پول‌های مردم ایران کجا و چگونه خرج می‌شوند؟ این پرسشی‌ست که هر ایرانی از خود می‌پرسد؛ زیرا از یک سو می‌بیند که براساس آمارها کشورش یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیاست اما از سوی دیگر شاهد آن است که اکثریت مردم در فقر، تنگدستی و مشقت زندگی می‌کنند. بیکاری تا ۱۲ میلیون نفر افزایش یافته است، قیمت کالاها از کنترل خارج شده است و چشم‌انداز روشنی برای اقتصاد کشور نیز وجود ندارد.
آنقدر برای همگان مسجل است که سیاست‌های چهل سال گذشته سلطنت ولایت مطلقه فقیه، کشور را به این نقطه رسانده است، که حتی مقامات رسمی حکومت نیز تاکید می‌کنند که عمده مشکلات کشور ناشی از سیاست‌های اعمال شده است و نه تحریم‌ها.
اخیرا علیرضا محجوب عضو مجلس گفت: «هم ما و هم اقتصاددان‌ها می‌دانند که بحران ارزی اخیر به خاطر وجود تحریم‌ها نیست؛ چراکه تحریم‌ها شش ماه پس از بحران ارزی اعمال شدند.» [حداقل دستمزد کارگران، ۴۰ درصد سبد معیشت؟!؛ البته اگر پرداخت شود]
پول‌های مردم ایران کجا و چگونه خرج می‌شوند؟؛ این پرسشی است که تقریبا همیشه از طرف مقامات حکومت بی‌پاسخ می‌ماند. در اقتصادی که به گفته مقامات آمریکایی بین ۵۰ تا ۷۰ درصد آن در کنترل سپاه است، [تحریم‌های آمریکا علیه نظام ایران چه مسیری را خواهد پیمود؟] مشخص کردن پاسخ چنین پرسشی، می‌تواند همه‌ی گردش کار را برای صاحبان منافعش مختل کند.
برایان هوک، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، سیستم مالی نظام ایران را سیستمی «به عمد و آگاهانه تیره و غیرشفاف» خواند، و افزود: «رژیم نمی‌خواهد مردم بفهمند پول‌ها کجا می‌رود. اگر بفهمند خواهند دید که رژیم پول‌ها را، در عراق و سوریه و لبنان و یمن و بحرین خرج می‌کند تا به جاه‌طلبیهایش در خاورمیانه برسد.» [مجاهدین ۲۵ اسفند ۹۷]
خامنه‌ای در سخنرانی روز ۲۳ اسفند خود برای اعضای مجلس خبرگان، حضور نظامش در کشورهای منطقه را از جمله اهرم‌های قدرت برای بقای نظامش دانست. او با فرض گرفتن اینکه «موقعیّت» نظامش «در منطقه الان به نحوی است که دشمن از» آن «حساب می‌برد»، مخالفینش در درون نظام که تداوم حضور در منطقه را به زیان موجودیت آن می‌دانند، کسانی توصیف کرد که به «نقشه‌ی دشمن کمک می‌کنند.» [خامنه‌ای ۲۳ اسفند ۹۷]
این همه نشان می‌دهد که خامنه‌ای با استفاده از اقتصادی که به واقع آنرا برای خود و سپاه «خصوصی» کرده است، به تداوم جنگ‌های تجاوزکارانه در کشورهای منطقه، ادامه خواهد داد، از این‌روست که هرگز به این پرسش پاسخ نخواهد داد که پول‌های مردم ایران کجا و چگونه خرج می‌شوند؟؛ هرچند که کارگر ایرانی امسال را با فقر بیشتر نسبت به سال گذشته آغاز کند.
