امروز، ۱۷ خرداد ۱۴۰۴، دستگاه‌داران استان چهارمحال و بختیاری در شهرکرد با تجمع مقابل استانداری، نسبت به قطع سهمیه سوخت از اسفند ۱۴۰۳ اعتراض خود را اعلام کردند. این تجمع در خیابان کاشانی برگزار شد و معترضان با تأکید بر مشکلات معیشتی، خواستار تخصیص فوری سوخت برای ادامه فعالیت‌هایشان شدند. گزارش‌ها حاکی از آن است که این گروه، که بخش مهمی از اقتصاد محلی را تشکیل می‌دهند، با بحران جدی روبه‌رو شده‌اند و بی‌توجهی به این مسئله ممکن است به تعطیلی گسترده کسب‌وکارها منجر شود.
در همین روز، در استان خوزستان، کارکنان آبدار شرکت آب و فاضلاب با تجمع مقابل استانداری، اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و تأمین امنیت شغلی را مطالبه کردند. این اعتراض، که نشان‌دهنده نارضایتی رو به رشد کارگران و کارکنان از شرایط حقوقی و معیشتی است، با حضور پرشمار همراه بود. افزون بر این، برخی منابع محلی از احتمال گسترش این اعتراضات به دیگر بخش‌های خدماتی خبر داده‌اند، که می‌تواند فشار بیشتری بر ساختار اداری وارد کند.
در همین زمینه
همه گیر شدن اعتراضات شهری؛ دانشجویان و کشاورزان تا کارگران و لنج‌داران
روز جمعه ۱۶ خرداد، اهالی علویجه در استان اصفهان با تشکیل زنجیره انسانی و برگزاری تجمع پرشوری، مخالفت خود را با تخریب کوه‌ها و منابع طبیعی به دلیل فعالیت‌های معدن‌کاری نشان دادند. معترضان با شعارهایی مانند «برای کوه‌هایمان شهید می‌شویم» بر عزم راسخ خود برای دفاع از محیط‌زیست تأکید کردند. این حرکت زیست‌محیطی، که با مشارکت گسترده مردم محلی همراه بود، زنگ خطری برای سیاست‌های تخریبی در مناطق طبیعی محسوب می‌شود و احتمال دارد به جنبش‌های مشابه در دیگر مناطق منجر شود.
افزایش اعتراضات در ایران در حالی است که با نزدیک شدن به تابستان و افزایش قطع برق و آب و گرانی نان بیش از هر زمانی خشم انفجاری جامعه بالا می گیرد. حاکمیت درمانده در ایران در مقابل این مطالبات انباشته شده جامعه جز سرکوب و اعدام راهی نمی شناسد و همین امر حتمیت سرنگونی را تضمین می کند.
