چرا آبان ۹۸ در هر بزنگاهی گریبان حکومت را می‌گیرد؟
قیام و کشتار آبان ۹۸ برغم خواسته خامنه‌ای به یکی از موضوعات دعوا در جریان جنگ و جدال‌های انتخاباتی تبدیل شد. همه کاندیداهای برگزیده شورای نگهبان تلاش کردند روی موضوعات اساسی کشور نروند، با این وجود خشم عمومی جامعه و جنبش مادران شهدا چنان فضایی را ایجاد کرده که هرکدام از کاندیداها تلاش کردند از موضوع آبان ۹۸ فاصله بگیرند.
رئیسی: روحانی باید پاسخگو باشد
ابراهیم رئیسی معروف به جلاد ۶۷ که نامش تداعی کننده مرگ و نیستی و اعدام است، حتی از به کار بردن لفظ آبان ۹۸ وحشت دارد. او در مناظره سوم این گونه خودش را بی‌گناه معرفی کرد و دولت روحانی را دم تیغ داد.
«در رابطه با مسأله بنزین تصمیم‌گیرنده خود دولت بود. طرحش تو جلسه شورای هماهنگی فقط به‌دلیل هماهنگی بود. چند بار هم مطرح شد برای همآهنگی بود. اون بخشی که مصوبه داشت اون بخشی بود که باید در جهت تولید مصرف می‌کردند. گفتند در جهت تقسیم بین مردم باشد، این جهتش بود که به تصویب رسید. [اعتراض سراسری در ایران – قیام ۹۸]
در اجرایش بسیار بی‌تدبیری شد. برای این‌که بدانند در این قضیه مسؤل و مقصر کیست؟ به نظر من هم گزارش دبیر خانه شورا وجود دارد. هم گزارش مسؤلان عالیرتبه قضایی وجود دارد که با حضور همه اعضا بررسی شده که نهایتا اولین پاسخگو باید آقای روحانی باشد. این اسناد و مدارکش هم هست».
به این ترتیب ابراهیم رئیسی که نقش اصلی را در سرکوب و بازداشت هزاران معترض و اعدام جوانان آبان ۹۸ داشت. به طور کلی خودش را کنار کشید! او رندانه حتی تصمیم مشترک سران را که خامنه‌ای در سخنرانی ۲۶ آبان ۹۸ به آن استناد کرد را هم منکر شد. او روحانی و دولتش را هم مسئول تصمیم‌گیری و هم مسئول بی تدبیری! معرفی کرد.
روحانی: رئیسی دروغ نگوید
اما دولت روحانی، ابراهیم رئیسی را بی پاسخ نگذاشت. یک روز بعد از مناظره سوم یعنی در روز یک شنبه ۲۳ خرداد شورای اطلاع رسانی دولت روحانی، بدون آنکه نام ابراهیم رئیسی را بیاورد، او را به دروغگویی متهم کرد.
در این اطلاعیه، رئیسی به «دروغگویی آشکار، اتهام زنی و شانه خالی کردن از مسئولیت» متهم شد و نوشت دولت مسئول سرکوب اعتراضات آبان ۹۸ نیست.
شورای اطلاع رسانی دولت در اطلاعیه خود مدعی شد: «مباحث مربوط به اصلاح قیمت بنزین از آن جا که یک تصمیم کلان ملی و حاکمیتی به شمار می‌رفت، در جلسات متعدد سران قوا مورد بحث و بررسی قرار گرفت… مصوبه به امضای سران سه قوه رسیده و خدمت مقام معظم رهبری ارسال گردید. پس از تأیید مصوبه از سوی رهبر انقلاب، اجرای مصوبه از سوی شورای امنیت کشور در دستور کار قرار گفت».
در بخش دیگری از این اطلاعیه آمده است: «اجرای این مصوبه در ابتدا به خوبی و با کم‌ترین حاشیه پیش رفت. اما پس از حدود ۲۴ ساعت، برخی مخالفت‌ها از سوی برخی گروه‌ها و اشخاص سیاسی و برخی مسئولان عملا اجماع حاکمیتی حول این مصوبه را پیش چشم مردم شکست و منجر به تحریک عمومی شد.
به این ترتیب تحرکاتی که صرفا با هدف تخریب دولت انجام شد، کشور را با اعتراضات آبان ۹۸ مواجه ساخت که با بیانات صبح یکشنبه ۲۶ آبان ۹۸ مقام معظم رهبری این توطئه خنثی شد!»
به این ترتیب روحانی و باندش حوادث آبان را اولا ناشی از تحریکات باند مقابل معرفی کردند. در ثانی سرکوب و خنثی سازی قیام را هم به خامنه‌ای نسبت دادند. و اصلا مدعی شدند که «نحوه و شیوه برخورد با اغتشاش جز‌ء مسئولیت‌های دولت نیست!».
اما واقعیت چیست؟
واقعیت آن است که:
۱. قیام آبان ۹۸ که سرتا پای حکومت ولایت فقیه را به لرزه انداخته بود، نمرده است بلکه در بطن یک جامعه به شدت ناراضی و خشمگین زنده است. این جنبش به صورت تهدید جدی تمام حاکمیت را در نگرانی و اضطراب نگه داشته است. تلاش خامنه‌ای برای تک‌پایه کردن حاکمیت دقیقا برای مقابله با قیام در تقدیر است.
۲. هر دو باند غالب و مغلوب به یک اندازه در سرکوب قیام خونین آبان‌ماه دست داشته‌اند. چه این یکی در صدر شورای امنیت ملی و چه آن یکی در صدر قوه قضائیه مسئولان اول سرکوب و اعدام و شکنجه جوانان بودند. مردم به همین چشم به آنان نگاه می‌کنند. تحریم گسترده نمایش انتخابات توسط مردم نمادی از همین خشم است.
۳. هردو جناح قدرت این نفرت و انزجار و خشم روز افزون مردم را درک کردند. آنان می‌دانند در کنار بیکاری و فقر و فساد و کرونا یکی از عوامل خشم مردم کشتار ۱۵۰۰ جوان به جان آمده در آبان ۹۸ است. از این رو تلاش می‌کنند خود را بی تقصیر! جلوه بدهند.
۴. مردم می‌پرسند وقتی روحانی در نقش رئیس شورای امنیت ملی و رئیسی در رأس قوه قضائیه از مسئولیت پذیری در آن جنایت خودداری می‌کنند، پس چه کسی در این واقعه مسئول است؟ اگر منظور این است که همه چیز در ولی فقیه خلاصه شده است، در آن تردیدی نیست. اما ولی‌فقیه توسط همین بازوهای جنایتکارش به چنین سرکوب عریانی دست زده است.
از این رو مردم نیز همانند خانواده شهدای قیام رو به روحانی و رئیسی و البته خامنه‌ای می‌گویند: «نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم».
