روز جهانی کارگر فرصتی برای شنیده شدن کارگران ایرانی
امسال درحالی به روز برگزاری اول ماه می روزجهانی کارگر نزدیک میشویم که ایران در سال گذشته شاهد بزرگترین قیام و جنبش اعتراضی خود در سالهای بعد از قیام ضد سلطنتی بود و به اذعان کارشناسان مسایل ایران، هرگز در ایران شرایط به گذشته بر نمیگردد.
امسال درحالی به استقبال روزجهانی کارگر میرویم که هزاران کارگر در بخشهای نفت و پتروشیمی و گاز در اعتصاب هستند. زحمتکشان و فرودستان به لحاظ معیشتی در وضعیت دشواری بسر میبرند و کمتر روزی است که خیابانهای ایران شاهد اعتراضات مردمی نباشد.
نگاهی به وضعیت کارگران ایران
براساس آمار و ارقام منتشر شده در رسانههای حکومتی حداقل دستمزد کارگران برای سال۱۴۰۲ در ظاهر امر ۲۷درصد اضافه شده است. این در حالی است که به تصریح رسانههای حکومتی با توجه به میزان تورم، یک فاصله ۸ تا ۱۰میلیون تومانی میان هزینههای زندگی و دستمزد ۱۴۰۲ وجود دارد؛ این شکاف مزدی در سال قبل (۱۴۰۱)، بین ۳ تا ۴میلیون تومان بود که امسال رشد بیش از ۱۰۰درصد داشته است. اینها اعداد و ارقامی است که روزنامه حکومتی ستاره صبح منتشر کرده است.
آشکار است که وضعیت سال به سال بدتر میشود. کما اینکه یک سال پیش در ۱۴۰۱وضعیت و معیشت کارگران آنچنان فاجعهبار بود که وزیر کار رییسی اعلام کرد: «حدود ۱۴میلیون و ۲۰۰هزار شاغل ایرانی با درآمد کم و بدون بیمه کار میکنند»
در همین رابطه
اعتصاب کارگران نفت،گاز و پتروشیمی وارد پنجمین روز خود شد!
این در شرایطی است که حکومت در هراس از شکل گیری اعتراضات کارگری از وجود تشکلهای کارگری مستقل به شدت هراس دارد و تنها به یک تشکل کارگری دست ساز به نام شوراهای اسلامی کارگران اجازه فعالیت میدهد. این شوراها در اصل ابزار سرکوب حکومت در بین کارگران و زحمتکشان هستند.
امسال در حالی که بازنشستگان و معلمان در اعتراض به وضعیت وخیم معیشت شان به خیابان آمدند و کارگران قرار دادی دهها کارفرمای بخش نفت و پتروشیمی دست به اعتصاب زدند. ضروری است که همه زحمتکشان و فرودستان جامعه برای بر زمین زدن دیو استبداد و بهره کشی و استثمار جنبش فراگیر خود را آغاز کنند و به این ترتیب اعتصاب و اعتراض صنفی خود را با قیام و انقلاب مردم پیوند بزنند. اعتراضات صنفی اقشار تنها در پیوند با جنبش عمومی مردم است که امکان بقا و رشد خواهد داشت.
در عین حال برای کارگران اردیبهشت ماه هر سال یادآور به رگبار بستن کارگران معترض جهانچیت کرج در ۸اردیبهشت ۱۳۵۰ توسط مأموران رژیم شاه در کاروانسرا سنگی است که ۲۰ کشته و ۸۰ مجروح بر جای گذاشت. کارگران و زحمتکشان ایران فریب نمایشها و شعارهای شاه پرستان مرتجع را نیز نخواهند خورد.







