! اینجا، افرادی هستند که با آنها مماشات میکنند، میخواهند آنها را باور کنند. لذا برای توجیه بزدلی و مماشاتشان، باید جنبههای مثبتی در این جماعت بیابند. اما آنها چندان در جریان نیستند، کافی بود اظهارات این رئیسجمهور جدید را بشنوند. بهمحض اینکه بهاصطلاح انتخاب شد، در یک کنفرانس مطبوعاتی، از او پرسیدند: آقای رئیسجمهور، خط مشی شما چیست؟ او بلافاصله پاسخ داد: خط من، خط ولی فقیه است.
موضوع تعیین تکلیف است. خط مشی او، خط قاتلان است. بنابراین، با همدستان قاتلان، هیچ ملاطفتی ممکن نیست، هیچ مصالحهیی در کار نیست: مبارزه تا پیروزی نهایی. بدون این، پیروزی کامل نخواهد بود و فردا باید خود را برای دوران دشوارتری آماده کنیم.
پس از خانم رجوی تشکر میکنم و به آلخو تبریک میگویم که زنده مانده. اما چیزی که او نگفت این بود که با وجود آن حال وخیم، کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد. او خبرنگاران را گردهم آورد تا توضیح بدهد که همة این ماجرا کار آخوندها است. در حالی که هنوز زخمی و خونین بود، این نیرو را یافت که روی تلفن همراهش مقصران را معرفی کند. بهواقع فوقالعاده است. بعدتر که حالش بهتر شده بود، دوباره با خبرنگاران دیدار کرد و توضیح داد که رژیم آخوندها چیست.
اینها بهظاهر چیزهای سادهیی هستند، اما بگذارید نقلقولی از کسی بکنم که بسیار دوستش دارم، رومن رولان که گفته بود: قهرمان کسی است که آنچه را که میتواند، انجام میدهد. تاریخ به ما نشان میدهد که برخی میتوانند بیش از دیگران انجام بدهند. آلخو از جملة آنها است.
