دیپلماسی گروگانگیری حکومت ایران در پایان راه؟. به جرات می‌توان گفت حکومت ایران تنها حکومتی در جهان است که از ابزار گروگانگیری به عنوان یک اهرم دیپلماسی استفاده می‌کند. ابزارهای قدرت برای ملایان حاکم بر ایران محدود نیستند. از هر ابزاری می‌توان برای پیشبرد سیاست ایجاد وحشت استفاده کرد. قتل، ترور، آدم‌ربایی، شانتاژ، وگروگان‌گیری ابزارهای اعمال قدرت این فاشیزم هستند.
نگاهی به تاریخچه ۴۰سال گروگانگیری این حکومت، ماهیت سیاست‌های غیرانسانی ولایت فقیه را بر ملا می‌کند.
اولین گروگانگیری خمینی
۴ نوامبر ۱۹۷۹ -۱۳آبان ۹۸
چند ماه پس از پیروزی قیام ضدسلطنتی مردم، گروهی از دانشجویان خط خمینی به سفارت آمریکا در تهران حمله کردند. ۹۰نفر از کارمندان آن را از جمله ۶۶ آمریکایی را گروگان گرفتند.
۲۰ دسامبر ۱۹۸۰
ایالات متحده و ایران توافق برای آزادی گروگان‌های آمریکایی در ایران در ازای آزادی دارایی‌های مسدود شده ایران در ایالات متحده امضا کرده‌اند.
۲۰دسامبر ۱۹۸۰
این ۵۲آمریکایی که هنوز جمهوری اسلامی ایران را به گروگان گرفته بودند، در یک هواپیما که برای ویسبادن آلمان واقع شده بود، آزاد شدند.
گروگانگیری در لبنان
۱۹۸۲تا ۱۹۹۲
گروگان گرفتن بیش از ۱۰۴نفر در لبنان توسط حزب‌الله. گروگان‌ها از ملیت‌های مختلف بودند. اما عمدتا آمریکایی. از هر گروگانی برای پیشبرد یک خط یا معامله خاص استفاده شد.
حداقل هشت گروگان در اسارت فوت کردند. برخی از آنها به قتل رسیدند. این گروگان‌ها توسط حزب‌الله و به طور خاص عماد مغنیه تروریست گروگان گرفته شدند.
معامله: در آمریکا دولت ریگان مذاکره مخفی و غیرقانونی را برای تبادل اسلحه با گروگان با ایران انجام داد که به عنوان ماجرای مک‌فارلین شناخته می‌شود.
مارس ۲۰۰۶
رابرت لوینسون، مأمور سابق اف. بی. آی که با مأموریت به منطقه رفته بود ناپدید شده است.
مه ۲۰۰۷
چهار ایرانی آمریکایی از جمله هاله اسفندیاری، کیان تاجبخش، علی شاکری و فرناز آزیما در ایران دستگیر شدند.
دریافت پول برای آزادی گروگان‌ها
۳۰ آگوست ۲۰۰۹
سه فارغ التحصیل دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، سارا شارد، شین بار و جوشوا فتال، هنگام پیاده‌روی در مناطق مرزی ایران و اقلیم کردستان عراق توسط نیروهای امنیتی ایران بازداشت شدند.
۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰
ایران سارا شورد را با دریافت مبلغ ۵۰۰هزار دلار آزاد کردند.
اوایل سپتامبر ۲۰۱۱
رسانه‌های ایرانی از دستگیری یک ایرانی-آمریکایی به نام امیر میرزایی حکمتی خبر دادند. وی در ۱۴اوت و دو هفته پس از عزیمت به ایران برای دیدار با بستگانش دستگیر شد. تلویزیون ایران کمی بعد از بازداشت حکمتی از او اعترافاتی پخش کرد.
۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱
شین بائر و جوشوا فتال هر یک با وثیقه ۵۰۰۰۰۰ دلار آزاد شدند. این دو وکیل جوان آمریکایی حاضر نشدند بگویند چه کسی وثیقه را تأمین کرده است.
۹ اکتبر ۲۰۱۲
مرکز حقوق و عدالت آمریكا گفت؛ سعید عابدینی، كشیش مسیحی ایرانی و آمریكایی ساكن در آیداهو، پس از سفر به ایران بازداشت شده است .
۲۱ ژوئیه ۲۰۱۴
جیسون رضاییان، خبرنگار واشنگتن پست در ایران و همسرش یگانه صالحی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. سه روز بعد، جمهوری اسلامی بازداشت‌ها را تأیید کرد.
گروگانگیری آمریکائیان از کشورهای عربی
اواخر اکتبر ۲۰۱۵
سیامک نمازی، یک تاجر ایرانی-آمریکایی مستقر در دبی، هنگام سفر به تهران برای دیدار با اقوام دستگیر شد. وی اولین آمریکایی است که از زمان اعلام توافق هسته‌ای در ایران زندانی است.
سپتامبر ۱۹۱۵
نزار زکا شهروند لبنانی آمریکایی در تهران توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد. او به ده سال زندان و جریمه سنگین محکوم شد. وی سرانجام درخرداد ۹۸ در ازای سه تروریست حزب‌الله که در امارات بازداشت شده بودند آزاد شد.
۱۵ژانویه ۱۹۱۶
با توافق ایالات متحده و ایران برای مبادله زندانیان، چهار زندانی آمریکایی در ایران در ازای آزادی حداقل هفت ایرانی بازداشت شده در ایالات متحده آزاد شدند که بیشتر آنها تبعه دوگانه هستند. سعید عابدینی، امیر میرزایی حکمتی و جیسون رضاییان از جمله آمریکایی‌های آزاد شده هستند. پنجمین آمریکایی به طور جداگانه آزاد شد.
بیشتر بخوانید
یک گروگان دیگر؛ کامیل احمدی برای ۸سال به گروگان گرفته شد
گروگان سابق آمریکایی؛ نگذارید ایران با گروگانگیری از مسئولیت فرار کند
گروگانگیری خانواده‌ها
فوریه ۲۰۱۵
باقر نمازی، یک مقام سابق یونیسف و پدر سیامک نمازی، که پیش از این در ایران بازداشت شده بود، دستگیر و به زندان فرستاده شد.
۲۱ ژوئیه ۲۰۱۶
یکی دیگر از شهروندان دوگانه ایرانی-آمریکایی ، رضا (رابین) شاهینی، ساکن سن دیگو، کالیفرنیا، که برای بازدید از خانواده و نزدیکانش در گرگان به ایران سفر کرده بود، دستگیر شده است.
۳ دسامبر ۲۰۱۶
آفرین نیساری و کارن وفاداری، ۳۰تیر ماه سال ۹۵ توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شدند.
۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷
ژیائو وانگ، دانشجوی دانشگاه پرینستون در مقطع دکترا در اوت ۲۰۱۶ به هنگامی که در ایران مشغول تحقیقاتی در مورد رساله دکترایش بود به اتهام “جاسوسی” بازداشت و به ۱۰سال زندان محکوم شد. تلویزیون جمهوری اسلامی یک سال پیش اعترافات آقای وانگ را پخش کرد.
۲۵ فوریه ۲۰۱۷
مراد طهاباز، شهروند ایرانی آمریکایی، به همراه چند تن دیگر از فعالان محیط زیست در ایران دستگیر شدند .
۸ژانویه ۱۹۱۹
مادر یک آمریکایی به نام مایکل وایت به سیانید گفت که پسر ۴۶ساله او قرار بود در اواسط تابستان پس از سفر به ایران برای دیدار با دوست دخترش به کالیفرنیا بازگردد. اما هنوز برگشته و هنوز مشخص نیست.
۳آوریل ۲۰۱۶
بازداشت نازنین زاغری شهروند بریتانیایی. او به ۵ سال زندان محکوم شد.
۲۴آوریل ۲۰۱۶
بازداشت احمدرضا جلالی پژوهشگر ایرانی- سوئدی. این پژوهشگر به اعدام محکوم شد. مقامات ایران بارها او را تهدید به اجرای اعدام کردند. به مقامات بلژیک پیشنهاد دادندکه در مقابل آزادی اسدی او را آزاد خواهند کرد.
مبادله با تروریست‌های بازداشت شده
ژوئن ۲۰۱۸
بازداشت کایلی مور-گیلبرت پژوهشگر استرالیایی -بریتانیایی. او به ده سال زندان محکوم شد.
۲۷اکتبر ۲۰۱۹
خانواده‌های سیامک نمازی و ژو وانگ می‌گویند که این دو شهروند آمریکایی زندانی در ایران به آنها زنگ زدند و از درد “زندانی انفرادی” و “اعترافات اجباری” به آنها گفتند.
۲۵نوامبر۲۰۲۰
آزادی گیلبرت و مبادله او با سه تروریست حکومت ایران در تایلند.
این خلاصه‌ای از ۴۲سال گروگانگیری یک حاکمیت مستبد در ایران بود. موارد گروگانگیری این حکومت بسیار فراتر است. این لیست تنها بخشی از گروگانگیری این حکومت از کشورهای اروپایی و آمریکا را شامل می‌شود. آدم ربایان در ایران در این مدت از بسیاری از کشورهای دیگر هم گروگان گرفتند.
در همه این موارد مقامات تهران با گروگان گرفتن یا دنبال باجگیری اقتصادی بودند و یا دنبال آزاد کردن تروریست‌های خودشان در نقطه‌یی از جهان. این سیاست تا بحال برای حاکمان ایران منافع بزرگی داشته است. اما به نظر می‌رسد این سیاست به پایان عمرش نزدیک می‌شود.
چنانکه گروگان سابق آمریکایی سیوئه وانگ، اخیرا مقاله‌ای منتشر کرد به نام «نگذارید ایران با گروگانگیری از مسئولیت فرار کند». این پژوهشگر آمریکائی چینی‌تبار دقیقاً یک‌سال پیش در روز ٧دسامبر آزاد شد. او در برابر آزادی مسعود سلیمانی، بیولوژیست ایرانی محبوس در آمریکا، از زندان اوین آزاد و به کشور خود بازگشت. او به یادآوری دستگیری و چگونگی آزادی خود و برخی دیگر زندانیان پیشین در ایران پرداخت. او نسبت به آنچه «تبادل زندانیان» و مبالادت «دیپلماتیک» خوانده می‌شود، هشدار داد.
او نوشت: رژیم ایران از آغاز حیات خود در ۱۹٧۹ از گروگانگیری به عنوان ابزار سیاسی برای کسب امتیازات گوناگون در برابر کشورهای دیگر بهره برده است.
