سوختبران شورشگر سراوان! روز سه‌شنبه ۵اسفند، مردم خشمگین سراوان با تسخیر فرمانداری این شهر دست به شورش علیه قاتلان فرزندانشان زدند.
روز قبل از آن، پاسداران خامنه‌ای با شلیک به سوختبران بلوچ، عده زیادی از جوانان را کشته و مجروح کرده بودند.
چرا جوانان بلوچ به سوختبری، این شغل خطرناک، روی آورده‌اند؟
چرا سوختبری شغل مردم شده؟
سوختبری در سیستان و بلوچستان، از نگاه آمارهای رسمی و حکومتی، قاچاق محسوب می‌شود. اما در واقع تنها راه معیشت مردمی است که با وجود ثروت‌های فراوان، در چنبره سخت‌ترین نوع فقر و فلاکت گرفتار شده‌اند.
خشک شدن «تالاب بین‌المللی هامون» و قطع آب «رودخانه هیرمند» در سرزمینی که صیادی، کشاورزی و صنایع‌دستی، مشاغل سنتی آن بودند، باعث شده است تنها ممر درآمد مردم، داد و ستد با همسایگان پاکستانی و افغانی باشد. تجارتی که «دادوستد مرگ است».
و این در حالی است که قاچاق سوخت بنا به اعتراف روزنامه حکومتی شرق «به گفته یک مقام امنیتی سابق در استان، ۷۰درصد قاچاق سوخت از مبادی کاملا قانونی و با تانکرهای سوخت‌کش انجام می‌شود و سهم قاچاقچیان خرد و مرزنشینانی که با خودروهای سواری و تویوتا سوخت را منتقل می‌کنند، فقط ۳۰درصد است».
بیشتر بخوانید
خشم بلوچ؛ فرمانداری سراوان به تصرف مردم در آمد
بلوچستان؛ خاش و قلعه بید هم برخاستند!
سراوان؛ کابوسی که به حقیقت پیوست!
سخنان مرد مسن بلوچ
پیرمردی کشاورزی می‌گوید: «بسم الله الرحمن الرحیم، ما اینجا در آب فاضلاب کشاورزی می‌کنیم. درآمد و چیز دیگری نداریم. همین جا خودمان را سرگرم کردیم. تا از بیکاری اینجا مشغول بشویم. دیگر همین! نه شهرداری آمده و نه استانداری و فرمانداری آمدند. نه بهداشتی، نه هیچ چیز کس دیگری نیامده! بیمه هم نیستیم».
حرف‌های این مردان مسن بلوچ خود گواه این است که در این خاک هیچ راهی برای بدست آوردن حداقل‌های زندگی نیست! و این همان چیزی است که مردم بلوچ را به روی آوردن به شغل خطرناک و مرگ‌آفرین سوختبری وا می‌دارد.
سوختبری بنام حسن می‌گوید: «من اگر کاری حتی با درآمد بسیار کم برایم وجود داشت. هرگز سوختبری نمی‌کردم. درآمد این کار به خطرش نمی‌ارزد … ».
اعتراف روزنامه‌های حکومتی
روزنامه حکومتی اعتماد در تعریف سوختبران نوشته بود: «يعني عمده افرادي كه در سيستان و بلوچستان و مرزهاي شرقي ايران مبادرت به سوخت‌بري مي‌كنند. و به اين شغل خطرناك روي آورده‌اند همان كساني هستند كه از بيكاري و فقر و تنگدستي به ستوه آمده‌اند. و مستاصل گشته‌اند. وگر‌نه در شرايط عادي هيچ آدم عاقلي پيه‌مرگ را چنين به تن نخواهد ماليد. و با جان خود اينچنين نخواهد كرد».
اما علت کشتار وحشیانه سوختبران توسط سپاه در سراوان به این خاطر است که سپاه می‌خواهد قاچاق سوخت به خارج از مرز را در انحصار خودش داشته باشد. طرح «رزاق» هم برای همین هدف طراحی شده است. برای اجرای این طرح دست به هر جنایتی می‌زند تا از فعالیت سوختبران جلوگیری کند.
اما جوانان و مردم دلیر سراوان با تهاجم به مراکز دولتی و تبدیل سراوان به شهر شورشی جرقه قیام علیه بی‌عدالتی را زدند. قیامی که بی‌تردید به سراسر ایران گسترش خواهد یافت.
سوختبران شورشگر سراوان!
