رفراندوم تراپی هم این بیمار سرطانی را نجات نخواهد داد!
خامنهای روز گذشته با جمعی از دانشجویان بسیجی و دست چین شده دیدار کرد. خامنهای که به دلیل پیشتازی دانشجویان در جریان قیام ۱۴۰۱ و سرکوبی که از دانشجویان انجام داده به شدت در دانشگاه منفور است، در این دیدار تلاش کرد از خود اتهام زدایی کند و به این دانشجویان نگون بخت بسیجی نشان بدهد اهل گفتگو و تعامل است.
خامنهای با بهانه کردن حرفهای یکی از دانشجویان مساله جدیدی را پیش کشید و گفت:
«حالا یکی از برادرها گفت رفراندوم؛ اینجوری گفتند که اگر چنانچه شما از اول در همهی مسائلی که پیش میآمد رفراندوم میکردید، حالا آن حساسیت روی آن وجود نداشت.
کجای دنیا این کار را میکنند؟ مگر مسائل گوناگون کشور قابل رفراندوم است؟ مگر همهی مردمی که در رفراندوم باید شرکت کنند و شرکت میکنند، امکان تحلیل آن مسئله را دارند؟ این چه حرفی است؟ چطور میشود رفراندوم کرد، در مسائلی که تبلیغات میشود کرد، از همه طرف حرف میشود زد؟ اصلاً یک کشور را شش ماه درگیر بحث و جدل و گفتگو و دوقطبی سازی میکنند برای اینکه یک مسئلهای رفراندوم بشود. در همهی مسائل رفراندوم بکنیم؟ یعنی قضایا اینجوری نیست که آدم اینجور ساده از رویشان عبور کند.»
چرا خامنهای به طرح بحث رفراندوم و انتخابات روی آورد؟
خامنهای در این قسمت از سخنانش در حقیقت تلاش کرد مساله رفراندوم را در عین لوث کردن به یک گفتمان تبدیل کند. طوری حرف زد که انگار تابحال چند صد بار! در جمهوری ولایت فقیه رفراندوم برگزار کردند که میگوید مگر میشود در همه چیز رفراندوم برگزار کرد؟
خامنهای همچنین ضمن توهین به شعور مردمی مدعی میشود که مگر همه مردم قدرت تحلیل آن مساله را دارند؟ یعنی اینکه مردم تحت تاثیر تبلیغات و ناآگاهی! خود قرار میگیرند و این من هستم که بعنوان ولی فقیه توان تشخیص دارم.
اما انگشت گذاشتن خامنهای روی رفراندوم و تاکید تعمدی او روی این مساله از آن روست که تلاش دارد به یک گفتمان کاذب رفراندوم و غیر رفراندوم دامن بزند. الان در شرایط قیام و درحالی که خامنهای میداند وضعیت انفجاری جامعه چگونه است هر مسالهای که مدتی مردم را مشغول کند برای خامنهای حکم از این ستون به آن ستون فرج است را دارد و او تلاش دارد به این مساله دامن بزند. چنانکه پیشتر از این به موضوع انتخابات اسفندماه پرداخته بود و تلاش کرد که به اصلاحاتیهای درون حکومت وعده سرخرمن انتخابات اسفندماه را بدهد.
در همین زمینه
بامداد۹ آذر؛ بزرگترین رفراندوم در خیابانهای ایران برگزار شد!
امید کاذب دادن به دانشجویان بسیجی
خامنهای در ادامه این سخنان وحشتش را از انتقادگر بودن دانشگاه پنهان نکرد و از دانشجویان بسیجی خواست که نقاط مثبت حکومتش را هم ببینند!
«یکی از آفتها شتابزدگی است. شتابزدگی نباید بشود. زبان دانشجو بلندگوی صرفاً مشکلات نباشد. نمیگویم مشکلات را نگویید امّا صرفاً مشکلات را نگویید. در کشور نقاط روشن خوبی وجود دارد؛ دانشجو آنها را هم بگوید؛ آن را هم بگوید، این را هم بگوید؛ یعنی جوری نباشد که صرفاً پخشکنندهی این چیزها [و مشکلات] باشد. تندخویی نباشد. سطحیگری نباشد. مشکل محلّی را ملّی نکنند. مثلاً گاهی اوقات میشود که در یک گوشهی کشور یک حادثهای پیش میآید، فلان تشکل دانشجویی بیایند این را به صورت یک مسئلهی ملّی دربیاورند؛ این اشتباه است.»
خامنه ای همچنین وحشتش را از فضای مجازی ابراز کرد و از دانشجویان بسیجی خواست که تحت تاثیر فضای مجازی قرار نگیرند بلکه بر آن تاثیر بگذارند!
خامنهای در پایان سخنانش با دانشجویان نیز تلاش کرد با سرهم بندی کلماتی در مورد آرمان خواهی و خرد که بسیجیها عموما از هر دوی آنها بی بهره هستند، به آنان امید بدهد که از او و حکومتش نبرند.
آرمانخواهی در دلش میماند و غصّهاش را میخورد اگر امید وجود نداشته باشد؛ «عقلانیّت» هم فرمان این موتور است؛ باید با عقلانیّت فکر کنید و خردورزی کنید و پیش بروید.
به باور کارشناسان خامنهای این روزها تلاش دارد هر طور شده مساله سرنگونی حکومتش را عقب بیندازد و به حاشیه براند. حمله سبعانه به دختران دانشآموز و حالا هم طرح رفراندوم ولو به صورت منفی و مخالفت، بخشی از تلاش او در این جهت است. چون به خوبی میداند که در مخالفت با سخنانش جامعه واکنش نشان میدهد و همین امر مدتی بحث اصلی یعنی سرنگونی را به حاشیه میراند.







