چرا خوزستان در تشنگی و عطش برخاست؟
قیام خوزستان روز پنج شنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۰ آغاز شد. این اعتراضات از سوی نیروهای انتظامی و امنیتی به خشونت کشیده شد و دستکم ۱۲ جوان معترض و مردم کشته شدند. صدها تن بازداشت و زخمی شدند.
قیام خوزستان سرآغاز یا پایان یک قیام
حکومت تلاش کرد این اعتراضات را به کشورهای خارجی ربط دهد تا خشونت دولتی را علیه معترضان مشروع جلوه دهد. در حالی که اعتراضات و قیام خوزستان به صورت مسالمت‌آمیز و مدنی بودند. روز چهارشنبه ۳۰ تیر، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، گروه اتحاد بازنشستگان، اتحادیه آزاد کارگران، سندیکای کارگران شرکت واحد و جمعی از فعالان مدنی با صدور بیانیه ای از «روزهای خونین خوزستان» سخن گفتند و حمایت خود را از خوزستان اعلام کردند.
در پی افزایش اعتراضات در شهرهایی چون سوسنگرد و ماهشهر، شهرهای دیگر هم برخاستند. در پی بحران بی آبی شهرهایی چون دورود، تویسرکان، قهدریجان و ایذه مردم با تنش بی آبی دست و پنجه نرم کردند. در طول سدسازی‌های دولت در خوزستان بسیاری از مردم شهر ایذه به خاطر ساخته شدن سد کارون ۳ مجبور به ترک روستاهای خود شدند.
نزدیک به ده هزار نفر از روستانشینان تحت تاثیر آب‌گیری سد مجبور به ترک روستاهای خود شدند؛ وضعیت اقتصادی مردم این مناطق بدتر شد و ساکنان این مناطق برای کشاورزی با مشکل کم آبی و فقر روبه‌رو شدند. [آثار ویرانگر سدسازی‌های سپاه بر روی دریاچه‌ها، تالاب‌ها و کشاورزی]
سدهای ۱۵ گانه بر روی دجله و فرات
در مجموع بیش از ۱۵ سد روی دجله و فرات ساخته شده است. این سدها همراه با سد آتاتورک تمام آب دجله و فرات را می‌گیرند و این آب‌ها از سوی ایران، ترکیه، سوریه به روی تالاب هورالعظیم بسته می‌شوند. کم آبی مشکلات عظیمی را ایجاد کرده است. طبق آمارها ۲۵درصد هور بزرگ آن خشک شده و باعث از بین رفتن دام‌های مردم جنوب خوزستان شد.
یک کارشناس اگاه به مسائل سد سازی می گوید: «در دوران رضا شاه و بعد انقلاب در دوره‌ی رفسنجانی در مناطق خوزستان شروع به سدسازی کردند. از طرف چهارمحال بختیاری به سمت اصفهان سد و تونل زدند. آب را از سمت اصفهان به طرف یزد بردند؛ بقیه آب به سمت زاینده‌رود، بهادران و به سمت کرمان و یزد می‌رود. از طرف دز آب را به سمت قم می‌برند. ۹۵ درصد آب را به شهرهای دیگر بردند؛ مردم خوزستان فقط از ۵ درصد آب استفاده می‌کنند که آن هم به باتلاق تبدیل شده و دیگر قابل مصرف نیست». [سپاه پاسداران چگونه خوزستان را به یک زمین سوخته تبدیل کرد؟]
این کارشناس می گوید: «ساختن سد کرخه باعث شد که هورالعظیم کامل خشک شود. در کنار آن هم شرکت نفت در آن جا نفت استخراج کرد و آب مردم بیشتر خشک شد. مردم برای تامین آب شرب وکشاورزی دچار بحران شدند. در حقیقت در خوزستان یک بحران زیست محیطی اتفاق افتاد».
قیام خوزستان با شعار من که تشنه ام
این روزنامه نگار و فعال سیاسی می گوید: «مردم به بی‌آبی و این فاجعه‌ی زیست محیطی معترض شدند. به صورت مسالمت‌آمیز اعتراض کردند. دام‌ها و ماهی‌های آنها تلف شدند. مردم با بیکاری و فقر روبه‌رو شدند. اما حق اعتراض مسالمت‌آمیز را هم به آنها نمی‌دهند. دولت به سوء مدیریت در این مناطق بی‌توجه است. سیاست‌گذاری درستی نسبت به این مناطق نداشته است. مردم زیادی در این مناطق کوچ اجباری را تجربه کرده‌اند. دموگرافی آنجا را تغییر داده‌اند؛ بعد از اعتراضات جوانان زیادی بازداشت شده‌اند که جان آنها در خطر است».
مردم خوزستان وقتی برخاستند شعار می دادند: «ما تشنه‌ایم»، «هور ما کجاست»، «کرخه و کارون جان ماست» شعارهایی بود که در خیابان‌های اهواز، خرمشهر، حمیدیه، ماهشهر، سوسنگرد، شوش، آبادان و شادگان شنیده می‌شد. شعارهایی که حکومت تلاش کرد با سرکوب آنها را خاموش کند.
