سیل با ایران چه کرده است؟ این پرسش در درون خودش حاوی شماری چند تامل است.؛ جان‌های از دست رفته چه تاثیری بر بازماندگان می‌گذارد؟؛ اقتصادهای ویران شده، فقر را تا چه میزان دیگر در ایران گسترش می‌دهد؟؛ طبیعت ایران، پذیرای چه تعداد از این دست از حوادث در آینده دور و نزدیک خواهد بود؟. کوشیدن برای پاسخ به هر یک از این پرسش‌ها، و گستراندن دامنه فکر و تحقیق درباره‌اش، ما را به این سمت رهنمون می‌کند که: این تازه شروع یک وضعیت است.
۱۵ آوریل ۲۰۱۹/۲۶ فروردین ۱۳۹۸، فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر در سایت خود اعلام کرد: تخمین زده می‌شود که ۲ میلیون ایرانی یعنی یک نفر از هر ۴۰ نفر ساکنان کشور، به خاطر سیل عظیمی که سراسر ایران را در برگرفته، نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند.
این بیانیه با استناد به گزارش هلال احمر ایران، اعلام کرد که باران‌های سنگین و سیل‌های ناگهانی بیش از ۲ هزار شهر و شهرک را در ۳۱ استان تحت تاثیر قرار داده است. براساس این گزارش، تخمین زده می‌شود که ۱۰ میلیون نفر تحت تاثیر این شرایط قرار گرفته؛ از جمله بیش از نیم‌میلیون نفر از خانه‌هایشان جابه‌جا شده‌اند؛ برخی از این جابه‌جایی‌ها دائمی‌ست. [فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر ۱۵ آوریل ۲۰۱۹]
چنین وضعیتی حکایت از این دارد که فراتر از آثار روحی بازماندگان، و چشم‌اندازی که از واکنش‌های طبیعت به وضعیت پیش آمده یا وضعیت‌های در راه، می‌توان ترسیم کرد، در نخستین قدم، حدود ۲ میلیون ایرانی، در بی‌چیزی تقریبا مطلق به‌سر می‌برند، طوری که نیازمند کمک‌های فوری بشردوستانه شده‌اند؛ افزون بر نیم میلیون نفری که در درون سرزمین خود جابه‌جا شده‌اند. همه‌ی اینها به‌مفهوم از دست رفتن شغل‌ها، خانه‌ها و امکانات اولیه است؛ مفهوم دقیق‌ترش آن است که برای بازگرداندن همه‌ی اینها به‌پول احتیاج است؛ آنهم تحت حاکمیت نظامی که دلیلی برای رسیدگی به وضعیت مردم ندارد.
برای داشتن تصویری کامل‌تر و البته اولیه از خسارات ناشی از سیل، می‌توان به آماری که «مقام‌های مسول» نظام در مجلس ارائه دادند استناد کرد. براساس آنچه از این جلسه منتشر شده است، سیل تاکنون حدود ۲۰ هزار میلیارد تومان خسارت بار آورده است.
این جلسه علنی، روز یکشنبه ۲۵ فروردین برگزار شد؛ جلسه‌ای که وزیران چهار وزارتخانه کشور، نیرو، راه و جهاد کشاورزی به همراه چند مقام مسئول دیگر حضور داشتند.
وزیر راه و شهرسازی، در این جلسه اعلام کرد که سیلاب اخیر به‌حدود ۱۱ هزار ابنیه فنی؛ از جمله پل‌ها و آب‌روها، آسیب وارد کرد و ۷۲۵ پل به‌طور کامل تخریب شده است.
محمد اسلامی، «زیان مالی سیل را سه هزار و ۲۵۰ میلیارد تومان خسارت به راه‌ها، مسیرهای ریلی، ابنیه فنی و تاسیسات راه و شهرسازی ارزیابی کرد.»
به گفته این وزیر نظام، «در سیلاب اخیر حدود ۱۵۰ هزار واحد مسکونی در شهر و روستا دچار آسیب شد که ۵۰ هزار واحد نیازمند ساخت مجدد است و ۱۰۰ هزار واحد نیز باید تعمیر و بازسازی شود.»
وزیر جهاد کشاورزی هم «مجموع خسارت وارده به تولیدکنندگان زیربخش‌های مختلف بخش کشاورزی ایران را ۱۳ هزار میلیارد تومان برآورد کرد.»
به گفته وزیر نیرو نیز «سیل هفته‌های اخیر تا کنون دو هزار و ۱۰۰ میلیارد تومان خسارت به تاسیسات آب و برق وارد کرده است.» رضا اردکانیان افزود: «کل خسارات آب و برق را می‌توان ۲۱۰۰ میلیارد تومان بیان کرد.»
قابل توجه آنکه پیشتر، بیژن زنگنه؛ وزیر نفت، «از وارد آمدن خسارت یکهزار میلیارد تومانی به تاسیسات نفتی خوزستان در جریان سیل خبر داده بود.» [دویچه‌وله ۲۵ فروردین ۹۸]
به‌گفته بسیاری از کارشناسان برآوردهای صورت گرفته از میزان خسارات ناشی از سیل ویرانگر اخیر، برآوردهایی اولیه و خوش‌بینانه است، به‌خصوص آنکه سیل هنوز پایان نیافته است و مهمتر از آن، سطح قتل‌عام محیط زیست ایران توسط سپاه، به‌میزانی‌ست که حوادث هولاناک همواره در کمین نشسته‌اند. از این‌رو تحت حکومت ولایت فقیه، محیط زیست کشور تبدیل به یکی از عوامل گسترش فقر شده است.
درباره هزینه‌ای که باید برای جبران خسارت‌ها در نظر گرفته شود، خوب است به یاد بیاوریم که روحانی و تیم او، قبل و بعد از برجام، مدعی بودند که برای پیشرفت نظام، باید سرمایه‌های خارجی را جذب کنند. اکنون خسارت‌های ناشی از سیل به سایر عقب‌ماندگی‌های نظام اضافه شده است، بی‌آنکه از آن سرمایه خارجی نیز خبری باشد.
این همه در حالی‌ست که سرمایه‌ها و امکانات مردم ایران به‌طور عمده در دستان سپاه متمرکز شده است؛ سرمایه‌هایی که برای توسعه اتمی، موشکی، تسلیحاتی و گسترش جنگ‌های منطقه‌ای هزینه شده و می‌شود؛ سهم مردم ایران نیز مثل همیشه فقر و سرکوب است.
دقیقا به‌همین دلیل است که در جریان سیل اخیر، مریم رجوی، تاکید کرده است که «امکانات سپاه و ارتش و ادارات به ویژه ماشین‌آلات متعلق به مردم است و باید فورا در اختیار آنها قرار گیرد.» و سخنگوی مجاهدین نیز به «جوانان دلیر میهن» گفت: «باید بی‌محابا در هر کجا که امکانپذیر است امکاناتی را که متعلق به مردم است، در اختیار بگیرند و در خدمت مردم سیل‌زده بکار اندازند.» [امکاناتی که متعلق به مردم است را در اختیار بگیرید؛ آنچه سخنگوی مجاهدین گفت]
