تبعبض نژادی، سیاستی ضدانسانی در مورد مهاجران افغان
ابوالفضل فاتح، رئیس بخش سل و تحقیقات ریوی انجمن انستیتو پاستور حکومت ملایان، ۲۲مهر ۱۴۰۳ گفته بود: «بیشترین موارد سرایت بیماری و… مربوط به اتباع و به‌ویژه مهاجران افغان است».
این اظهارات، واکنش‌های بسیاری را برانگیخت. پژوهشگران و فعالان مدنی، ضمن نامه‌ای به فاتح نوشتند «گروه‌های محروم و آسیب‌پذیر» بیشتر از دیگران در معرض ابتلاء به بیماری‌ها هستند.
پژوهشگران و فعالان سلامت و مدنی سخنان فاتح درباره اتباع افغان را «انگ اجتماعی» و «نادرست» اعلام کردهاند.
۷۲ پژوهشگر و فعال اجتماعی در نامه‌ای سرگشاده به ابوالفضل فاتح نوشتند: «به‌عنوان یک مدیر بخش سلامت، باید از تبعات اظهارات خود آگاه باشید. اظهارات شما می‌تواند زمینه‌های برخورد با شهروندان افغانستانی را فراهم کند.»
نویسندگان نامه افزودند: «گروه‌های محروم و آسیب‌پذیر به‌دلیل محرومیت و مشاغل خطرزا بیشتر در معرض ابتلاء به بیماری‌ها هستند.»
فاتح در تاریخ ۲۲مهر ۱۴۰۳ بیان کرد: «بیشترین موارد ابتلا به سل مربوط به اتباع افغانستانی، به ویژه مهاجران غیرمجاز است.»
ابوالفضل فاتح ادامه داد: «روند ابتلا به سل در حکومت ایران کاهشی است، اما در استان‌های هم‌جوار مانند «پاکستان»، «افغانستان»، «ترکمنستان» و «عراق» افزایشی است.»
این اظهارات در برخی رسانه‌های حکومت ایران با تیتر «اتباع غیرمجاز؛ عامل افزایش سل در حکومت ایران» منتشر شد.
مقام‌ها و رسانه‌های رسمی حکومت ایران از شهروندان افغانستانی ساکن در ایران با عنوان «اتباع» یاد می‌کنند.
به تازگی، مقامات حکومت طالبان اعلام کردند در سه ماهه اول سال جاری میلادی، شمار مبتلایان به سل در افغانستان نسبت به سال گذشته شش درصد افزایش داشته است.
خان محمد منگل، رئیس برنامه ملی سل وزارت صحت حکومت طالبان، در خرداد امسال گفت در سال جاری «بیش از ۱۲هزار مورد» ابتلا به سل در افغانستان ثبت شده است.
بازی کثیف ملایان با برگ مهاجران افغان
اظهارات درباره ابتلای مهاجران افغان به سل در حالی مطرح می‌شود که مقامات حکومت سیزدهم و دولت پزشکیان بر بازگرداندن «اتباع غیرقانونی» افغانستان تأکید کردهاند.
حکومت ایران در چهاردهه گذشته میزبان میلیون‌ها شهروند افغانستان در دوران بحران‌های سیاسی بوده است.
پیشتر، استاندار تهران تهدید کرد که اتباع غیرمجاز از خدمات شهری و غیرشهری و بهداشتی و درمانی محروم خواهند شد!
علیرضا فخاری روز شنبه ۱۰شهریور ۱۴۰۳ اعلام کرده بود: «اتباع و مهاجران غیرمجاز باید به سرعت کشور را ترک کنند و این طرح در استان تهران جدی است.»
در ماه‌های اخیر، گزارش‌هایی از بازداشت و اخراج اتباع خارجی منتشر شده است.
هرچند در این گزارش‌ها به تابعیت افراد اشاره نمی‌شود، اما جمع‌بندی دیگر گزارش‌ها نشان می‌دهد بیشتر این افراد شهروندان افغانستان هستند.
اظهارات مقام‌های حکومت ایران در هفته‌های اخیر، حساسیت‌ها درباره حضور مهاجران در ایران را افزایش داده است. موافقان و مخالفان این موضوع در شبکه‌های اجتماعی در حال جدال هستند.
پیشتر فرمانده کل انتظامی حکومت ایران، احمدرضا رادان نیز اعلام کرده بود مهاجران غیرمجاز باید تا آخر سال ایران را ترک کنند.
احمدرضا رادان بیان کرد: «سیاست‌ها و برنامه‌ها مبتنی بر بازگشت تمامی اتباع غیرمجاز است.»
حالا استاندار تهران می‌گوید: «مهاجران غیرقانونی از خدمات محروم خواهند بود و هزینه‌های مترتب بر حوزه‌های شهری و غیرشهری از آن‌ها گرفته خواهد شد.»
علیرضا فخاری به جزئیات این محرومیت اشاره نکرده است. وی هم‌چنین بیان کرد نیروی انتظامی به‌طور روزانه مشغول «پالایش» اتباع مجاز و غیرمجاز است. کسانی که تاریخ اقامتشان به پایان رسیده است، «باید به‌سرعت کشور را ترک کنند یا مجوز جدید برای حضور در کشور بگیرند.»
در همین زمینه
چرا حکومت ایران به آزار مهاجران افغان دامن می‌زند؟
چه تفاوتی بین اتباع بیگانه وجود دارد؟
چه فرقی بین شهروندان افغان با مزدوران، سوری، عراقی، یمنی، لبنانی و فلسطینی حکومت وجود دارد؟ در مردادماه امسال، ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که برخورد خشونت‌آمیز مأموران پلیس با یک مهاجر افغان را نشان می‌داد.این ویدئو واکنش‌های گسترده‌ای را به همراه داشت.
پیشتر، احمد وحیدی، وزیر کشور حکومت ایران، گفته بود در یک سال منتهی به اردیبهشت ۱۴۰۳ نزدیک به یک میلیون و ۳۰۰ هزار تن از اتباع خارجی «اخراج» شده‌اند.
موضوع مهاجران افغان و معضلاتی که حاکمیت به آن‌ها نسبت می‌دهد بیشتر بهانه‌هایی هستند که دستاویز قرار می گیرند تا این اتباع زحمت‌کش را اخراج، محدود یا… کنند. در حالی که مهاجران افغان طی چند دهه گذشته در یک زندگی مسالمت‌آمیز و با پذیرش و انجام سخت‌ترین کارها با کمترین منافع و مزایا، بار زیادی از کارهای اجرایی کشور ایران را بر دوش‌های خود گذاشته‌اند.
موضوع انتقال بیماری نیز پیش از آن که موضوعی مربوط به مهاجران افغان باشد، موضوعی به بی‌کفایتی و فقدان مدیریت کارگزاران حاکمیت است. موضوع کمبود دارو، گرانی سرسام‌آور آن، نبود برخی داروهای خاص برای شهروندان ایرانی خود گویاست.اما حاکمیت از برگ سرایت و واگیری بیماری از طریق مهاجران افغان سیاست‌های دیگری را پیگیری می‌کند و در فضای مجازی نیز کمپین‌هایی در این زمینه راه می‌اندازد.متاسفانه برخی نیز در این دام حاکمیت رفته و بر جو نفرت و دشمنی با مهاجران افغان دامن می‌زنند.
در حالی که در همه جای جهان، پذیرش شهروندان و انسان‌هایی که به دلایل سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، جنگ و… مجبور به ترک دیار خود شده و در کشور دیگری پناهنده می‌شوند، امری انسانی و ارزشمند است.
ملایان برای درمان گروه‌های نیابتی خود در عراق، فلسطین، لبنان، یمن، سوریه و… هزینه‌های کلان می‌کنند چون مطامع دارند اما در مورد اتباع افغانی بازی کثیف روانی به راه انداخته‌اند.
